Αλέξης Παπαχελάς

Είναι δύσκολο κανείς να το πιστέψει, όμως έχουν περάσει σχεδόν δέκα χρόνια από εκείνο το περιπετειώδες καλοκαίρι του 2015. Δύσκολο, γιατί οι μνήμες από όσα αντιμετώπισε η χώρα, αλλά και όλοι μας, είναι σχετικά νωπές.

Είμαστε λίγο «διπολικοί» σε μερικά ζητήματα. Μας αρέσει η τάξη, μας αρέσει και το χάος. Αναρωτιόμαστε για ποιο λόγο είμαστε μία τόσο διαφορετική χώρα, αλλά ταυτόχρονα αρχίζουμε να γκρινιάζουμε πως αρχίζουμε να μοιάζουμε με μία κανονική ευρωπαϊκή χώρα. Τα παραδείγματα άπειρα. Συζητούμε συνεχώς για το πόσο μεγάλο πρόβλημα έχει γίνει το οδήγημα υπό την επήρεια […]

Ο Ντόναλντ Τραμπ προσπαθεί με μανία να γκρεμίσει τους θεσμούς και τα σύμβολα που έκαναν την Αμερική… Αμερική. Το Χάρβαρντ, τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης, τις μεγάλες δικηγορικές εταιρείες, τους μηχανισμούς εξωτερικής πολιτικής και πολλά ακόμη.

Δεν ξέρω αν εσείς το βιώνετε, αλλά το κυκλοφοριακό πρόβλημα στην Αττική έχει λάβει γιγαντιαίες διαστάσεις. Κανείς όμως δεν μοιάζει να ασχολείται σοβαρά, παρά το γεγονός ότι επηρεάζει τις ζωές όλων μας. Υπάρχουν σημεία όπως η λεωφόρος Κηφισίας και οι δρόμοι γύρω από το «δαχτυλίδι» του ΟΤΕ όπου κυριολεκτικά δεν κουνιέται τίποτα κάποιες ώρες. Καινούργια […]

Πριν από κάποια χρόνια, ένας σοβαρός ερευνητής από μεγάλο αμερικανικό πανεπιστήμιο με επισκέφθηκε γιατί έκανε μια έρευνα για την ιδιωτικοποίηση του λιμανιού του Πειραιά. Επέμενε πολύ, και κάπως μονότονα, στο ερώτημα «γιατί το δώσατε στους Κινέζους;». Του απάντησα: «Μα γιατί δεν το ήθελε πραγματικά κανείς άλλος όταν έγινε ο διαγωνισμός».

Τα μεγέθη και οι συμμετρίες έχουν αλλάξει στην περιοχή μας. Δεν είναι λόγος να μας καταλάβει κανενός είδους ηττοπάθεια, ίσως λίγος θυμός, που όμως πρέπει να μετατραπεί σε θέληση να αλλάξουμε τα πράγματα. Ας πάρουμε μία απλή στατιστική. Το 2000 η Τουρκία είχε κάτι παραπάνω από το διπλάσιο ΑΕΠ από την Ελλάδα. Σήμερα το ΑΕΠ […]

Η Ελλάδα, και ειδικά η μεταπολιτευτική Ελλάδα, έχει ένα μεγάλο πρόβλημα. Της λείπουν εκείνοι οι Ελληνες στους οποίους αξίζει ο αγγλοσαξονικός όρος statesman, άνθρωποι που αξίζουν πραγματικά να χειρίζονται τις υποθέσεις του κράτους, αλλά και τις τύχες του έθνους.

Ο εθισμός στα κινητά μας έχει γίνει πολύ επικίνδυνος και μοιάζει όλο και περισσότερο με επιδημία. Οι εικόνες που βλέπουμε γύρω μας «φωνάζουν» ότι κάτι έχει πάει πολύ στραβά. Σκηνή πρώτη. Ενας πατέρας κάθεται με τα παιδιά του στο σαλόνι ενός πλοίου και προσπαθεί να τους… μιλήσει.

Ενα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα και από τις τεράστιες αστοχίες της Μεταπολίτευσης είναι το γεγονός ότι η Ελλάδα ξόδεψε δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ σε εξοπλισμούς χωρίς να καταφέρει να δημιουργήσει στοιχειώδη αμυντική βιομηχανία. Καταφέραμε όμως και το ακατόρθωτο.

Η Αμερική κατέκτησε τη μεταπολεμική της ηγεμονία γιατί τη βάσισε σε κάτι άλλο πέρα από το κεφάλαιο και τους εξοπλισμούς. Εφτιαξε ένα «όνομα», ένα brand το οποίο είχε ως στόχο να γοητεύσει τον υπόλοιπο, δυτικό και μη, κόσμο.

Η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα τεράστιο κενό: την απουσία αντιπολίτευσης. Εχουμε μπόλικους πολιτικούς αρχηγούς, οι οποίοι κάνουν φασαρία, ασκούν «δυναμική» αντιπολίτευση και προσπαθούν να εκμεταλλευθούν το κλίμα λαϊκής δυσαρέσκειας που αναπόφευκτα δημιουργείται μετά έξι χρόνια διακυβέρνησης.

Υπάρχει κάποιο μεγαλοφυές σχέδιο πίσω από την πολιτική Τραμπ ή είναι όλα προϊόν αυτοσχεδιασμού και ολίγης τρέλας; Ξέρει πού θέλει να καταλήξει ακριβώς και απλώς αυξάνει την πίεση με πρωτοφανή τρόπο για να πετύχει τη συμφωνία που θέλει;