Δεν απογοήτευσε τους οπαδούς της η ΑΕΚ με τις κινήσεις της για μεταγραφές και το σκεπτικό του Νίκολιτς στο «χτίσιμο» της ομάδας του. Ο Σέρβος τεχνικός, λίγο πριν από τη μεταγραφή του Μάγιερ, είχε μιλήσει στους δημοσιογράφους για τους στόχους και τα κενά της ομάδας του. Προκαλεί πάντα θετική εντύπωση να βλέπεις έναν προπονητή να μιλάει ξεκάθαρα, να εξηγεί με ποδοσφαιρική ορολογία και χωρίς σιβυλλικές, θολές διατυπώσεις το τι θέλει από την ομάδα του, τι προσπαθεί να πετύχει, τι κενά θέλει να καλύψει, τι συναισθήματα έχει και πόσο… καθόλου δεν τα κρύβει. Είναι σπάνιο για την ποδοσφαιρική κοινότητα, οπαδούς, παράγοντες, δημοσιογράφους και αθλητές, να έχουν να κάνουν με έναν… κανονικό άνθρωπο, που μιλάει μεν τη γλώσσα του σε μια ξένη χώρα, αλλά γίνεται κατανοητός και στον τελευταίο Ελληνα για το πώς βλέπει το ποδόσφαιρο. Και, φυσικά, το θέμα δεν εξαντλείται στα λόγια. Ο Νίκολιτς οδήγησε την ΑΕΚ στον τίτλο και σε μια –παρά τρίχα επική– πορεία στην Ευρώπη, έχοντας μόνο μια άσχημη βραδιά σε όλη τη σεζόν, αυτή με τη Ράγιο Βαγιεκάνο στην Ισπανία. Κοουτσάριζε με ρεαλιστικό τρόπο, είχε πλάνο, έκανε αλλαγές-ξυράφι την ώρα του ματς, ήταν σοβαρός και αποτελεσματικός – ένα απόκτημα όχι μόνο για την ΑΕΚ, αλλά συνολικά για την ελληνική ποδοσφαιρική αγορά. Και φέτος, χωρίς να έχουμε μπει ακόμα σε επίσημα ματς, από τα φιλικά κιόλας, ανεξαρτήτως αποτελεσμάτων, «μοιράζει την τράπουλα» στο ρόστερ του με λογικό και κατανοητό τρόπο. Εκμεταλλεύεται τα όπλα του, ακόμη κι αν νομίζεις ότι ένας παίκτης ήταν ξεχασμένος –βλέπε Ελίασον στο τελευταίο φιλικό με τη Σάμσουνσπορ–, και μαζί με τον Ριμπάλτα έχει φροντίσει να καλύψει χώρους μέσα στο γήπεδο όπου θα «παιχτεί το παιχνίδι». Ο, δε, Ριμπάλτα, που «χτυπάει» εκεί που δεν το περιμένεις, συνεχίζει την ήρεμη διαχείριση μεταγραφών και διάγνωσης των ελλείψεων που του επισημαίνει ο Νίκολιτς και, παρά την αρχική γκρίνια των οπαδών μέχρι και λίγο μετά την παραχώρηση του Πινέδα, οι κινήσεις του έχουν λογική. They make sense, που λένε. Το δίδυμο λειτουργεί σαν ρολόι.
Γιατί δεν ωφελεί η σύγκριση με τον Αλμέιδα
Ταλαιπωρούνται, συχνά, οι οπαδοί της ΑΕΚ στα φόρουμ και στα social media με τη συνεχή σύγκριση, σε σημείο καβγά, της εποχής Νίκολιτς με εκείνη του Αλμέιδα. Είναι ανώφελο και δημιουργεί μόνο άχρηστες εντάσεις ανάμεσά τους – σαν να θέλουν να συντηρούν τη συναισθηματική απογοήτευση της τελευταίας σεζόν Αλμέιδα μόνο και μόνο για να την ξορκίζουν γιατί δεν μπορούν να διανοηθούν ότι θα απομυθοποιήσουν το είδωλο που έχτισαν. Η τακτική Αλμέιδα είχε αποτέλεσμα στην πρώτη σεζόν, όταν έδειξε ένα μοντέλο ποδοσφαίρου με ασφυκτικό πρέσινγκ ψηλά, αέναη αλλαγή θέσεων, καμία σιγουριά για το σχήμα της εκάστοτε ενδεκάδας και μια παθιασμένη ομάδα που κυνηγούσε τα ματς εντός – εκτός με την ίδια κουλτούρα τακτικής – μέχρι που έμοιαζε να μην έχει και τόσο καθορισμένη τακτική. Υπάρχει ένα ματς της ΑΕΚ κόντρα στον Αρη στο «Βικελίδης» τον Οκτώβριο του ’22 στο «Βικελίδης» –τη χρονιά του τίτλου για τον Αλμέιδα και τους παίκτες του– όταν κέρδισαν με 2-0 στη Θεσσαλονίκη, που δεν είναι υπερβολή να λεχθεί ότι η ΑΕΚ μπορούσε να κερδίσει με 6-0. Η μπάλα που έπαιξε εκείνο το βράδυ η ομάδα του Αλμέιδα ήταν σεμιναριακού επιπέδου, σαν να έπαιζε με παίκτες παραπάνω και σαν οι παίκτες με τον Αργεντινό στον πάγκο να έμοιαζαν πυραυλοκίνητοι, αποδίδοντας όσο πιο κοντά γινόταν στο total football μιας ομάδας. Αυτές οι εικόνες επί Αλμέιδα δεν μπορούν να διαγραφούν, αλλά διαγράφηκαν από τις αλλοπρόσαλλες εμφανίσεις στην τελευταία σεζόν του «Πελάδο» με τις ακατανόητες ενδεκάδες, τα νεύρα του και τις αντεγκλήσεις του με τη διοίκηση, το μηδέν στα έξι στα πλέι οφ και την απομυθοποίηση, έως την αποκαθήλωση θα έλεγε κανείς, ενός ειδώλου για τους οπαδούς της ΑΕΚ. Ο Νίκολιτς ήλθε και κέρδισε με ελάχιστα λόγια ακόμα και τους οπαδούς του Αλμέιδα, ηρέμησε τα αποδυτήρια και έβαλε το λιθαράκι του στο χτίσιμο εμπιστοσύνης από την εξέδρα και τη διοίκηση Ηλιόπουλου, που είχε δοκιμαστεί επί Αλμέιδα. Σηματοδότησε, όμως, μια νέα ποδοσφαιρική φιλοσοφία, χωρίς να πρέπει να συγκρίνεται συνεχώς με τον προκάτοχό του σε μια σύγκριση άδικη και για τους δύο. Τα αποτελέσματα δικαιώνουν έως τώρα τον Σέρβο τεχνικό και τον φέρνουν σε μια μεγάλη πρόκληση με τους αγώνες των ευρωπαϊκών πλέι οφ για τη League Phase του Champions League. Ηδη, όμως, οι οπαδοί της ΑΕΚ αισθάνονται ήρεμοι μαζί του, γιατί τους πείθει με τα λόγια και τα έργα του ότι ξέρει πάντα τι θέλει. Κι αυτή είναι η μεγαλύτερή του επιτυχία – ανεξαρτήτως αποτελεσμάτων.
