Μαρίλη Μαργωμένου

Σήμερα το απόγευμα, στην Αθήνα, θα στηθεί δεύτερη εορταστική εκδήλωση της «γαλάζιας» στρατιάς.

Μία εβδομάδα μετά την επέτειο για τον Παύλο Φύσσα, η ζωή στο Κερατσίνι επανήλθε στα «φυσιολογικά», δηλαδή στα προβλήματα.

Οι μισοί καλύπτονται πίσω απ’ τις Σφίγγες και οι άλλοι μισοί κρύβονται πίσω απ’ τις Καρυάτιδες. Περίπου όπως συμβαίνει όταν γίνεται σεισμός και οι σεισμολόγοι σπαράσσονται, έτσι τώρα, που βρέθηκε ο τάφος στην Αμφίπολη, ξεκίνησε ο εμφύλιος των αρχαιολόγων.

Από τη Λαγκάρντ και τον Τσίπρα, στη Νικολούλη και την Πάνια.

Στη διαδρομή προς το Σύνταγμα έχει κίνηση, οπότε είναι η κατάλληλη ευκαιρία. Απ’ την πρώτη φράση κιόλας, διαπιστώνω πως ο ταξιτζής δεν έχει καμία αντίρρηση να συζητήσουμε.

Ο Λυκούδης άργησε να δει καθαρά την εικόνα της ΔΗΜΑΡ, δεν ήθελε να χτυπήσει το χέρι στο τραπέζι όπου κάθονταν οι φίλοι του.

Τετάρτη απόγευμα, λίγο πριν από τις επτά, έξω απ’ το Ζάππειο. Οι κάμερες στη σειρά, κι ο ήλιος να χτυπάει τους εικονολήπτες. Στην οθόνη απέναντι γράφει «όλοι μαζί ξανά», αλλά το φως ακόμα είναι τόσο έντονο, που δυσκολεύεσαι να το διαβάσεις. Ή ίσως να φταίει που ο ήλιος του ΠΑΣΟΚ δεν λάμπει πια όπως παλιά.

Από την εποχή των μπουζουκιών και του λουλουδοπόλεμου μεταξύ πολιτικών και συνδικαλιστών, σε αυτήν της απόλυτης λιτότητας

Τελευταία, οι σκιές στο ΠΑΣΟΚ μοιάζει πια να είναι περισσότερες από τα στελέχη. Αυτή την εβδομάδα στο Ζάππειο η θύελλα ξέσπασε ξανά. Μεταξύ Παπανδρέου και Βενιζέλου, άλλωστε, η εκτόξευση κεραυνών έχει ξεκινήσει πολλά χρόνια τώρα.

Μνήμες από «μια ζωή στο Δημόσιο» καταθέτουν στην «Κ» τρεις συνταξιούχοι, διαδρομές με ευτράπελα, συγκινήσεις, πικρίες και… ηρωικά ωράρια.

Πολλοί που προτάθηκαν για το αξίωμα του Προέδρου έμαθαν ότι στο προεδρικό τραπέζι, τρώγοντας υποψηφιότητες, έρχεται η όρεξη.

Ασθενείς και συγγενείς περιγράφουν ιστορίες και τραγωδίες για νοσοκομεία και γιατρούς, λίστες αναμονής και φακελάκια.