Νίκος Φιλιππίδης

Η Ελλάδα έχει από τις χαμηλότερες δαπάνες για οικογενειακά επιδόματα στην Ευρωπαϊκή Ενωση.

Μια σειρά επαγγελματιών επιχειρεί να εξαιρεθεί από το καθεστώς ΦΠΑ.

Η Ελλάδα είναι μια χώρα που έχει διαχρονικά περισσότερες υποχρεώσεις προς το εξωτερικό, από τις εισροές προς τα μέσα. Αυτός είναι ο εμπορικός μας «καθρέφτης» διεθνώς και ποτέ δεν ήταν καλός.

Η κυβέρνηση είναι σαφές ότι έχει καταλήξει πως μεγάλο μέρος του πακέτου της ΔΕΘ θα κατευθυνθεί στη μείωση της φορολογίας των μισθωτών. Μέχρι εδώ όλα καλά. Ποιος θα διαφωνήσει, αν δει κάποια αύξηση στο μηνιαίο εισόδημά του, από τη μείωση της παρακράτησης επί των μηνιαίων αποδοχών του, υπέρ φόρων.

Το χειρότερο όλων από την απουσία σοβαρών κλαδικών χωροταξικών είναι ότι δημιουργούνται τετελεσμένα.

Η ακρίβεια στερεί από την οικονομία ανταγωνιστικότητα και περιορίζει τη δυνατότητα αύξησης των μισθών.

Η κυβέρνηση Μπαϊρού αναγκάστηκε να ανακοινώσει μέτρα λόγω της αύξησης του κόστους δανεισμού.

Η κυβέρνηση, από όλες τις εισοδηματικές τάξεις, άφησε τελευταία στις ελαφρύνσεις τη μεσαία τάξη των μισθωτών.

Εν μέσω εμπορικού πολέμου, ακριβού ευρώ και ενέργειας, η Ε.Ε. συνεχίζει να βάζει κάθε είδους φόρο προς κάθε κατεύθυνση.

Πριν από λίγες ημέρες ολόκληρο Reuters αφιέρωνε επιτόπιο ρεπορτάζ στην ελληνική γεωργία. Ούτε λέξη δεν έγραφε για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Με άλλα θέματα καταπιανόταν.

Τα χρέη του Δημοσίου συνεχίζουν για ανεξήγητους λόγους να παραμένουν σε υψηλά επίπεδα.

Το τέλος ρύπων δεν είναι φόρος περιβάλλοντος, είναι φόρος-τιμωρία σε ανυποψίαστους πολίτες.