Η φασαρία που ξεκίνησε κυρίως από την τηλεοπτική μετάδοση του αγώνα Νορβηγία-Αγγλία και συνεχίζεται σε επίπεδο δαιμονοποίησης της απόφασης του διαιτητή Τουρπέν για το επιθετικό φάουλ του Χάαλαντ –και όχι Χόλαντ– ανοίγει μια άχρηστη συζήτηση για τον υποκειμενισμό της κρίσης των διαιτητικών αποφάσεων. Στη συνέχεια ήλθε και η εφαρμογή του νέου κανονισμού για επανέλεγχο της φάσης για θέατρο του Εμπολό στο ματς Αργεντινή-Ελβετία και το σούρουρο συνεχίστηκε.
Η ιστορική απόφαση της ένταξης του VAR στις διαιτητικές αποφάσεις, φαίνεται ότι δεν έχει γίνει κατανοητό πόσο έχει βοηθήσει το ποδόσφαιρο. Εχουν κοντή μνήμη όσοι ξεχνούν πόσες φορές το ριπλέι έβγαζε «οφσάιντ» τους διαιτητές και τους επόπτες και αποδείκνυε ότι έχουν κάνει μικρό, μεγάλο ή σκανδαλώδες λάθος που δε μπορούσε να διορθωθεί – κι έτσι, πολύ απλά είχαμε δεκάδες περιπτώσεις αλλοίωσης αποτελέσματος.

Το VAR, το ημιαυτόματο οφσάιντ και το goal line technology όχι απλά ήλθαν για να μείνουν αλλά επιτέλους επέβαλλαν κανόνες διαιτητικής συμπεριφοράς και σχολιασμού του παιχνιδιού. Είναι σαν να μπήκαν φανάρια στη κυκλοφορία εκεί που κάποτε περνούσε πρώτος οδηγός όποιος προλάβαινε όπως στις αραβικές χώρες.
Πλέον στο ποδόσφαιρο υπάρχει στοπ, κόκκινο και πράσινο φανάρι και οι οδηγοί (διαιτητής, επόπτες, τέταρτος διαιτητής, VAR, A- VAR, παίκτες, προπονητές, δημοσιογράφοι, σπίκερ και φίλαθλοι) έχουν Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας – κοινώς έχουν κανόνες. Και οι κανονισμοί –ειδικά οι επικαιροποιημένοι όπως εμφανίζονται σε αυτό το Μουντιάλ– είναι μια βάση συννενόησης για να μην υπάρχουν φωνασκίες και άναρθρες κραυγές των δήθεν θιγομένων και φαντασιόπληκτων κυνηγημένων ή στον αντίποδα, των μονίμως αυθαιρετούντων.
Εκτός αν θέλουμε να ξαναγυρίσουμε στη ζοφερή πολύχρονη φάση εντός και εκτός Ελλάδος όπου κατά το δοκούν ο διαιτητής και οι επιτήδειοι κανόνιζαν τα πράγματα χωρίς επανέλεγχο γιατί αυτό εξυπηρετούσε ανικανότητα και σκοπιμότητες.
Το καφενείο των φιλάθλων και των σπικάζ
Μαζί με τους παράγοντες διεξαγωγής του αγώνα καλούνται να προσαρμοστούν οπαδοί, φίλαθλοι και σπορτκάστερς. Η νεότερη γενιά είτε έχει μεγαλώσει με δεδομένη την τεχνολογία και τον σεβασμό σε αυτήν –περιμένει σε κάθε αμφισβητούμενη φάση την ετυμηγορία του VAR και της ανάλυσης στην οθόνη– είτε έχει προσαρμοστεί ομαλά στο δίκαιο της διαδικασίας. Oπως σερβίρεις φαγητό έτσι θα φερθεί και ο πελάτης.
Oταν μπηκε το Μετρό στη ζωή μας, σταμάτησαν οι επιβάτες να τρώνε και να πίνουν μέσα στα βαγόνια. Eτσι και ο νέος, καταρτισμένος φίλαθλος θα ακολουθήσει τις νόρμες της νέας εποχής και θα σεβαστεί το ότι υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία που βασίζονται στους κανονισμούς. Και το σπρώξιμο του Χάαλαντ –όχι Χόλαντ– αποδείχθηκε ότι ήταν παράβαση και σύμφωνα με τον νέο κανονισμό, το κόρνερ επανεκτελέστηκε γιατί η παράβαση έγινε πριν από την εκτέλεση και το θέατρο του παίκτη της Ελβετίας τιμωρήθηκε σύμφωνα με τον κανονισμό περί «θεάτρου» μετά την επανεξέταση.

Κι όπως οι νεότεροι οπαδοί, φίλαθλοι και παρατηρητές έχουν βάλει στο πετσί τους σα δεύτερο δέρμα την αξία της τεχνολογίας στην ετυμηγορία των φάσεων έτσι και οι περισσότεροι σπόρτκάστερ εμφανίζονται διαβασμένοι και αναζητούν με εξονυχιστική επιμέλεια την ερμηνεία της παρέμβασης του VAR στη διαιτητική απόφαση. Μένει να το κάνουν και οι νοσταλγοί της άποψης ότι «παίρνω θέση» στον σχολιασμό ίσον σαρκάζω και ειρωνεύομαι χωρίς να περιμένω την ετυμηγορία των αποδεικτικών στοιχείων κι όταν αυτά, μάλιστα, δε με βολεύουν γιατί βιάστηκα, αναζητώ εμμονικά επόμενες φάσεις που ομοιάζουν –έτσι λέω εγώ– για να υποστηρίξω την αυθαιρεσία μου.
Ο Διακογιάννης μάς έμαθε ότι ο δημοσιογράφος παίρνει θέση – όμως στην εποχή του, «παίρνω θέση» σήμαινε απλώς, «σύμφωνα με το ριπλέι». Αν ζούσε, θα έλεγε το προσαρμοσμένο στην πραγματικότητα «παίρνω θέση σύμφωνα με το VAR». Και θα παραδεχόταν ακόμα και λάθος του. Γι’ αυτό ήταν μεγάλος.

