Χριστίνα Τζιάλλα

Αυτές είναι μερικές από τις κλασικές, παραδοσιακές ταβέρνες στις Κυκλάδες που μας κάνουν να νοσταλγούμε και να ονειρευόμαστε διακοπές όλο τον χρόνο.

Parfait σημαίνει τέλειος. Και πράγματι, αν φτιαχτεί σωστά, το παγωμένο αυτό γλύκισμα είναι πιο κρεμώδες, πλούσιο και νόστιμο από το απλό παγωτό. Ισως πρέπει να διευκρινίσουμε πρώτα ότι τα παρφέ δεν είναι παγωτά στα οποία απλώς προσθέτουμε ξηρούς καρπούς ή φρουί γκλασέ. Πρόκειται για μια εντελώς διαφορετική κατηγορία γλυκού, που θυμίζει περισσότερο παγωμένη μους.

Από τη βασίλισσα Βικτωρία μέχρι μια άσημη μαγείρισσα που ξέχασε η Ιστορία, ανατρέχουμε στα πιο ωραία γλυκά που πήραν το όνομά τους από μια γυναίκα. Μαθαίνουμε τις ιστορίες τους και πώς να τα φτιάχνουμε στο σπίτι.

Από τη Νάπολη μέχρι το Παλέρμο, ο δρόμος είναι σπαρμένος με λεμονιές, αμυγδαλιές και φιστικιές και με γλυκά πλούσια και φινετσάτα. Κάνουμε μια αναδρομή στα κυριότερα από αυτά και στις συνθήκες που τα γέννησαν.

Μπορεί η Ιστορία να έχει καταγράψει ποια σκότωσε τον Μαρά, αλλά δεν καταδέχεται να συμπληρώσει ότι προς τιμήν της ο σεφ Τσαρλς Ρανχόφερ δημιούργησε ένα παγωμένο επιδόρπιο που σέρβιρε στο εστιατόριο Delmonico’s στη Νέα Υόρκη. Πάνω σε αυτό και σε αντίστοιχες ανεκδοτολογικές ιστορίες γύρω από το φαγητό, οι οποίες μπλέκουν ιστορικές περσόνες, καλλιτέχνες, γκάνγκστερ και […]

Πριν από κάποια χρόνια έγραφα για ένα βιβλίο παγωτού της Αγγλίδας Kitty Travers το οποίο με έκανε και αγόρασα παγωτομηχανή. Είχε ένα σωρό τρομερές ιδέες μέσα, όπως παγωτό από σπόρους καρότου ή από φύλλα ροδακινιάς (!) αλλά και τρομερούς, ασυνήθιστους και ιντριγκαδόρικους συνδυασμούς όπως παγωτό ντομάτα με λευκόσαρκο ροδάκινο ή παγωτό αγγούρι με ξινόκρεμα.

Εχει και ο χειμώνας τα λαδερά του, αλλά αυτά του καλοκαιριού είναι άλλο πράγμα. Είναι μεστωμένα από ήλιο και αλμύρα, έστω κατά φαντασίαν. Ανήκουν στο ελληνικό καλοκαίρι όπως η θάλασσα, το αλάτι στο δέρμα, οι παπάρες, το νερό της στέρνας και η δροσιά της κληματαριάς.

Κι όμως ένα λαδερό μπορεί να είναι λάιτ. Κι ένας κεφτές μπορεί να είναι λάιτ. Ακόμα και ο μουσακάς και οι τηγανητές πατάτες μπορεί να είναι λάιτ. Με μερικά κόλπα, κάποιες μικρές πινελιές, τα ελαφραίνουμε και σε λιπαρά και σε θερμίδες. Στον Γαστρονόμο Μαΐου, που κυκλοφορεί αυτή την Κυριακή με την «Καθημερινή», έχουμε 140 συνταγές, […]

Τα έχουμε αποφασίσει όλα. Το αρνί θα γίνει στη σούβλα, έχουμε κανονίσει και για κοκορέτσι. Μια χορτόπιτα οπωσδήποτε, ντολμαδάκια, κόκκινα αυγά, σαλάτα τσεκ. Τι ξεχνάμε; Το γλυκό. Ελα μωρέ, όλο και κάποιος θα φέρει. Θα φέρει; Δεν θα αφήσουμε μια τόσο σημαντική παράμετρο στην τύχη της. Και γλυκό θα φτιάξουμε.

Στη Βίτσα, στο Ζαγόρι, στήσαμε ένα ηπειρώτικο γλέντι με κλαρίνα, ντόπιο κρασί ντεμπίνα και λαμπριάτικα φαγητά εμπνευσμένα από τη δωρική κουζίνα του τόπου.

Σύμφωνα με το εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο γύρω από την τουρκική ζαχαροπλαστική Sherbet & Spice: The Complete Story of Turkish Sweets and Desserts της Mary Isin (εκδ. Ι. Β. Tauris, 2013), το μουχαλεμπί και το καζάν ντιμπί έλκουν την καταγωγή τους από μια περσική κρέμα από γάλα και ρυζάλευρο η οποία πέρασε στην αραβική κουζίνα.

Διανύουμε τις πρώτες μέρες της Σαρακοστής, της μεγαλύτερης σε έκταση και σπουδαιότητα νηστείας της Ορθοδοξίας, και ήδη κάνουμε παρασπονδίες, με την άδεια της Εκκλησίας βεβαίως. Την 25η Μαρτίου, ημέρα που γιορτάζουμε τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, καταλύεται η νηστεία και επιτρέπεται η κατανάλωση ψαριού.