Κοιμήθηκα έναν ύπνο αξημέρωτο, ανάμεσα σε στιγμές που η συνείδηση παραιτείται για χάρη της ενύπνιας ζωής. Ανακατεμένες εικόνες, χρώματα, γεύσεις, ακόμα και μυρωδιές παρήλασαν στη σκηνή των βλεφάρων μου, μικρές ανάσες, κοφτές, και κάπου κάπου αναφιλητά.