Από την περασμένη Τετάρτη είμαστε πάλι «στο ίδιο έργο θεατές». Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός διεκδικούν το πρωτάθλημα Ελλάδας στο μπάσκετ, μέσα σε ένα τοξικό κλίμα που δηλητηριάζει τους φιλάθλους και τροφοδοτεί τη βία στα γήπεδα.
Να ευχηθούμε, αν και δεν αρκούν οι ευχές, να τελειώσουν όλα καλά χωρίς παρατράγουδα και να κλείσει κι αυτός ο γύρος των τελικών, ελπίζοντας πως από την επόμενη περίοδο θα παρακολουθήσουμε ένα διαφορετικό έργο. Πώς είναι δυνατόν να αλλάξει το σενάριο;
Η απάντηση βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη και μπορούν να τη δώσουν ο Αρης με τον ΠΑΟΚ. Οι δύο «αιώνιοι» της συμπρωτεύουσας, απέναντι στους ομολόγους τους της Αττικής, και μακάρι μαζί με αυτούς να συνεχίσει κι η ΑΕΚ να κάνει βήματα ανόδου.
Οταν «πράσινοι» και «κόκκινοι» θα αισθανθούν πως δεν υπάρχουν μόνο αυτοί στον χώρο, θα πάψουν να ασχολούνται μεταξύ τους. Διότι πώς είναι δυνατόν να βάζουν πάνω από τις ευρωπαϊκές κατακτήσεις αυτήν του ελληνικού πρωταθλήματος, που το μονοπωλούν εδώ και δεκαετίες;
Θα πείτε πως δεν είναι εύκολο να χάσουν τα πρωτεία, αφού η συμμετοχή των δύο στην Ευρωλίγκα τούς δίνει σημαντικό οικονομικό πλεονέκτημα στην αφετηρία της κούρσας. Κι αυτό πρέπει να καλυφθεί σε μεγαλύτερο ποσοστό από τις τσέπες αυτών που ανέλαβαν τις δύο ιστορικές ομάδες της Θεσσαλονίκης.
Ομως οι πρώτες κινήσεις τους, με τις προσλήψεις του Βασίλη Σπανούλη και του Αντρέα Τρινκέρι στην τεχνική ηγεσία τους, καθώς και οι πρώτες μεταγραφικές σκέψεις τους, δείχνουν πως έχουν τέτοιο σκοπό. Κι αυτό είναι σαν… ουράνιο τόξο που περιμένει όλος ο φίλαθλος κόσμος να βγει μετά την καταιγίδα που σαρώνει το ελληνικό μπάσκετ.
