Νύχτες, οι τρυφεροί στίχοι των Χάρη και Πάνου Κατσιμίχα ταξιδεύουν στο μυαλό μου: «αχ τι θα γίνει ετούτο το παιδί, έλεγε η μάνα μου κρυφά από μένα, έτσι όπως με έβλεπε μονάχο να νυχτώνω…/ όμως εγώ δεν ήθελα ούτε τσακάλι ούτε αρνί, ήθελα μόνο ένα δέντρο να είχα γεννηθεί».