Μέχρι πριν από λίγες μέρες, ο Παναθηναϊκός έμοιαζε έτοιμος για τα πρώτα επίσημα παιχνίδια της σεζόν. Οι παίκτες που έπρεπε να έχουν έρθει ώς τώρα είχαν έρθει, ο Ντε Φράι εντάχθηκε κανονικά στην προετοιμασία, ο Κρίστιανσεν ήρθε για να δώσει βάθος στη θέση του αριστερού οπισθοφύλακα, ο Τσάπρας για να κάνει το ίδιο από δεξιά. Ο Ραστόντερ μπήκε στις προπονήσεις ώστε να μην υπάρχει μόνο ο Τεττέη στην κορυφή και ο Καμαρά δείχνει ότι καταλαβαίνει όλο και καλύτερα τον ρόλο του στη μεσαία γραμμή. Σήμερα που μιλάμε, ενόψει Πάκσι, ο Νίστρουπ είναι λογικό να προβληματίζεται για συγκεκριμένες θέσεις και να κάνει τον σταυρό του μην υπάρξουν άλλες απώλειες σε συγκεκριμένες θέσεις – διότι τότε, θα πρέπει να αρχίσει από πολύ νωρίς τις «αλχημείες».
Η ανάλυση του ρόστερ
Ο Παναθηναϊκός έχει τυπικά στο ρόστερ του έξι σέντερ μπακ αλλά πρακτικά έχει… δυόμισι: τον Ντε Φράι, τον Κάτρη και τον Τουμπά. Ο Ινγκασον δυστυχώς χάνει όλη τη χρονιά, Πάλμερ – Μπράουν και Γέντβαϊ δεν υπολογίζονται και ο προπονητής καλείται να βρει μέσα σε λίγες μέρες αν θα πρέπει να βάλει τον Τουμπά ή τον Κάτρη στο πλευρό του Ντε Φράι, τη στιγμή που ο Κοτσόλης είναι υποχρεωμένος να τρέξει –και ενδεχομένως να πληρώσει παραπάνω χρήματα απ’ όσα υπολόγιζε– για τον Φαν Ντρόγκελεν, για να τον φέρει στο Κορωπί το συντομότερο δυνατόν. Η απουσία του Καλάμπρια για έξι εβδομάδες αφήνει την ομάδα με μοναδικό δεξί μπακ τον Τσάπρα και μέχρι ο Κρίστιανσεν να είναι έτοιμος, από αριστερά υπάρχει μόνο ο Κυριακόπουλος. Ολο αυτό μας κάνει ουσιαστικά πέντε παίκτες διαθέσιμους για τις τέσσερις θέσεις της άμυνας, χωρίς δυνατότητα ξεκούρασης, χωρίς καν σκέψη για rotation, με τις «προσευχές» να λένε μην τυχόν και υπάρξει καμία κόκκινη ή κανένας νέος τραυματισμός στην άμυνα, διότι τότε το πράγμα θα σοβαρέψει πολύ.
Ο Παναθηναϊκός έχει τέσσερα αμυντικά χαφ (Καμαρά, Κοντούρη, Τσιριβέγια, Σιώπη) και μόνο ένα «οκτάρι» αυτή τη στιγμή, τον Τσέριν. Και εκεί, η μόνη εναλλακτική –μέχρι να βρεθεί και να αποκτηθεί το «οκτάρι» που έχει ανάγκη η ομάδα– είναι να παίξει ο Τσιριβέγια στη θέση εκείνη, καθώς είναι ένα «εξάρι» που «οκταρίζει». Μπροστά τους, υπάρχει ο Γιάγκουσιτς και ο Ταμπόρδα. Στα φιλικά προετοιμασίας όμως είδαμε ότι από τους δυο, ο Γιάγκουσιτς είναι εκείνος που μπορεί να υπηρετήσει καλύτερα τη θέση, να απλώσει το παιχνίδι, να δοκιμάσει κάθετες μπαλιές, ακόμα και να πιέσει τα αντίπαλα σέντερ μπακ με συνέπεια. Ο Ταμπόρδα έχει περισσότερο το γκολ, πατάει την αντίπαλη περιοχή, αλλά μαρκάρει λιγότερο και μοιάζει περισσότερο με «ψευτοεννιάρι» παρά με «δεκάρι» που μπορεί να φτιάξει πράγματα για τους συμπαίκτες του.
