Ας τελειώνουμε το απόγευμα, τουλάχιστον αγωνιστικά, με τους τελικούς του μπάσκετ, για να ολοκληρωθεί αυτό το κωμικοτραγικό θέατρο του παραλόγου με τους δύο «αιωνίους». Οι οποίοι το μόνο που καταφέρνουν είναι να υποτιμούν τους ίδιους εαυτούς τους.
Οταν οι δύο θεωρούμενες καλύτερες ομάδες της Ευρώπης φθάνουν στο σημείο να τσακώνονται σαν τα «κοκόρια», εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου, για έναν ολόκληρο χρόνο, κάτι δεν πάει καλά! Και δυστυχώς αυτό το ίδιο έργο «παίζεται» για περισσότερα από δέκα χρόνια.
Δεν χρειάζεται να αναλυθεί ποιος φταίει, λιγότερο ή περισσότερο, γιατί σε ένα «ατύχημα» μερίδα ευθύνης, κατά ένα ποσοστό, έχουν και οι δύο. Ο κόσμος έχει μάτια, αυτιά, βλέπει και ακούει και έχει βγάλει τα συμπεράσματά του.
Θεωρώ πως ήρθε η ώρα να πάρει πλέον θέση η πολιτεία με τα αρμόδια όργανά της και από τη νέα περίοδο να μη βρεθούμε στο ίδιο έργο θεατές. Εχει τον τρόπο με την ουσιαστική τήρηση και εφαρμογή των νόμων, αφήνοντας κατά μέρος το… πολιτικό κόστος να επιβάλει την τάξη.
Γιατί όσο υπάρχει η ατιμωρησία ή οι «ποινές χάδια», τότε οι πάντες αποθρασύνονται και πάμε από το κακό στο χειρότερο, με αποτέλεσμα από παιχνίδι σε παιχνίδι να βιώνουμε χειρότερες καταστάσεις.
Και δεν είναι μόνον οι απαράδεκτες συμπεριφορές εντός αγωνιστικού χώρου. Τις περισσότερες φορές το μεγάλο κακό το προκαλούν οι εμπρηστικές δηλώσεις πριν και μετά τα παιχνίδια, καθώς και οι αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Και τέλος να μη βγάλω έξω και το σινάφι μας. Η προβολή των γεγονότων και οι ερμηνείες των φάσεων, που τις περισσότερες φορές μόνο αντικειμενικές δεν είναι, πυροδοτούν ακόμη περισσότερο το κλίμα.
