Μιχάλης Τσιντσίνης

Το δυστύχημα δεν είναι σκέτο δυστύχημα. Στο κείμενο της πρότασης δυσπιστίας είναι «δυστύχημα – έγκλημα», σαν να μην μπορούσαν να ομονοήσουν οι πολλοί συντάκτες του κειμένου ότι αρκούσε ο λιτός ορισμός του γεγονότος χωρίς ποινικό διάκοσμο.

«Είναι ο νέος κόουτς». Ο Πέτρος Παππάς δεν φοβόταν να μιλήσει με ποδοσφαιρικούς όρους, ίσως γιατί το στήθος του φούσκωνε από οπαδικό ενθουσιασμό. Εβλεπε, ως βουλευτής τότε του ΣΥΡΙΖΑ, στο πρόσωπο του Στέφανου Κασσελάκη «τον νέο προπονητή που ήθελε η ομάδα για να πετύχει νίκες». Η ομάδα ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ. Από χθες ο γιατρός από […]

Αν ήταν ενέδρα, ο Τζέι Ντι Βανς έπαιξε καλά τον ρόλο του. Δεν άφησε το θύμα να πάρει ανάσα. Δεν άφησε τον Ζελένσκι να αρθρώσει λέξη στα σπαστά αγγλικά του, προτού τον εξευτελίσει σαν αγνώμονα πολεμοκάπηλο, που αρνείται να παραδεχτεί ότι χάνει τον πόλεμο. Ο Βανς δεν είναι ασυνάρτητος, όπως ο προϊστάμενός του. Ελέγχει τα […]

Πριν από τέσσερις ημέρες μπορεί να μην το πίστευε κανείς. Τώρα όμως ξέρουμε ότι ο φορέας που η πολιτεία συνέστησε μετά το δυστύχημα ερεύνησε τα πάντα.

Η κυβέρνηση παίζει το χαρτί της αστάθειας. Σημαίνει άραγε αυτό ότι ο κίνδυνος αστάθειας είναι επινοημένος; Για να είναι ισχυρό το χαρτί, για να αξίζει να παιχτεί, μάλλον ο κίνδυνος όντως υπάρχει. Και είναι πανταχόθεν αισθητός. Η εστία της μεγάλης αστάθειας είναι, βεβαίως, εξωτερική: Η διάλυση της Δύσης «σε ζωντανή μετάδοση» ισοδυναμεί με τη διάλυση […]

Πήρε τη Λέσβο. Πήρε τη Χίο. Πήρε τη Σάμο. Και ο Αμερικανός πρόεδρος λέει στον εισβολέα, «εντάξει, κράτα τα νησιά». Θα πάρω εγώ τα ορυκτά τους – κάπου θα έχουν ορυκτά. Εσύ θα πάρεις τα νησιά τους και είμαστε οκέι. Καζάν καζάν. Εξωφρενικό; Ναι. Γιατί η Λέσβος, η Χίος, η Σάμος δεν θα πάθει ποτέ […]

Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει «εναρμόνιση». Θέλει αυτά που συμβαίνουν έξω, στην πλατεία, να μπουν και μέσα, στη Βουλή. Αρα, στο ερώτημα ποιοι θα διαδηλώσουν την Παρασκευή, μπορεί κανείς να συμπεράνει ότι ανάμεσα στο πλήθος θα βρει μέλη της φαμελλικής Αριστεράς. Δεν θα βρει τη Λατινοπούλου, που θα αποφύγει τον ψηφοθηρικό πειρασμό να κατηφορίσει στο πεζοδρόμιο. Θα […]

Η κάλπη αυτή δεν είχε νικητές. Η Εναλλακτική για τη Γερμανία πέρασε τον φράχτη. Η Αλις Βάιντελ μπορεί να αισθάνεται ότι αποδαιμονοποίησε το κόμμα της τόσο, ώστε να σπάσει για πρώτη φορά στα μεταπολεμικά χρονικά της γερμανικής δημοκρατίας την κυριαρχία του παλαιού δικομματισμού. Μπορεί να αισθάνεται δικαιωμένη επειδή τα προγράμματα των άλλων κομμάτων και το […]

Δεν είναι ανάδελφος. Παρά τον χιλιοτραγουδισμένο «απομονωτισμό» του, ο τραμπισμός ασκεί επιρροή σε όλη τη Δύση. Η ομιλία του Βανς στο Μόναχο μπορεί να σόκαρε τους συνέδρους που τον άκουγαν. Βρήκε όμως ζεστό ακροατήριο –και ενθουσιώδη πληκτρολόγια– έξω από τον συνεδριακό χώρο, σε όλη την ήπειρο.

Τι να κάνει και ο Φάμελλος; Αφού το συζητάει «ο κόσμος»; Αφού η υποψία κυκλοφορεί χύμα στα δίκτυα; Μπορεί η αντιπολίτευση να την αγνοήσει; Αλλωστε, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δεν καταδίκασε κανένα από το βήμα της Βουλής. Ερωτήματα διατύπωσε. Ποια είναι η συσχέτιση, είπε, του θανάτου με την υπόθεση των Τεμπών; Εκανε έτσι μόνος του […]

Μπορείς να επικαλείσαι τη δημοκρατία επειδή θέλεις να την καταλύσεις. Μπορείς να καταχράσαι τις ελευθερίες και την ανοχή της για να προωθείς απόψεις και πρακτικές που κατατείνουν στην καταστροφή της. Παράδοξο. Αλλά έχει επιβεβαιωθεί ιστορικά. Το παράδοξο (οι εχθροί της δημοκρατίας να στρέφουν εναντίον της τα όπλα που εκείνη τους δίνει) αναβίωσε στο Μόναχο: Ο […]

O κίνδυνος είναι εντός. Εχει δίκιο ο Τζέι Ντι Βανς. Ο κίνδυνος δεν είναι εκτός – η Κίνα ή η Ρωσία. Η απειλή για τη Δύση είναι εντός και είναι αυτός. Ο ίδιος που θεωρεί την Ευρώπη κίνδυνο για τον εαυτό της. Το πρόβλημα με την ομιλία του Αμερικανού αντιπροέδρου στο Μόναχο, που άφησε άναυδο […]