Οταν ο Βρετανός συγγραφέας Κάρολος Ντίκενς έγραφε τον 19ο αιώνα ένα από τα αριστουργήματά του, την «Ιστορία δύο πόλεων», αναφέρθηκε στο Παρίσι και το Λονδίνο πριν και μετά τη Γαλλική Επανάσταση. Το βιβλίο εκδόθηκε το 1859, αλλά 167 χρόνια μετά, το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο ζει μια άλλη ιστορία δύο πόλεων, πάλι των μητροπόλεων της Αγγλίας και της Γαλλίας, που μπορεί να πει κανείς ότι εδράζεται και στο πριν και στο μετά της επανάστασης στην… Παρί Σεν Ζερμέν.
Η φετινή… ιστορία δύο πόλεων στο Champions League θα ολοκληρωθεί στις 30 Μαΐου, με τον θριαμβευτικό επίλογο στον τελικό της Βουδαπέστης, όπου μια από τις δύο πόλεις θα γράψει Ιστορία, ό,τι και να γίνει: Είτε η Αρσεναλ θα κατακτήσει για πρώτη φορά στην υπεραιωνόβια ιστορία της το κορυφαίο ευρωπαϊκό τρόπαιο για συλλόγους, είτε η Παρί θα κάνει το πρώτο της «back to back» στο Champions League και θα γίνει η μόνη γαλλική ομάδα με δύο κατακτήσεις.
Οι Παριζιάνοι
Η «επανάσταση» στην Παρί Σ.Ζ. ήρθε βεβαίως με την αγορά της από το Κατάρ, πριν από 15 χρόνια, το καλοκαίρι του 2011, με αντικειμενικό στόχο, όπως είχε ειπωθεί, την κατάληψη της κορυφής της Ευρώπης, στην οποία δεν είχε βρεθεί ποτέ ομάδα από το Παρίσι. Και όπως η Γαλλική Επανάσταση, που αλλιώς ξεκίνησε το 1789 και αλλιώς εξελίχθηκε, όμως ουσιαστικά πέτυχε τον στόχο της, έτσι και η Π.Σ.Ζ. έριξε πολύ χρήμα στην αγορά για να αποκτήσει κορυφαία ονόματα, όπως ο Ζλάταν Ιμπραχίμοβιτς, ο Νεϊμάρ, ο Κιλιάν Εμπαπέ και ο Λιονέλ Μέσι, αλλά τελικά την κορυφή την κατέκτησε με το σύνολο που έφερε –και φέρει– πρώτα και κύρια τη σφραγίδα του προπονητή της, του Λουίς Ενρίκε.
Γεννημένος νικητής – Mε την πρόσφατη νίκη 5-4 της Παρί επί της Μπάγερν o Λουίς Ενρίκε έφτασε τις 50 νίκες στο Champions League σε μόλις 77 αγώνες, γρηγορότερα και από τον Πεπ Γκουαρδιόλα (50 νίκες στους πρώτους 80 αγώνες).
Ο Ισπανός τεχνικός, που προχθές έκλεισε τα 56 του χρόνια, οδήγησε την Παρί στο τρόπαιο του Champions League πέρυσι, στο τέλος της δεύτερης σεζόν του στο Παρκ ντε Πρενς, και μερικούς μήνες αργότερα στην κατάκτηση και του Διηπειρωτικού Κυπέλλου, ενώ με τη νίκη 5-4 στον φετινό πρώτο ημιτελικό με την Μπάγερν έφτασε τις 50 νίκες στο Champions League σε μόλις 77 αγώνες, γρηγορότερα και από τον προηγούμενο ρέκορντμαν Πεπ Γκουαρδιόλα (που είχε 50 νίκες στους πρώτους 80 αγώνες του).
Οι Λονδρέζοι
Θα μπορέσει ο έτερος Ισπανός προπονητής του τελικού, ο Μικέλ Αρτέτα, να ανέβει στο επίπεδο του Λουίς Ενρίκε και να αρπάξει με την Αρσεναλ τα ευρωπαϊκά σκήπτρα;
Τη μόνη άλλη φορά που επιχείρησε η αγγλική ομάδα να πάρει την «κούπα με τα μεγάλα αυτιά», το 2006, ηττήθηκε καθαρά από την Μπαρτσελόνα. Φέτος θα προσπαθήσει στην «Πούσκας Αρένα» να γίνει ο έβδομος αγγλικός σύλλογος που θα αναδειχθεί πρωταθλητής Ευρώπης, μετά τις Λίβερπουλ, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και Σίτι, Νότιγχαμ, Τσέλσι και Αστον Βίλα. Αν μάλιστα κατορθώσει και το συνδυάσει με το στέμμα της Premier League, με το οποίο φλερτάρει, θα γίνει μόλις η τέταρτη αγγλική ομάδα με το νταμπλ των κορυφαίων τίτλων στην ίδια σεζόν, δηλαδή του Champions League και της Premier League, και θα κάνει αυτόν τον Μάιο τον σπουδαιότερο μήνα στα 140 χρόνια ιστορίας των «κανονιέρηδων».
