Σε περιόδους ομαλότητος και αναπτύξεως –επίπλαστης ή υγιούς, αδιάφορο– αμβλύνονται οι αιχμές τουλάχιστον στα κόμματα εξουσίας, ο σκληρός τους πυρήνας αδρανοποιείται, το «πολιτικό κέντρο» αποκτά μεταφυσικές διαστάσεις, η Δεξιά μεταβάλλεται σε Κεντροδεξιά, οι Σοσιαλιστές σε Σοσιαλδημοκράτες, και τα «άκρα» λειτουργούν κυρίως ως οχληροί ή ανατρεπτικοί παράγοντες και αναλόγως αντιμετωπίζονται από την εκάστοτε κυβέρνηση.
