Η σεζόν 2024-25 ήταν εκείνη που σύστησε τον Αλέσιο Λίσι στην ισπανική ποδοσφαιρική αγορά ως έναν προπονητή με ξεχωριστό ενδιαφέρον. Ηταν η δεύτερη χρονιά του στη Μιραντές, έναν σύλλογο της βόρειας Ισπανίας με τη φήμη ότι αναπτύσσει ποδοσφαιριστές. Είχε στα χέρια του μια ομάδα της Segunda División, η οποία παραδοσιακά στηρίζεται σε δανεικούς και νεαρούς ποδοσφαιριστές. Εκείνο το καλοκαίρι άρχισε την προετοιμασία έχοντας μόλις έξι επαγγελματίες παίκτες στη διάθεσή του, μέχρι να συμπληρωθεί σταδιακά το ρόστερ. Με αυτούς δούλεψε ο Λίσι και με αυτούς ως πρωταγωνιστές κατάφερε να οδηγήσει τη Μιραντές στην τέταρτη θέση της κανονικής περιόδου και μέχρι τον τελικό των πλέι οφ ανόδου, όπου λύγισε απέναντι στη Ρεάλ Οβιέδο.
Εκείνη η σεζόν αποκάλυψε μια ιδιότητα που σήμερα φαίνεται να κουβαλά και στον ΠΑΟΚ: την ικανότητα να μετατρέπει τις ελλείψεις σε οργανωμένη λειτουργία. Μέσα σε περίπου έναν μήνα, σε ένα νέο περιβάλλον, με διαφορετική ποδοσφαιρική κουλτούρα και με ένα ρόστερ που ακόμη αλλάζει, ο 40χρονος Ιταλός κατάφερε να παρουσιάσει απέναντι στην Ντινάμο Κιέβου μια ομάδα που ήδη λειτουργεί με αναγνωρίσιμες αρχές.
Ο ΠΑΟΚ μπήκε στο παιχνίδι χωρίς να καταφέρει να βρει αμέσως ψυχολογική και αγωνιστική ισορροπία. Βρέθηκε πίσω στο σκορ μόλις στο 4΄ και για περίπου δέκα λεπτά εμφάνισε μεγάλες αποστάσεις ανάμεσα στις γραμμές, αργές αποφάσεις με και χωρίς την μπάλα και συνολικά προβληματική ομαδική λειτουργία. Από εκείνο το σημείο και μετά, όμως, μεταμορφώθηκε. Αρχισε να λειτουργεί σαν ομάδα με ξεκάθαρες αρχές, συγκέντρωση στο πλάνο, αποφασιστικότητα, επιθετικότητα και την απαιτούμενη ανθεκτικότητα για να ανατρέψει την κατάσταση.
Τι λένε οι αριθμοί
Η εικόνα αυτή αποτυπώνεται και στα δεδομένα. Μετά το πρώτο δεκάλεπτο ο ΠΑΟΚ πήρε τον έλεγχο του αγώνα και άρχισε να δημιουργεί με συνέπεια προϋποθέσεις για γκολ. Στο πρώτο ημίχρονο ολοκλήρωσε το 45λεπτο με 1,40 xG έναντι μόλις 0,12 της Ντινάμο, δημιούργησε δύο μεγάλες ευκαιρίες έναντι καμίας, είχε έξι τελικές μέσα από την περιοχή έναντι μηδέν, έφτασε 20 φορές σε επαφή με την μπάλα μέσα στην αντίπαλη περιοχή έναντι μόλις τεσσάρων και παρήγαγε 0,99 xA έναντι 0,12. Δεν κυριάρχησε μέσω της κατοχής της μπάλας, αλλά μέσω της ποιότητας των επιθέσεών του.
Μετά το τρίτο γκολ του ΠΑΟΚ, η Ντινάμο προσπάθησε να αντιδράσει. Αύξησε την κατοχή της μπάλας και δημιούργησε περισσότερη πίεση, κάτι που αποτυπώνεται και στο 1,06 xG του δεύτερου ημιχρόνου. Ο ΠΑΟΚ, όμως, δεν έχασε την ταυτότητά του. Παρέμεινε επικίνδυνος στις μεταβάσεις, δημιούργησε ακόμη 0,50 xG και μία ακόμη μεγάλη ευκαιρία, ενώ διαχειρίστηκε το παιχνίδι με ωριμότητα, χωρίς να παρασυρθεί από την πίεση της αντιπάλου.
Στο σύνολο της αναμέτρησης ολοκλήρωσε το παιχνίδι με περίπου 1,9 xG έναντι 1,2, περισσότερες μεγάλες ευκαιρίες (3-2), αισθητά περισσότερες επαφές στην αντίπαλη περιοχή (33 έναντι 18) και σχεδόν διπλάσια δημιουργική παραγωγή (1,29 xA έναντι 0,70). Είναι στατιστικά που εξηγούν γιατί, παρότι βρέθηκε να κυνηγά το σκορ από το τέταρτο λεπτό, έφυγε από το Λούμπλιν με μια νίκη που δεν ήταν προϊόν συγκυρίας ούτε απλής αποτελεσματικότητας, αλλά αποτέλεσμα της συνολικά καλύτερης αγωνιστικής του παρουσίας.
Ξέρει τη δουλειά
Προφανώς ο ΠΑΟΚ δεν έχει ακόμη ολοκληρώσει τη δουλειά με την Ντινάμο. Ούτε φυσικά μπορεί κανείς να προεξοφλήσει ότι ο Λίσι θα πετύχει στον ΠΑΟΚ. Αυτό που μπορεί όμως ήδη να διαπιστώσει είναι ότι ο σύλλογος δεν επέλεξε απλώς έναν νεαρό και εξελίξιμο προπονητή. Επέλεξε έναν προπονητή που έχει ήδη αποδείξει ότι ξέρει να επιταχύνει τη δημιουργία ομάδων. Και αυτό, στη σημερινή συγκυρία ενός ΠΑΟΚ με πολλές αλλαγές και σημαντικές ελλείψεις, ίσως αποδειχθεί το σημαντικότερο προσόν του.