Στα εξτρέμ, τυπικά υπάρχουν τέσσερις παίκτες: Αντίνο, Ζαρουρί, Πελίστρι, Παντελίδης. Αλλά στην πραγματικότητα, ο Αντίνο με τον Ζαρουρί θα κληθούν να σηκώσουν όλο το φορτίο: ο Πελίστρι μόλις γύρισε από τις διακοπές του και πρέπει να τον αξιολογήσει ο προπονητής και να αποφασίσει αν του κάνει ή πρέπει η ομάδα να τον παραχωρήσει και να αποκτήσει κάποιον με διαφορετικά χαρακτηριστικά και μεγαλύτερη ευχέρεια στο σκοράρισμα, ο Παντελίδης μοιάζει πιο πίσω από Αντίνο και Πελίστρι στο μυαλό του προπονητή, οπότε οι λύσεις εκεί είναι συγκεκριμένες. Και στην κορυφή της επίθεσης, αυτή τη στιγμή, ο Τεττέη μοιάζει να υπηρετεί το σύστημα της ομάδας πολύ καλύτερα από τον Ραστόντερ, καθώς ο Ελληνας επιθετικός λόγω ταχύτητας και σωματοδομής μπορεί να τρέξει γρήγορα, να μείνει όρθιος παρά τους «κραδασμούς» και να φτιάξει κάτι ακόμα και από το τίποτα. Ο Ραστόντερ είναι και πιο βαρύ κορμί και χρειάζεται τον χρόνο του για να προσαρμοστεί απόλυτα στη νέα του ομάδα.
Μίνι συναγερμός
Ολα τα παραπάνω δεν είναι λόγοι «πανικού» αλλά σίγουρα σημαίνουν έναν μίνι συναγερμό. Ο Νίστρουπ με τον Κοτσόλη έφτιαξαν μια ομάδα που έπρεπε να είναι έτοιμη, επαρκής και καλά στελεχωμένη τουλάχιστον για τον δεύτερο και τρίτο προκριματικό γύρο του Conference, εκεί όπου οι αντίπαλοι του Παναθηναϊκού είναι «του χεριού του» – τα play off μπορεί να φέρουν πιο δυνατό αντίπαλο. Εφτιαξαν ένα ρόστερ ισορροπημένο, αλλά οι τραυματισμοί χάλασαν κάπως αυτή την ισορροπία. Δημιούργησαν μια ομάδα με τόσους παίκτες, ώστε να μπορεί «να κάνει τη δουλειά» χωρίς να υπάρχει «υπερπληθυσμός» στα αποδυτήρια, άρα και γκρίνιες και κατεβασμένα μούτρα απ’ όσους δεν θα παίζουν, με την προοπτική να αποκτηθούν όσοι ακόμα χρειάζονται, ώστε να δυναμώσει κι άλλο ενόψει ευρωπαϊκής προοπτικής και εγχώριων διοργανώσεων. Τα έφτιαξαν όλα σωστά στο κεφάλι τους και το τετράδιό τους αλλά η ατυχία είναι κάτι που δεν μπορείς να προβλέψεις.
Τώρα, ο Νίστρουπ είναι μπροστά στους πρώτους «μπελάδες» της σεζόν και μάλιστα από πολύ νωρίς: πρέπει να βρει την καλύτερη δυνατή 11άδα για το εκτός έδρας παιχνίδι με την Πάκσι, μέσα σε λίγες μέρες, η οποία να είναι και συμπαγής στα μετόπισθεν με όσους αμυντικούς του έχουν απομείνει και σκληρή στον άξονα και δημιουργική μπροστά και αποτελεσματική στα τελειώματα. Ο πήχυς μοιάζει χαμηλός λόγω της δυναμικότητας της αντιπάλου του Παναθηναϊκού αλλά κανείς δεν κέρδισε πριν ο διαιτητής σφυρίξει τη σέντρα. Η μεσοαμυντική εικόνα των «πράσινων» στη Βιέννη ήταν κάτι που προβλημάτισε όσους είδαν το παιχνίδι – φαντάζομαι ότι προβλημάτισε αρκετά και τον προπονητή. Ο Παναθηναϊκός έχει ανάγκη από ένα καλό αποτέλεσμα στο πρώτο παιχνίδι εκτός έδρας, μια πειστική εμφάνιση και μια «πιστοποίηση» της δουλειάς που έχει γίνει όλες αυτές τις μέρες, ώστε να «αγοράσει χρόνο» μέχρι να έρθουν οι παίκτες που χρειάζεται η ομάδα και να ετοιμαστούν οι «ανέτοιμοι». Οτιδήποτε άλλο θα είναι ένα μικρό πισωγύρισμα για μια ομάδα που δεν έχει προλάβει καν να κάνει τα πρώτα της βήματα προς τα εμπρός.
