Αλέξης Παπαχελάς

Ε​​χοντας παρατηρήσει τρεις- τέσσερις πρωθυπουργούς προς το «τέλος» συνειδητοποιείς ότι μερικά πράγματα δεν αλλάζουν…

Τ​​α εξοπλιστικά σχέδια της Αθήνας έχουν προκαλέσει αναστάτωση και γκρίνια σε ορισμένες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Πέραν της παραδοσιακής γαλλογερμανικής «άμιλλας» στον τομέα αυτό, ασκείται κριτική γιατί η Ελλάδα ξοδεύει χρήματα των Ευρωπαίων φορολογουμένων σε ένα εξοπλιστικό σπριντ.

Η υπερβολική πολιτική ορθότητα χαρίζει ψηφοφόρους και οπαδούς σε ακραίες πολιτικές δυνάμεις και στους ευαγγελιστές του φοβικού λαϊκισμού. 

Αν ζούσε σήμερα ο Κωνσταντίνος Καραμανλής θα ένιωθε ταυτόχρονα δικαιωμένος και στενοχωρημένος. 

Γ​​εννηθήκαμε, επιβιώσαμε και μεγαλώσαμε ως κράτος επειδή συνδυάσαμε την ελληνική ψυχή με την εξασφάλιση της υποστήριξης των μεγάλων και σημαντικών δυνάμεων σε κάθε κρίσιμο σταυροδρόμι. Θα το ξανακάνουμε, αν παίξουμε σωστά τα χαρτιά μας.

Εκεί που λες τα έχω δει όλα στη ζωή… προκύπτουν οι εκπλήξεις. Στην Ελλάδα, το Κέντρο και η Δεξιά κέρδισαν έναν εμφύλιο με τη βοήθεια των Βρετανών και κατόπιν των Αμερικανών. 

​O​ταν καμιά φορά κοιτάζω προς τα πίσω, στα χρόνια από την αρχή της κρίσης έως σήμερα, νιώθω ότι κάναμε μια «τρύπα στο νερό». Και ίσως νιώθω και λίγο αφελής. Γιατί πίστεψα ότι θα αλλάζαμε πραγματικά.

Οι Τούρκοι παίζουν με τα νεύρα μας. Δεν έχουμε κανένα λόγο να παρασυρθούμε, εκτός εάν θέλουμε να εμπλακούμε σε κάποια περιπέτεια. Αυτό που συμβαίνει αυτή την περίοδο είναι πάρα πολύ επικίνδυνο.

Ο​​λα δείχνουν ότι οδεύουμε σε μια γεωπολιτική αντιπαράθεση, που θα μπορούσε να ονομασθεί και νέος Ψυχρός Πόλεμος, μεταξύ Δύσης και Ρωσίας. 

​​​​«Λέτε να έχουμε πόλεμο;», ρωτούν πολλοί άνθρωποι τον τελευταίο καιρό. Φήμες ή πραγματικά γεγονότα για επικαιροποιήσεις διαφόρων σχεδίων έκτακτης ανάγκης κατακλύζουν αρχικώς την «πιάτσα» και κατόπιν τα καφενεία. Και μόνο που αρχίζουν να διαχέονται αυτή η συζήτηση και η αγωνία, κάνουν βέβαια ζημιά.

Η ανοικτή και απερίφραστη στήριξη της Ε.Ε. προς την Ελλάδα και την Κύπρο έχει τη σημασία της, την ιστορική της σημασία. Δεν ξέρω πόσο πρακτικό αντίκτυπο θα έχει. Αυτό θα φανεί τις επόμενες μέρες και εβδομάδες. 

Ε​​να από τα χειρότερα πράγματα που μπορεί να πάθει μια χώρα είναι να διχαστεί βαθιά. Η Ιστορία μας είναι γεμάτη από διχασμούς. Ακόμη και την ώρα της μεγάλης μάχης της εθνικής ανεξαρτησίας ο σπόρος του διχασμού έβγαλε τους δηλητηριώδεις καρπούς του, με ολέθρια αποτελέσματα.