Αλέξης Παπαχελάς

Ο ιστορικός του μέλλοντος θα έχει δύο επιλογές για να περιγράψει όσα συνέβησαν προχθές στην Ουάσιγκτον. Η μία θα έχει τον τίτλο «το τελευταίο επεισόδιο στην παρακμή της Δύσης», η άλλη «η συνάντηση που απέτρεψε ή καθυστέρησε τη διάλυση της Δύσης». Είναι ακόμη νωρίς για να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα. Ο πρόεδρος Τραμπ είναι σαφές ότι […]

Αν κάποιος έπαιρνε μια στιγμιαία φωτογραφία τού πού βρίσκεται σήμερα ο πλανήτης μας, θα κατέληγε στο αδιαμφισβήτητο συμπέρασμα ότι ένας από τους μεγάλους κερδισμένους της εποχής μας είναι ο Πούτιν. Παρέλαβε πριν από δεκαετίες μια διαλυμένη χώρα, χωρίς καμία αυτοπεποίθηση και χωρίς κανέναν απολύτως ρόλο στη διεθνή σκηνή.

Κάθε καλοκαίρι ερχόμαστε σε επαφή με Ελληνες που ζουν και διαπρέπουν στο εξωτερικό, σε διάφορους τομείς. Τους ρωτάς αν υπάρχει περίπτωση να επιστρέψουν στην Ελλάδα και σε κοιτούν άλλοτε με δισταγμό και άλλοτε με απορία. Κάποια στιγμή στη διάρκεια της πανδημίας του κορωνοϊού είχαμε την ελπίδα ότι θα έκαναν το βήμα. Παραμένουν δικαιολογημένα σκεπτικοί και […]

Ο πρόεδρος Τραμπ επιθυμεί διακαώς να πάρει το Νομπέλ Ειρήνης. Εχει γίνει σχεδόν εμμονή για τον ίδιο και τον Λευκό Οίκο.

Το Ισραήλ βρίσκεται σήμερα σε ένα κομβικό, απολύτως υπαρξιακό σημείο. Στην ηγεσία του συναντάμε έναν πολιτικό που δεν έχει πού να «προσγειωθεί» εάν χάσει τις εκλογές και ο οποίος εξαρτάται καταλυτικά από μικρά ακραία κόμματα.

Οσο δύσκολη και αν ήταν η ζωή για πάρα πολλούς Ελληνες, υπήρχε πάντοτε η προσδοκία και η διέξοδος των διακοπών. Ανθρωποι που ανήκαν σε χαμηλά στρώματα, και σίγουρα η μεσαία τάξη, κληρονομούσαν ή είχαν τη δυνατότητα να χτίσουν κάπου ένα εξοχικό σπίτι.

Παράδοση άνευ όρων ή έντιμος συμβιβασμός; Στο ερώτημα αυτό καλούμεθα να απαντήσουμε μετά τη συμφωνία στην οποία κατέληξαν ο πρόεδρος Τραμπ και η κ. Φον ντερ Λάιεν. Το σκηνικό της συμφωνίας, από μόνο του, έδωσε το δικό του σήμα. Η εκπρόσωπος της Ε.Ε. δέχθηκε να συναντηθεί και να διαπραγματευθεί με τον Αμερικανό ηγέτη στο ιδιωτικό […]

Η συζήτηση για το τι συνέβη το καλοκαίρι του 2015 ξεκίνησε και οι πρωταγωνιστές επιχειρούν να διαμορφώσουν τη δική τους ιστορική «αλήθεια». Θεμιτό και απαραίτητο. Πολλά είναι, όμως, ακόμη τα αναπάντητα ερωτήματα. Ο Αλέξης Τσίπρας πρέπει να απαντήσει σε μερικά.

Η ελληνική εξωτερική πολιτική βρίσκεται στο πιο δύσκολο σημείο καμπής εδώ και δεκαετίες. Περνάμε μια περίοδο απανωτών επεισοδίων, τα οποία δεν έχουν ευτυχή κατάληξη.

Ενας πολιτικός που ήλθε πρόσφατα σε επαφή με νέους Ελληνες της Διασποράς του brain drain, της περιώνυμης διαρροής εγκεφάλων στο εξωτερικό, διηγείτο πόσο πολύ μισούν το ελληνικό πολιτικό σύστημα. Θεωρούν ότι ήταν τα λάθη και οι αμαρτίες του που τους έδιωξαν από τη χώρα.

Ενα ερώτημα που δεν έχει απαντηθεί σε σχέση με την ελληνική κρίση είναι τι θα είχε συμβεί αν στην ηγεσία της Ευρώπης βρίσκονταν ηγέτες όπως ο Μιτεράν, ο Σμιτ, ο Κολ ή ο Σιράκ. Θα είχαν χειριστεί την υπόθεση με την ίδια αποφασιστικότητα με την οποία επέβαλαν την ενοποίηση και το ευρώ;

Παρότι δεν ήταν ομόλογοι, μιλούσε συχνά απευθείας με τον Έλληνα πρωθυπουργό, γιατί «η συνεργασία σε επίπεδο υπουργού Οικονομικών ήταν δύσκολη». Ποια μηνύματα προσπάθησε να περάσει στον Τσίπρα σε αυτές τις επικοινωνίες. Πώς σκεφτόταν η κυβέρνηση Ομπάμα το ελληνικό πρόβλημα.