Νένα Δημητρίου

Είτε χάρη στην τοποθεσία τους, είτε για την ατμόσφαιρα, είτε επειδή εκεί πάμε έχοντας αφήσει στις πόλεις τα προβλήματά μας, τα μπαρ των νησιών κερδίζουν πόντους ανεξάρτητα με το τι υπάρχει μέσα στο ποτήρι μας.

Μιξάρεται εύκολα, είναι προσιτό στην τιμή και αποτελεί την ιδανική βάση στα πιο κλασικά καλοκαιρινά κοκτέιλ. Δοκιμάσαμε δέκα από αυτά που κυκλοφορούν στην ελληνική αγορά και φτιάξαμε έξι κοκτέιλ ταμάμ για την εποχή.

Νιώθω πως θα θυμώσουν οι φίλοι που αποκαλύπτω το στέκι, αλλά στην πραγματικότητα πρόκειται περί αλτρουισμού. Είναι δίκαιο περισσότεροι άνθρωποι να γνωρίσουν αυτήν την ταβέρνα. Σχεδόν καμία αναφορά δεν υπάρχει στον Τύπο για όλα τα ωραία που σερβίρουν στο Κουτούκι του Νικόλα. Αν και είναι γεμάτο κάθε μέρα, παραμένει τρόπον τινά κρυφό, καθώς είναι εκτός ραντάρ.

Είτε βρεθείτε είτε όχι στο Παρίσι των Ολυμπιακών Αγώνων, αυτές είναι οι πιο χρήσιμες διευθύνσεις για τις γαστρονομικές περιπλανήσεις σας στην Πόλη του Φωτός.

Εντάξει, δεν θα πέσετε κι από τα σύννεφα. Προφανώς μιλάμε για παγωτό. Για αιώνες ήταν ένα είδος που κατανάλωνε μόνο η ελίτ, καθώς η παραγωγή του ήταν εξίσου χρονοβόρα και κοστοβόρα, και δεν ήταν πολλοί αυτοί που μπορούσαν να σπαταλήσουν αλόγιστα πόρους για ένα τόσο αχρείαστο έδεσμα. 

Το Ηράκλειο για μερικά χρόνια είχε την τύχη να είναι η πατρίδα ενός από τα καλύτερα καφεκοπτεία νέας γενιάς, του Crop, το οποίο, προς μεγάλη μας έκπληξη και θλίψη, έκλεισε πριν από λίγο καιρό. Εκεί έμαθε η πόλη πώς μυρίζει ο φρεσκοκαβουρδισμένος espresso και τι σημαίνει όταν λέμε «πίνω Βραζιλία ή Αιθιοπία», κ.ο.κ.

Αν ο καφές σας είναι ο freddo espresso, το κρύο flat white και ο cold brew, σημειώστε αυτές τις διευθύνσεις.

Για την Κέα είχα πάντα πρόχειρη την ίδια δικαιολογία, «είναι πολύ κοντά, θα πάμε άλλη φορά», και κάπως έτσι δεν είχα πάει ποτέ μέχρι το προηγούμενο Σαββατοκύριακο. Φίλοι και συνάδελφοι είχαν πολλές προτάσεις για να περάσουμε οικογενειακώς καλά. Δημιουργήθηκε έτσι μια μακριά λίστα, που θα μας έφτανε για δυο βδομάδες διακοπών και βάλε.

Βρήκα θέση να αφήσω το αυτοκίνητο στη Θήρας, λίγα μέτρα μακριά από την προπολεμική πολυκατοικία Λαναρά. Είναι μερικές στιγμές που νιώθεις πως η τύχη σε κρατάει από το χέρι. Σπαταλιέται βέβαια σε αυτά τα μικρά καθημερινά και ίσως ασήμαντα: βρίσκεις πάρκινγκ στην Κυψέλη Παρασκευή βράδυ ή προλαβαίνεις να αγοράσεις τα τελευταία εισιτήρια για τη συναυλία που περίμενες ένα χρόνο.

Την εβδομάδα που τελειώνει, δύο μεγάλοι σεφ άνοιξαν στην Αθήνα μαγαζιά που κάνουν ντόρο.

Στο χρονολόγιο των ρεστοράν του Ηρακλείου Κρήτης το 1960 εμφανίζονται τα μαγειρεία. Λειτουργούσαν από νωρίς το πρωί και εξυπηρετούσαν όσους χρειάζονταν ένα δυναμωτικό γεύμα πριν από τη σκληρή δουλειά που τους περίμενε στα βυρσοδεψεία και στο λιμάνι, σε αποθήκες ή στο φόρτωμα του καραβιού. Τα μαγειρεία παρείχαν κυρίως λαδερά, στη σάλτσα των οποίων οι πελάτες […]

Από χθες η Αθήνα έχει μια ακόμα disco, την Angie. Ο χαρακτηρισμός disco είναι τόσο παραπλανητικός όσο και ακριβής. Δηλαδή, η ομάδα πίσω από το εγχείρημα σκέφτηκε να το πει ντίσκο, καθώς έφτιαξαν ένα μαγαζί με ζωηρά φώτα, μουσική που προκαλεί δονήσεις και υπάρχει γενικά μια κοινή αίσθηση ενθουσιασμού.