Διπλό κίνητρο – Αυτή την περίοδο η Αρσεναλ δίνει μάχη για να κατακτήσει την Premier League. Πιθανή κατάκτηση και του Champions League την ίδια σεζόν θα τη βάλει σε ένα κλειστό κλαμπ μόλις τεσσάρων αγγλικών ομάδων.
Θα είναι απίστευτη κορύφωση για μια ομάδα που στην εποχή Αρτέτα, από τα τέλη του 2019, δεν έχει σηκώσει παρά μόνο ένα Κύπελλο Αγγλίας. Βεβαίως, ακόμη απέχουμε από εκεί, και οι έντονοι πανηγυρισμοί του Αρτέτα και των παικτών του μετά την πρόκριση επί της Ατλέτικο Μαδρίτης την περασμένη Τρίτη έκαναν το BBC να διερωτάται: «Ηταν δικαιολογημένοι ή υπερβολικοί οι πανηγυρισμοί;» και τον βετεράνο Αγγλο στράικερ Γουέιν Ρούνεϊ να θυμίζει ότι «αξίζουν εκεί που έφτασαν, αλλά δεν το έχουν κατακτήσει ακόμη. Νομίζω ότι οι πανηγυρισμοί ήταν κάπως υπερβολικοί. Γιορτάζεις όταν το σηκώνεις».
Οι διαφορές τους
Οι βασικές διαφορές των δύο ομάδων, αν και αμφότερες είναι δημοφιλέστατοι σύλλογοι σπουδαίων πρωτευουσών, είναι ότι ενώ η Παρί έχει σταθερά έναν πακτωλό χρημάτων στη διάθεσή της και σχετικά μικρό εγχώριο ανταγωνισμό, οι «γκάνερς» έχουν μόλις πρόσφατα ανοίξει τον προϋπολογισμό τους και η μάχη για τους τίτλους στην Αγγλία δεν συγκρίνεται με εκείνη της Γαλλίας. Αλλη μεγάλη διαφορά είναι στην… ηλικία: η Αρσεναλ θα μπορούσε να είναι… γιαγιά της Παρί, αφού η αγγλική ομάδα είναι 140 ετών και η γαλλική μόνο 56, όσο ακριβώς και ο προπονητής της.
Μολονότι και οι δύο φιναλίστ διακρίνονται για το επιθετικό τους παιχνίδι, τα στατιστικά δείχνουν μεγάλη διαφορά στον αμυντικό τομέα. Η Παρί σκοράρει ακατάπαυστα φέτος, βάζοντας 44 γκολ σε 16 ευρωπαϊκά παιχνίδια, έναντι 29 της Αρσεναλ σε 14 ματς, ωστόσο στην άμυνα η απόσταση είναι μεγάλη: η Αρσεναλ, του βραβευμένου ως κορυφαίου τερματοφύλακα της φετινής διοργάνωσης, Δαβίδ Ράγια, έχει δεχθεί μόνο έξι γκολ και παραμένει αήττητη, την ώρα που η Παρί Σ.Ζ. (με δύο αγώνες περισσότερους) έχει δει την εστία της να παραβιάζεται 22 φορές.
Παρά ταύτα, όταν την περασμένη Τετάρτη η γαλλική ομάδα χρειάστηκε να χτίσει αμυντικό τείχος για να αντιμετωπίσει τους επίδοξους εκπορθητές της Μπάγερν, το έκανε με εξαιρετική αποτελεσματικότητα.
Πέρυσι, πάντως, η ομάδα από το Παρίσι ήταν σαφώς καλύτερη από εκείνη του Λονδίνου, όταν Παρί και Αρσεναλ συναντήθηκαν στα ημιτελικά, ωστόσο η προϊστορία δεν μετράει και τόσο σε έναν τελικό. Οποια από τις δύο πόλεις, το Παρίσι ή το Λονδίνο, θα είναι εκείνη που θα γιορτάσει το βράδυ της 30ής Μαΐου, είναι εξασφαλισμένο ότι θα γραφτεί νέα ποδοσφαιρική ιστορία, με ισπανική υπογραφή από τον πάγκο.
