Ανδρέας Δρυμιώτης

Οταν ξεκίνησα να γράφω για το «ψηφιδωτό της τρέλας» στο μακρινό 2015, δεν φανταζόμουνα ότι θα έβρισκα θέματα ώστε να φτάσω στην έκτη συνέχεια, η οποία από ό,τι φαίνεται δεν θα είναι η τελευταία. Τι είναι όμως το ψηφιδωτό της τρέλας;

«Σήμερα ολοκληρώνω τη δραματική περιγραφή του παραιτηθέντος εκπαιδευτικού. «Ιδιαίτερη μνεία χρειάζεται στα “έξυπνα τηλέφωνα”, αυτή την ασύμμετρη και ποιοτικά πολύ αναβαθμισμένη απειλή που διαφοροποιεί την εποχή μας από προηγούμενες.

Πρέπει να ξεκαθαρίσω κάτι από τη αρχή. Ποτέ μου δεν έκανα δημοσκοπήσεις. Ούτε και η εταιρεία στην οποία δούλευα έκανε ποτέ δημοσκοπήσεις.

Συνεχίζω και σήμερα την αφήγηση του εκπαιδευτικού που παραιτήθηκε γιατί δεν μπορούσε να αντέξει την πίεση. Τα προηγούμενα δύο κείμενά μου είχαν τεράστια απήχηση, γιατί αποκαλύπτουν μια εξαιρετικά επικίνδυνη πραγματικότητα.

Παρακολουθώντας τη σύγχρονη πολιτική επικαιρότητα θυμήθηκα την παλιά Αθήνα και το περίφημο καφενείο του Γαμβέττα στην Πλατεία Κοραή, ακριβώς απέναντι από την εκπληκτική Τριλογία που ομορφαίνει την Αθήνα. Κάθε Κυριακή μαζευόντουσαν διάφοροι και ανέπτυσσαν τις θέσεις τους.

«Γιατί να ψάχνεις συνωμοσίες, όταν η βλακεία εξηγεί τόσα πολλά;». Johann Wolfgang von Goethe. Σε έναν αντικειμενικό παρατηρητή που θα μελετούσε τη σύγχρονη Ιστορία της χώρας μας, θα έκαναν πολύ μεγάλη εντύπωση οι κραυγαλέες ασυμμετρίες που παρατηρούνται στη συμπεριφορά μας.

Πριν από μερικές εβδομάδες, στη στήλη αυτή, απαρίθμησα τρία ταμπού που έχουμε: Πυρηνική ενέργεια, Λειτουργία καταστημάτων τις Κυριακές και Ψηλά κτίρια. Δεν ήμουνα βέβαιος αν θα έγραφα για τα ψηλά κτίρια. Να όμως, που βλέποντας μια σειρά στο Netflix αποφάσισα ότι αξίζει τον κόπο.

Συνεχίζω και σήμερα την αφήγηση του εκπαιδευτικού, ο οποίος παραιτήθηκε γιατί δεν άντεχε αυτά που γίνονταν στο σχολείο. Δυστυχώς, αυτά που θα διαβάσετε είναι πραγματικά ασύλληπτα και αναδεικνύουν το τεράστιο πρόβλημα που έχουμε με τη σημερινή νεολαία, την οποία συνεχώς κανακεύουμε.

Την Κυριακή 28 Δεκεμβρίου 2025, ο Αλέξης Παπαχελάς έγραψε στη στήλη του ένα ομότιτλο εξαιρετικό κείμενο 502 λέξεων. Το διάβασα και το ξαναδιάβασα. Κτυπάει καμπάνες –και όχι καμπανάκια– κινδύνων που πρέπει να μας προβληματίσουν πολύ. Θα σας δώσω αποσπάσματα, σαν εισαγωγή, για να πω στη συνέχεια τις δικές μου σκέψεις.

Το σημερινό σημείωμα δεν είναι δικό μου. Πριν από μερικούς μήνες ένας εκπαιδευτικός μού έστειλε μια μακροσκελή επιστολή 15 σελίδων, όπου παρουσιάζει τη σημερινή κατάσταση σε κάποιο δημόσιο σχολείο. Ομολογώ ότι δεν την είχα διαβάσει και την καταχώρισα σε κάποιο αρχείο του υπολογιστή μου.

Κυριακή 21 Δεκεμβρίου 2025 παρακολουθούσα στον «Σκάι» την εκπομπή «Η Ελλάδα ψηφίζει» λίγο πριν από το βραδινό δελτίο ειδήσεων του σταθμού. Μου έκανε μεγάλη εντύπωση η ερώτηση που κλήθηκαν να απαντήσουν στον τελικό γύρο οι διαγωνιζόμενοι.

Στις 23 Νοεμβρίου 2025 δημοσίευσα ένα ομότιτλο κείμενο στη στήλη αυτή. Αναφερόμουν σε τρία μεγάλα θέματα που αποτελούν ταμπού για την ελληνική κοινωνία: Πυρηνική ενέργεια, λειτουργία καταστημάτων τις Κυριακές και ψηλά κτήρια. Στο πρώτο μέρος κάλυψα την πυρηνική ενέργεια.