Ανδρέας Δρυμιώτης

Πριν από μερικές εβδομάδες, στη στήλη αυτή, απαρίθμησα τρία ταμπού που έχουμε: Πυρηνική ενέργεια, Λειτουργία καταστημάτων τις Κυριακές και Ψηλά κτίρια. Δεν ήμουνα βέβαιος αν θα έγραφα για τα ψηλά κτίρια. Να όμως, που βλέποντας μια σειρά στο Netflix αποφάσισα ότι αξίζει τον κόπο.

Συνεχίζω και σήμερα την αφήγηση του εκπαιδευτικού, ο οποίος παραιτήθηκε γιατί δεν άντεχε αυτά που γίνονταν στο σχολείο. Δυστυχώς, αυτά που θα διαβάσετε είναι πραγματικά ασύλληπτα και αναδεικνύουν το τεράστιο πρόβλημα που έχουμε με τη σημερινή νεολαία, την οποία συνεχώς κανακεύουμε.

Την Κυριακή 28 Δεκεμβρίου 2025, ο Αλέξης Παπαχελάς έγραψε στη στήλη του ένα ομότιτλο εξαιρετικό κείμενο 502 λέξεων. Το διάβασα και το ξαναδιάβασα. Κτυπάει καμπάνες –και όχι καμπανάκια– κινδύνων που πρέπει να μας προβληματίσουν πολύ. Θα σας δώσω αποσπάσματα, σαν εισαγωγή, για να πω στη συνέχεια τις δικές μου σκέψεις.

Το σημερινό σημείωμα δεν είναι δικό μου. Πριν από μερικούς μήνες ένας εκπαιδευτικός μού έστειλε μια μακροσκελή επιστολή 15 σελίδων, όπου παρουσιάζει τη σημερινή κατάσταση σε κάποιο δημόσιο σχολείο. Ομολογώ ότι δεν την είχα διαβάσει και την καταχώρισα σε κάποιο αρχείο του υπολογιστή μου.

Κυριακή 21 Δεκεμβρίου 2025 παρακολουθούσα στον «Σκάι» την εκπομπή «Η Ελλάδα ψηφίζει» λίγο πριν από το βραδινό δελτίο ειδήσεων του σταθμού. Μου έκανε μεγάλη εντύπωση η ερώτηση που κλήθηκαν να απαντήσουν στον τελικό γύρο οι διαγωνιζόμενοι.

Στις 23 Νοεμβρίου 2025 δημοσίευσα ένα ομότιτλο κείμενο στη στήλη αυτή. Αναφερόμουν σε τρία μεγάλα θέματα που αποτελούν ταμπού για την ελληνική κοινωνία: Πυρηνική ενέργεια, λειτουργία καταστημάτων τις Κυριακές και ψηλά κτήρια. Στο πρώτο μέρος κάλυψα την πυρηνική ενέργεια.

«To forgive and forget means to throw away dearly bought experience». «Η συγχώρεση μαζί με τη λήθη ισοδυναμεί με την απεμπόληση μιας εμπειρίας που αποκτήθηκε με μεγάλο κόστος» – Το απόφθεγμα αποδίδεται στον Arthur Schopenhauer. Αυτά σαν εισαγωγή. Πάμε όμως στο θέμα.

Υπάρχει μια θεμελιώδης αρχή την οποία διατύπωσε ο δικός μας Αριστοτέλης (384-322 π.Χ.) «Ἔστι γὰρ ἀποδεῖξαι τὸν λέγοντα δεῖ, ὁ δ᾽ ἀρνούμενος ἀρκεῖ λέγειν ὅτι οὐχ οὕτως ἔχει». Σε ελεύθερη μετάφραση: «Οποιος λέει κάτι πρέπει να το αποδείξει. Ο άλλος, που το αρνείται, αρκεί να πει πως δεν ισχύει».

Ο σημερινός τίτλος προέρχεται από την «Κ» της 26ης Οκτωβρίου 2025, σε ρεπορτάζ του Αντώνη Αντζολέτου. Τον δανείστηκα γιατί μου άρεσε πολύ και επιπλέον βρήκα στο κείμενο πολλές χρήσιμες πληροφορίες για το θέμα. Οπως καταλαβαίνετε, για τα υπό δημιουργία νέα κόμματα θα μιλήσουμε.

Δεν είχα καμία πρόθεση να γράψω κάτι για τα ΕΛΤΑ. Να, όμως, που στις 13 Νοεμβρίου 2025 ο ταχυδρόμος έφερε στο σπίτι τον λογαριασμό της ΔΕΗ, ο οποίος στον φάκελο έγραφε «ΠΑΡΑΔΟΘΗΚΕ ΣΤΑ ΕΛΤΑ 13/10/2025». Χρειάστηκαν 31 μέρες για να επιδοθεί μια επιστολή στο κέντρο της Αθήνας! Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνουν καθυστερήσεις.

«In individuals, insanity is rare; but in groups, parties, nations, and epochs it is the rule» – Friedrich Nietzsche Ο σημερινός τίτλος παραπέμπει στο ομότιτλο βιβλίο του Sigmund Freud, όπου ο συγγραφέας εξερευνά τα κοινά σημεία ανάμεσα στην ψυχική ζωή του πρωτόγονου ανθρώπου και σε αυτήν των νευρωτικών ασθενών.

Στις 12 Απριλίου 2012 στη στήλη αυτή έγραψα ένα ομότιτλο κείμενο, όπου πραγματευόμουνα το ίδιο θέμα. Πριν από μερικές εβδομάδες έγραψα ένα κείμενο με τίτλο: «Σταυρός προτίμησης», όπου κατέληγα: «[…] Είναι λογικό και ευνόητο να υπάρχουν πολλές αντιρρήσεις για την κατάργηση του σταυρού.