Ανδρέας Δρυμιώτης

Δεν είχα καμία πρόθεση να γράψω κάτι για τα ΕΛΤΑ. Να, όμως, που στις 13 Νοεμβρίου 2025 ο ταχυδρόμος έφερε στο σπίτι τον λογαριασμό της ΔΕΗ, ο οποίος στον φάκελο έγραφε «ΠΑΡΑΔΟΘΗΚΕ ΣΤΑ ΕΛΤΑ 13/10/2025». Χρειάστηκαν 31 μέρες για να επιδοθεί μια επιστολή στο κέντρο της Αθήνας! Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνουν καθυστερήσεις.

«In individuals, insanity is rare; but in groups, parties, nations, and epochs it is the rule» – Friedrich Nietzsche Ο σημερινός τίτλος παραπέμπει στο ομότιτλο βιβλίο του Sigmund Freud, όπου ο συγγραφέας εξερευνά τα κοινά σημεία ανάμεσα στην ψυχική ζωή του πρωτόγονου ανθρώπου και σε αυτήν των νευρωτικών ασθενών.

Στις 12 Απριλίου 2012 στη στήλη αυτή έγραψα ένα ομότιτλο κείμενο, όπου πραγματευόμουνα το ίδιο θέμα. Πριν από μερικές εβδομάδες έγραψα ένα κείμενο με τίτλο: «Σταυρός προτίμησης», όπου κατέληγα: «[…] Είναι λογικό και ευνόητο να υπάρχουν πολλές αντιρρήσεις για την κατάργηση του σταυρού.

Ο καλός μου φίλος Σωτήρης Κούβελας μπορεί, μεταξύ άλλων, να υπερηφανεύεται για δύο πράγματα: ως δήμαρχος Θεσσαλονίκης (1986-1989) άνοιξε την περίφημη «τρύπα Κούβελα» η οποία το 2024 έγινε μετρό και ως υπουργός Εσωτερικών (1990-1992) προσπάθησε να καθιερώσει τον «ΕΚΑΜ» (Ενιαίος Κωδικός Αριθμός Μητρώου) […]

Μήπως θυμάστε το περίφημο «τσιμέντωμα» της Ακρόπολης; Είμαι βέβαιος ότι το είχατε ξεχάσει. Το είχα ξεχάσει και εγώ. Αυτές όμως οι διαβολικές μηχανές αναζήτησης μου το θύμισαν. Κάτι άλλο έψαχνα, αλλά έπεσα πάνω σε ένα κείμενο που μου έκανε μεγάλη εντύπωση, γιατί δεν θυμάμαι να πήρε μεγάλη δημοσιότητα.

Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ έφερε ξανά στην επιφάνεια το ρουσφέτι και τις πελατειακές σχέσεις βουλευτών και δυνητικών ψηφοφόρων.

Την 1η Ιουνίου 2014 δημοσίευσα σε αυτή τη στήλη ένα κείμενο με τίτλο: «Ενα “τρελό” αλλά οικονομικό εκλογικό σύστημα». Το κείμενο αυτό είναι σήμερα εξαιρετικά επίκαιρο, διότι ο υπουργός Εσωτερικών Θοδωρής Λιβάνιος έχει ανακοινώσει ότι σύντομα θα καταθέσει ένα νομοσχέδιο, το οποίο ουσιαστικά υλοποιεί τις δικές μου προτάσεις.

Σαν εισαγωγή στο σημερινό θέμα, θέλω να αντιγράψω ένα απόσπασμα από τη στήλη «Στίγμα» του καλού φίλου Γιώργου Χρ. Παπαχρήστου (ΤΑ ΝΕΑ 22/9/2025): «ΕΔΩ ΚΑΙ ΗΜΕΡΕΣ ένας πατέρας θύματος στο δυστύχημα των Τεμπών πραγματοποιεί απεργία πείνας μπροστά στον Αγνωστο Στρατιώτη.

Είναι γεγονός ότι τον Αύγουστο δεν γράφω. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν παρακολουθώ την επικαιρότητα και κρατάω σημειώσεις για σημαντικά θέματα.

Εχω γράψει αρκετές φορές για το δυστύχημα των Τεμπών. Χωρίς να έχω καμία πρόσθετη πληροφορία ή γνώση, από την πρώτη στιγμή υποστήριξα ότι η ιστορία με το παράνομο φορτίο της εμπορικής αμαξοστοιχίας δεν στέκει στη «βάσανο της λογικής», όπως λέγαμε εμείς οι παλαιοί.

Πριν από πολλά χρόνια, κάπου διάβασα ότι στο αμερικανικό δημοσιογραφικό jargon, ο Αύγουστος αποκαλείται «the silly season». Αργότερα ο Umberto Eco το διατύπωσε ξεκάθαρα: «Δεν υπάρχουν ειδήσεις τον Αύγουστο». Ακριβώς για τον λόγο αυτό οι Αμερικανοί μιλούν για την «εποχή της ανοησίας».

Είμαι βέβαιος ότι κι εσείς συμμερίζεστε την άποψη ότι η σημερινή Βουλή είναι ένα μπάχαλο. Οταν ο πρωθυπουργός φτάνει στο σημείο να πει σε αρχηγό κόμματος «σταματήστε να γκαρίζετε συνέχεια. Δεν ασχολούμαι μαζί σας, μπορείτε να φωνάζετε όσο θέλετε», σημαίνει ότι η κατάσταση έχει ξεφύγει. Είναι γεγονός ότι η Ζωή Κωνσταντοπούλου διαρκώς διακόπτει τους ομιλητές, […]