Ηλίας Σιακαντάρης

Το τρέξιμο γύρω από τις «μουσικές καρέκλες» συνεχίζεται ακόμη, αν κι έχει φανεί ποιοι δεν θα βρουν άδεια θέση όταν σταματήσει η μουσική.

Σε μια ασταθή συγκυρία, η Κίνα ταρακούνησε τις αγορές με μία ακόμη φουρνιά αδύναμων στοιχείων. Η δραστηριότητα σε μεταποίηση και υπηρεσίες υποχωρεί σε χαμηλά εξαμήνου.

Ο Ιανουάριος του 2014 θα μνημονεύεται ως ο μήνας που η έξοδος των επενδυτών από αναδυόμενες οικονομίες δεν είναι πια υπόθεση λίγων υποψιασμένων ή νευρικών επενδυτών.

Ο σεισμός στις αναδυόμενες οικονομίες έγινε ιδιαίτερα αισθητός και στην Αθήνα. Το ελληνικό κόστος δανεισμού έκανε μεγαλύτερο άλμα από της Ουκρανίας και της Τουρκίας.

Η κρίση δεν αντιμετωπίστηκε, αναβλήθηκε. Το χρέος είναι χρέος, και το βάρος του -που προκάλεσε την κρίση- έχει αυξηθεί σε σχέση με το 2007-08.

Η κοινωνική κρίση ακολούθησε την οικονομική και προκάλεσε κοινωνικές αναταραχές. Πλέον, ενεργοποιούνται τα ουκ ολίγα γεωπολιτικά μέτωπα.

Η Κεντρική Τράπεζα αφήνει το βασικό επιτόκιο αμετάβλητο στο 7,75%, ενισχύοντας τους φόβους για ραγδαία επιδείνωση της τουρκικής οικονομίας.

Oι Ηνωμένες Πολιτείες είναι και πάλι στο επίκεντρο με αέρα νικητή. Η Ευρώπη, από την πλευρά της, πάει στο Νταβός με μασκότ την Ιρλανδία.

Αφού οι νομισματικές ενέσεις δεν κατάφεραν να τονώσουν τη δραστηριότητα στην πραγματική οικονομία, πρέπει να την τονώσουν οι πλατιές μάζες.

Το Αιγαίο να (ξανα-)ετοιμάζεται να βγει στη σκηνή. Η προσοχή διεθνών αγορών και ειδησεογραφίας στρέφεται πάλι πάνω του, εστιάζοντας αυτή τη φορά στη Τουρκία. Εχουν περάσει οκτώ μήνες από τότε που η τύχη της άλλαξε – και το πολυδιαφημισμένο «τουρκικό όνειρο» γύρισε σε εφιάλτη. Αφορμή, η υπόνοια της Fed για μείωση της στήριξης των διεθνών […]

Αν συνέβαινε σε οποιαδήποτε άλλο κράτος (ή εμιράτο), θα μιλούσαμε για «πιθανό καταλύτη αλυσιδωτής αντίδρασης που μπορεί να συμπαρασύρει όλο το τραπεζικό σύστημα».

Σκοπός μιας προειδοποιητικής σειρήνας είναι να κάνει θόρυβο ώστε να οδηγήσει σε ασφάλεια αυτούς που προστατεύει. Εκθέσεις όπως η τελευταία της Παγκόσμιας Τράπεζας για τις προοπτικές της διεθνούς οικονομίας αποτελούν σειρήνες για τους κινδύνους που την απειλούν, έστω και αν δεν προκαλούν «φυγή στα καταφύγια». Τις περισσότερες φορές τέτοιες αναλύσεις αξιοποιούνται κατόπιν εορτής, ως υποθήκη […]