Μέχρι το 88ο λεπτό ενός θεωρητικά αδιάφορου για αυτήν αγώνα, η ΑΕΚ έπαιζε στην Τούμπα απέναντι στον ΠΑΟΚ με την ίδια νοοτροπία και την ίδια επιθυμία που είχε για τη νίκη σε καθένα από τα προηγούμενα βήματά της στα playoffs της φετινής Superleague. Στην έδρα ενός πολύ δυνατού αντιπάλου, ο οποίος καιγόταν για τη νίκη προκειμένου να αυξήσει τις πιθανότητες για την κατάληψη της 2ης θέσης, η ΑΕΚ συμπεριφερόταν με την ένταση και την προσήλωση στο πλάνο μιας ομάδας που δεν έχει ακόμη κατακτήσει τον στόχο της. Και ο εκνευρισμός του προπονητή της στην αποφασιστική στιγμή που η ομάδα του έχασε το μυαλό και τις τοποθετήσεις της, σε μια στατική φάση, και δέχθηκε το γκολ της ισοφάρισης εξηγεί όλα τα παραπάνω. Σαν να δουλεύει ήδη για την επόμενη σεζόν, η ΑΕΚ έβαλε στόχο να κλείσει αήττητη τα playoffs. Mια ομάδα που πέρυσι υπέφερε στην αντίστοιχη διαδικασία, κάνοντας μόνο ήττες, επιθυμεί φέτος να ολοκληρώσει αυτό το «μίνι πρωτάθλημα» αήττητη, για να πείσει, και προς τα έξω και προς τα μέσα, ότι «άλλαξε δέρμα» και έχει πλέον εξελιχθεί σε μια ομάδα που νιώθει πολύ καλά με τα ντέρμπι.
Θεωρητικώς θα αρκούσε η κατάκτηση του τίτλου για να πείσει τους οπαδούς της ΑΕΚ ότι η αγαπημένη τους ομάδα ξαναβρήκε τον δρόμο. Αυτό όμως που κάνει στα ντέρμπι, το ότι μένει αήττητη και δείχνει τόσο ανθεκτική σε αυτές τις δοκιμασίες που τόσο την ταλαιπώρησαν, βαθμολογικά και ψυχολογικά, στη διάρκεια της προηγούμενης σεζόν μεγαλώνει την πίστη των οπαδών προς τον Μάρκο Νίκολιτς. Αυτόν που το φθινόπωρο δεν άκουγε ούτε χειροκρότημα κατά την εκφώνηση του ονόματός του, πριν από την έναρξη των αγώνων στη Νέα Φιλαδέλφεια και πλέον έχει γίνει σύνθημα στα χείλη των θεατών.
Οι αριθμοί «λένε» την αλήθεια
Οταν συγκρίνεις την περυσινή με τη φετινή απόδοση της ΑΕΚ στα playoffs σε ένα πλήθος 378 διαφορετικών παραμέτρων, επιβεβαιώνεις τη θεαματική διαφορά που έγινε εμφανής με το γυμνό μάτι. Η φετινή είναι μια ομάδα που πετυχαίνει περισσότερα γκολ, δημιουργεί περισσότερες και μεγαλύτερης αξίας ευκαιρίες (+40% στα xGoals), αμύνεται κατά 97% καλύτερα, επιτρέπει χαμηλότερης αξίας ευκαιρίες στον αντίπαλο (χαμηλότερα κατά 36% τα xGoals του αντιπάλου της ανά αγώνα), ενώ έχει καλύτερες επιδόσεις κατά περίπου 10% τόσο στην ποιότητα της κυκλοφορίας της μπάλας όσο και στις μονομαχίες. Εναντι της «περυσινής» έκδοσής της η ΑΕΚ υπολείπεται μόνο στις παραμέτρους της φυσικής κατάστασης, κατά 8%, όμως και αυτό έχει τη θετική ερμηνεία του: σε ματς που η ΑΕΚ βρισκόταν να προηγείται, όπως συνέβη στην 1η και την 3η αγωνιστική, αλλά και το βράδυ της Τετάρτης στην Τούμπα, άφησε την πρωτοβουλία στον αντίπαλο λόγω τακτικής επιλογής και όχι λόγω της αδυναμίας της να «τρέξει».
