Κώστας Ιορδανίδης

Η ​Βρετανίδα πρωθυπουργός Τερέζα Μέι ήταν καταδικασμένη να επιβιώσει και, ως εκ τούτου, επιβίωσε όταν 200 βουλευτές του Συντηρητικού Κόμματος εψήφισαν υπέρ της, έναντι 117 που ετάχθησαν υπέρ της παραιτήσεώς της από την ηγεσία του κόμματος και την πρωθυπουργία.

Ευτυχώς που οι λέξεις έχασαν πλέον τη σημασία τους, διότι άλλως το εξαγόμενο από την προχθεσινή αντιπαράθεση στη Βουλή θα ήταν να αναμένουμε ότι ο κ. Αλέξης Τσίπρας θα στείλει φυλακή –διά βίου– πρώην υπουργούς της κυβερνήσεως της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ και ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης θα οδηγήσει στο απόσπασμα τον σημερινό πρωθυπουργό και όσους επεξεργάσθηκαν τη συμφωνία των Πρεσπών, αφού «πούλησαν τη Μακεδονία» στους Σλάβους του Βορρά.

Ο ​​πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν εκτινάχθηκε από τον δοκιμαστικό σωλήνα της σύγχρονης ελίτ στο ισχυρότερο πολιτικό αξίωμα που υφίσταται στη Δύση, αναπτερώνοντας τις ελπίδες των πάσης φύσεως εκσυγχρονιστικών δυνάμεων, ως ο κατάλληλος να ηγηθεί ανορθωτικού κινήματος του ευρωπαϊκού συστήματος.

Η άκρως δημαγωγική και ως εκ τούτου απαράδεκτη τοποθέτηση του πρωθυπουργού της ΠΓΔΜ Ζόραν Ζάεφ περί διδασκαλίας της «μακεδονικής» γλώσσας στην Ελλάδα, σε κάποιο μεταγενέστερο χρόνο –αν και ανασκευάσθηκε αργότερα–, ανέδειξε ότι και εάν ακόμη επικυρωθεί η συμφωνία των Πρεσπών, τα θέματα εντάσεως επί ουσιαστικότατων εθνικών θεμάτων δεν πρόκειται να εκλείψουν.

Η ​​αναμενόμενη για το Σάββατο επίσκεψη του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στη Μόσχα, με την ευκαιρία συμπληρώσεως 190 χρόνων από τη σύναψη διπλωματικών σχέσεων των δύο κρατών, πραγματοποιείται σε μια περίοδο ιδιαίτερης εντάσεως στις σχέσεις της Ρωσίας με τη Δύση. Η συγκυρία δεν είναι, ασφαλώς, ευνοϊκή.

Οι κινητοποιήσεις των φοιτητών αποτελούν ένα διαρκώς επαναλαμβανόμενο φαινόμενο στην ιστορία της Ελλάδος. Αλλά όχι οι μαθητικές διαδηλώσεις, που πρωτοεκδηλώθηκαν τον Δεκέμβριο του 1962 με σύνθημα «Προίκα στην Παιδεία 15%».

Πόλη των Φαντασμάτων είχε χαρακτηρίσει τη Θεσσαλονίκη ο συγγραφέας Μαρκ Μαζάουερ και είναι αυτός ο τίτλος του πολυδιαβασμένου του βιβλίου. Και εξαίφνης την περασμένη εβδομάδα κατέφθασαν στην πόλη μέλη της οικογένειας Εβρενός, που επί έξι συνεχείς αιώνες όχι απλώς εσφράγισαν με την παρουσία τους την περιοχή της Μακεδονίας και της Θράκης, αλλά και των ομόρων προς την Ελλάδα βαλκανικών κρατών – FYROM και Βουλγαρία.

Η Εκκλησία ουδέποτε εκινδύνευσε από τους αθέους ή τους απηνείς διώκτες της. Το αντίθετο ακριβώς συνέβη, και διά του μαρτυρίου των πιστών της εντέλει εθριάμβευσε. 

Ό​​ταν στις 28 Ιουνίου 1914 δολοφονήθηκε στο Σεράγεβο ο αρχιδούκας της Αυστρίας Φραγκίσκος-Φερδινάνδος, μαζί με τη σύζυγό του Σοφία, δούκισσα του Χόχενμπεργκ, τέσσερις αυτοκράτορες και ένας πρόεδρος –της Γαλλικής Δημοκρατίας– άρχισαν μία ριψοκίνδυνη παρτίδα πόκερ, ποντάροντας τίτλους, βασίλεια και θησαυρούς αμύθητους.

Διανοητική υπέρβαση απετόλμησε ο δημοσκοπικώς καταβυθιζόμενος πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, όταν προ ολίγων ημερών διακήρυξε πως «ο εθνικισμός δεν είναι πατριωτισμός και ότι ο εθνικισμός είναι η προδοσία του πατριωτισμού». 

Ε​​να προσχέδιο συμφωνίας ρυθμίσεως θεμάτων εκκρεμούντων περίπου έναν αιώνα, που συνομολογήθη μεταξύ του Προκαθήμενου της Εκκλησίας της Ελλάδος και ενός «άθεου» πρωθυπουργού, ήταν σαφές ότι θα προκαλούσε βίαιες αναταράξεις. Το ανέμεναν αυτό τόσο ο Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος όσο και ο πρόεδρος της κυβερνήσεως κ. Αλέξης Τσίπρας.

Εισήλθε η Δύση μία φορά ακόμη σε περίοδο των άκρων, του διχασμού της πλέον ανηλεούς μορφής, όπως πιστοποιήθηκε στις ενδιάμεσες εκλογές της περασμένης Τρίτης στις ΗΠΑ, για την ανανέωση της Γερουσίας και της Βουλής των Αντιπροσώπων.