Μιχάλης Τσιντσίνης

Γεννιόμαστε χωρίς γλώσσα. Περνούν χρόνια για να μάθουμε να μιλάμε και ακόμη περισσότερα για να μάθουμε να διαβάζουμε

Οχι πως δεν το είχαμε καταλάβει. Αλλά ο Ερντογάν το είπε, ως συνήθως, ωμά. Ανάμεσα στους ηγέτες, είπε, μόνον δύο έχουν απομείνει: «Εγώ και ο Πούτιν». Ο Τούρκος πρόεδρος το διατύπωσε ίσως έτσι για να καθησυχάσει τον Ρώσο ομόλογό του, την ημέρα που ο Ασαντ φυγαδευόταν στη Μόσχα. Πέρα όμως από την τακτική της στιγμής, […]

Εκείνοι οι παλιοί, παχείς τηλεφωνικοί κατάλογοι θα ήταν μια κάποια λύση. Θα μπορούσε ο υποψήφιος για πολιτογράφηση να εντρυφήσει στις γκρίζες σελίδες τους και να αλιεύσει ιδέες, προκειμένου να δραπετεύσει από την πατρογονική του ανεπωνυμία. Να βρει επιτέλους η τέως υψηλότητά του ένα όνομα για να ταξινομηθεί στις δέλτους του εθνικού συνόλου, χωρίς αξίωση διακρίσεως […]

Του είπαν να είναι υποψήφιος και είπε ναι. Αλλά μετά είδε ότι οι άλλοι δεν θέλουν και έτσι δεν ήθελε ούτε αυτός. Ο Χρήστος Ράμμος δεν το λέει έτσι ακριβώς. Αφιερώνει περισσότερη πρόζα για να λιβανίσει την ατυχήσασα υποψηφιότητα την οποία τελικώς αποφάσισε να αποσύρει. Η αποσυρθείσα δεν ήταν απλή υποψηφιότητα. Είχε «θεσμικό σκεπτικό» και […]

Τι είναι αυτός που σπάει τις ολιγοπωλιακές πρακτικές των τραπεζών, ενώ ταυτόχρονα καμαρώνει για τα 2,5 δισ. νέων εξοπλισμών; Αριστερός ή δεξιός; Είναι μήπως σοσιαλδημοκράτης ή συντηρητικός; Είναι και τα δύο. Ο προϋπολογισμός έδειξε ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν αλλάζει μέθοδο. Προσπερνώντας τα δεξιόμετρα της Δεξιάς και τα ευαισθησιόμετρα της Αριστεράς, αντλεί συστατικά και από […]

Δεν μπορούσε να το πει αλλιώς. Ακόμη κι αν δεν το έχει οριστικά αποφασίσει μέσα του, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν μπορούσε να μη δεσμευτεί δημοσίως ότι θα είναι υποψήφιος και για μια τρίτη πρωθυπουργική θητεία τον Ιούνιο του 2027.

Μήπως πρέπει να θιχτούμε; Μήπως το πρόσωπο που επιλέγει η επερχόμενη κυβέρνηση Τραμπ για να εκπροσωπήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες στην Ελλάδα συνιστά περιφρόνηση της χώρας υποδοχής; Μήπως πρέπει να νιώσουμε ριγμένοι επειδή ο Τραμπ φαίνεται να επιλέγει την Αθήνα για να βολέψει μια περσόνα της αυλής του – αν όχι κιόλας για να «παρκάρει» ένα […]

Το έγκλημα δεν ήταν κοινό. Είχε κάτι από το άρωμα των αρχών του 20ού αιώνα. Ο κουκουλοφόρος με το ποδήλατο που είχε χαράξει στις σφαίρες του μηνύματα εκδίκησης ένιωθε ίσως όπως οι αναρχικοί επαναστάτες του πρώιμου εικοστού αιώνα, πριν από τον μεγάλο πόλεμο. Το εντυπωσιακό δεν είναι ότι ο ίδιος κατεχόταν από τον ιδεασμό πως […]

Οποτε κι αν έφευγε, θα τον ρωτούσαν «γιατί τώρα;». Η 31η Δεκεμβρίου ήταν η πιο ενδεδειγμένη επιλογή για μια αποχώρηση που οφείλει να φαίνεται προμελετημένη, συμφωνημένη και βελούδινη. Ο Αλέξης Πατέλης, άλλωστε, από την πρώτη στιγμή που βρέθηκε δίπλα στον Κυριάκο Μητσοτάκη, ως ο πρώτος τη τάξει οικονομικός του σύμβουλος, δεν κουραζόταν να επαναλαμβάνει ότι […]

Ηταν οι μέρες της αθωότητας. Το τουίτερ ακόμη λεγόταν τουίτερ. Δεν ήταν αντιδραστήρας φανατισμού. Ηταν αγωγός ελευθερίας για μια νέα γενιά ανθρώπων που ζούσαν σε χώρες όπου δεν είχε ποτέ ευδοκιμήσει η ελευθερία. Τα κινητά των νέων Αράβων είχαν βοηθήσει ώστε οι ίδιοι να ζηλέψουν τη δυτική δημοκρατία και να οργανωθούν για να τη δοκιμάσουν […]

Ο πρόεδρος που θα διεκδικούσε δεύτερη θητεία στα 82 του για να σώσει τη δημοκρατία καταχράται τώρα το αξίωμά του για να λυτρώσει τον γιο του από τις δικαστικές του περιπέτειες. Ποια είναι η δικαιολογία του; Οτι οι εχθροί της δημοκρατίας έρχονται και θα μετατρέψουν τη Δικαιοσύνη σε βραχίονα ρεβανσισμού.

Οι κουραμπιέδες έμειναν άθικτοι. Το ραντεβού είχε μόνο τσάι και συμπάθεια. Η συνάντηση Μητσοτάκη – Ανδρουλάκη κράτησε ανέλπιστα πολύ. Πάνω από μία ώρα. Λίγες ώρες αργότερα, η Λεπέν μαζί με τον Μελανσόν έριχναν την κυβέρνηση στη Γαλλία. H Ακροδεξιά μαζί με την Aριστερά στην ίδια αντισυστημική κοίτη. Τι σχέση έχει η Ελλάδα με τη Γαλλία; […]