Ο στόχος του «αήττητου»
Στη λήξη του ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό, λίγα λεπτά μετά την εξασφάλιση του τίτλου, και ενώ προηγουμένως αυτοί τον είχαν «λούσει» με μπουκάλια νερού κατά τα επινίκια, ο Μάρκο Νίκολιτς έβαλε στους ποδοσφαιριστές του έναν νέο στόχο: να μείνουμε αήττητοι. Η πρώτη μεγάλη πρόκληση για έναν προπονητή μετά από μια κατάκτηση δεν είναι τακτική αλλά ψυχολογική. Σύμφωνα με όσα διδάσκονται οι προπονητές, η επίτευξη ενός μεγάλου στόχου δημιουργεί σχεδόν αυτόματα έναν κίνδυνο «συναισθηματικής πτώσης»: το μυαλό των ποδοσφαιριστών χαλαρώνει, η συγκέντρωση μειώνεται ασυνείδητα και η ένταση στις συμπεριφορές του παιχνιδιού αρχίζει να πέφτει. Με απλά λόγια, συμβαίνει οι ποδοσφαιριστές να «αδειάσουν» ψυχολογικά μετά την επίτευξη του μεγάλου στόχου. Γι’ αυτό και η επιλογή του Μάρκο Νίκολιτς να θέσει νέο στόχο λίγα λεπτά μετά την κατάκτηση του τίτλου είχε ιδιαίτερη σημασία. Αντί να επιτρέψει στην ομάδα να μείνει στο συναίσθημα της επιτυχίας, έδωσε αμέσως ένα νέο, ξεκάθαρο και μετρήσιμο στόχο: «να κλείσουμε αήττητοι τα playoffs». Με αυτόν τον τρόπο επαναπροσδιόρισε άμεσα το συλλογικό κίνητρο της ομάδας και δεν επέτρεψε να δημιουργηθεί το κενό που συχνά εμφανίζεται έπειτα από έναν τίτλο.
Δημιούργησε νέα πρόκληση
Η σημασία αυτής της παρέμβασης βρίσκεται κυρίως στη διατήρηση της ανταγωνιστικής ταυτότητας και των στάνταρ της συμπεριφοράς της ομάδας. Οι ελίτ προπονητές γνωρίζουν ότι ύστερα από μια επιτυχία κινδυνεύουν να χαλαρώσουν οι λεπτομέρειες που κρατούν μια ομάδα ανταγωνιστική: οι επιστροφές, οι αντιδράσεις μετά την απώλεια μπάλας, η συγκέντρωση χωρίς κατοχή, η πειθαρχία στις αποστάσεις και η ένταση στις μονομαχίες. Ο Νίκολιτς δεν ζήτησε απλώς «σοβαρότητα» στα δύο τελευταία παιχνίδια· δημιούργησε μια νέα πρόκληση που κράτησε ενεργό την ψυχολογική και αγωνιστική ένταση. Το γεγονός ότι η ομάδα του παρέμεινε ανταγωνιστική στην Τούμπα, έφτασε κοντά στη νίκη και ισοφαρίστηκε στο 88’ αποτελεί ένδειξη ότι κατάφερε να διατηρήσει ενεργοποιημένες τις ανταγωνιστικές συμπεριφορές της ΑΕΚ ακόμη και μετά την επίτευξη του βασικού στόχου της σεζόν.
Ακόμη και μετά την επίτευξη ενός υπερβατικού στόχου, δηλαδή της κατάκτησης του τίτλου στην πρώτη, μεταβατική σεζόν, ο Νίκολιτς δεν σταματά να δείχνει στην ΑΕΚ πόσο καλά επέλεξε πριν από έναν περίπου έναν χρόνο, όταν αποφάσιζε να αντικαταστήσει τον Ματίας Αλμέιδα.
