Κώστας Ιορδανίδης

Την εποχή της παντοδυναμίας του, ο Σοβιετικός δικτάτωρ Ιωσήφ Στάλιν εισήγαγε τον πολιτικό όρο του «χρήσιμου ηλίθιου» για να προσδιορίσει εκείνη την κατηγορία πολιτών που εκ προαιρέσεως αγαθής ακολουθούσαν ακρίτως τη μοσχοβίτικη πολιτική ως συνοδοιπορούντες. Αυτά από τους κρεμλινολόγους της εποχής εκείνης.

Α​​ίσθηση ανακουφίσεως κυριάρχησε στην Ευρώπη μετά το αποτέλεσμα των ολλανδικών εκλογών, καθώς οι Φιλελεύθεροι υπό τον πρωθυπουργό Μαρκ Ρούτε διατήρησαν την πρώτη θέση έστω και με απώλειες, ενώ ο αντίπαλός του Χερτ Βίλντερς, του Κόμματος Ελευθερίας, αύξησε την κοινοβουλευτική του δύναμη, δίχως ωστόσο να πρωτεύσει.

Το πολιτικό διακύβευμα των χθεσινών εκλογών στην Ολλανδία ήταν μηδαμινό, αφού όλα τα κόμματα κατέστησαν σαφές εγκαίρως πως δεν επρόκειτο να συμμετάσχουν σε κυβερνητικό συνασπισμό με το Κόμμα Ελευθερίας του κ. Χερτ Βίλντερς.

Η​​ συνάντηση των στρατιωτικών ηγετών ΗΠΑ, Ρωσίας και Τουρκίας την περασμένη Τρίτη στην Αττάλεια για τον συντονισμό της στρατιωτικής δράσεως στην κρίση της Συρίας αποτελεί εξέλιξη ιδιαιτέρας σημασίας.

Η σύνοδος των Βερσαλλιών είχε όλα τα στοιχεία μιας γαλατικής πρωτοβουλίας. Επιβλητικό σκηνικό, μεγαλεπήβολη ρητορεία, σε μια απόπειρα επιβεβαιώσεως «καθοδηγητικού» πολιτικού ρόλου της Γαλλίας, σε μια περίοδο περίπου ολικής κυριαρχίας του Βερολίνου επί της «ενωμένης» Ευρώπης.

Σ​​τις 6 Ιανουαρίου 1960, ο τότε Βρετανός πρωθυπουργός Χάρολντ Μακ Μίλαν, σε ομιλία του στο Κέιπ Τάουν της Νοτίου Αφρικής, προέβη στη δραματική διαπίστωση ότι «άνεμος αλλαγής πνέει στην ήπειρο και –είτε μας αρέσει είτε όχι– η αύξηση της εθνικής συνειδήσεως αποτελεί πλέον πολιτικό γεγονός».

Εδώ και μία επταετία οι διαπραγματεύσεις με τους δανειστές της χώρας διέρχονται, κατά τακτά διαστήματα, την ίδια φάση αβεβαιότητος και απλώς εντείνουν την εσωτερική αντιπαράθεση, με την εκάστοτε αντιπολίτευση να αναθεματίζει την όποια ελληνική κυβέρνηση και αυτή με τη σειρά της να καταγγέλλει την «ανευθυνότητα» των πολιτικών της αντιπάλων.

Π​​ριν από περίπου μισό αιώνα –για την ακρίβεια τον Μάιο του 1968–, κύμα επαναστατικό της Αριστεράς εσάρωνε τη Γαλλία.

Κρίσιμη η περίοδος στις σχέσεις Αθηνών – Αγκύρας έως τις 16 Απριλίου, οπότε αναμένεται να διεξαχθεί το δημοψήφισμα για την αναθεώρηση του τουρκικού Συντάγματος, που μεταξύ των άλλων προβλέπει τη μεταφορά εκτελεστικών εξουσιών στον πρόεδρο της γειτονικής χώρας.

​​Το ασυνάρτητο της ελληνικής πολιτικής σκηνής διεκτραγωδήθηκε κατ’ επανάληψιν και ασφαλώς δικαίως.

Το πρώτο εξάμηνο του 2015, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ αντιμετώπισαν το αρραγές μέτωπο των χωρών της Ευρωζώνης και εξαναγκάσθηκαν σε άτακτη υποχώρηση, προς ανακούφιση της συντριπτικής πλειονότητας των πολιτών της χώρας.

Ο ​λόγος που ένα σύστημα πολιτικό χάνει την εξουσία είναι ότι απεδείχθη ανάξιο να τη διατηρήσει περαιτέρω.