Τα θηριώδη και μανιασμένα κύματα του Ναζαρέ, εκεί που σκάει ο Ατλαντικός στο πιο δυτικό άκρο της Ευρώπης και είναι ο παράδεισος για τους απανταχού σέρφερ, αποτελεί και τον δικό του. Από παιδί επτά ετών, είδε αυτές τις εικόνες που σημάδεψαν όλο του το είναι και τον ακολουθούν μέχρι και σήμερα. Αυτές κουβαλάει και με αυτές θα προσπαθήσει να πάει όσο μακριά, σε αυτό το όνειρο που ζει. Πάντα με αυτές πολεμούσε τη μόνιμη μελαγχολία του και έκανε, έστω και για λίγο, το δάκρυ χαρά.
Ο Στέφεν Εουστάκιο, με το γκολ που πέτυχε στις καθυστερήσεις χθες το βράδυ επί της Νότιας Αφρικής, έστειλε τον Καναδά για πρώτη φορά στην Ιστορία του στους «16» του Παγκοσμίου Κυπέλλου και πλέον βρήκε και έναν ακόμη πολύ καλό λόγο για να βγάλει από τον νου του, τις άλλες, τις άσχημες στιγμές, που ήταν σαφώς περισσότερες στα 29 χρόνια που βλέπει το φως του κόσμου.
Το 2023 σε ένα παιχνίδι της Πόρτο με τη Σάντα Κλάρα, ο Σέρτζιο Κονσεϊσάο τον έκανε αλλαγή λίγο πριν το 60΄, όχι γιατί δεν ήταν καλός. Του είπε να πάει στα αποδυτήρια. «Σε περιμένουν η γυναίκα σου και ο πατέρας σου…», του ψέλλισε στο αυτί, και αυτός κατάλαβε. Η Κοστάντζα και ο Αρμάντο του ανήγγειλαν αυτό που ήξερε αλλά δεν ήθελε ποτέ να παραδεχτεί. Η μητέρα του Εσμεράλντα είχε χάσει τη μάχη με τη ζωή. Μόλις έναν χρόνο άντεξε από τότε που διαγνώστηκε με καρκίνο στον εγκέφαλο. Η σύγκρουση ήταν άνιση, αλλά ο ίδιος ήλπιζε πως θα γινόταν ένα θαύμα και ο πιο αγαπημένος άνθρωπος θα ήταν πάλι μαζί του. Αυτός ο άνθρωπος άλλωστε τον ώθησε να κάνει αυτό που αποζητούσε περισσότερο από κάθε τι άλλο: να παίξει ποδόσφαιρο. Κι όταν έφτασε να φορέσει τη φανέλα της Πόρτο, μπορεί να μην κατάφερε να τον δει από κοντά, αλλά ήταν σαν να είχε εκπληρώσει το τάμα της.
Εναν χρόνο αργότερα, το 2024, την ώρα που το ποδόσφαιρο άρχισε να επουλώνει την πληγή, ο νέος πόνος ήρθε με το άλλο αγαπημένο πρόσωπο. Ο πατέρας του, Αρμάντο, ναυτικός στο επάγγελμα, ξεμπάρκαρε για πάντα στους αιώνιους ωκεανούς. Η καρδιά του τον πρόδωσε ξαφνικά, κουρασμένη από τα πολλά ταξίδια, αλλά κυρίως από τον χαμό της Εσμεράλντας.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Ο ήρωας του Μουντιάλ –μέχρι το επόμενο παιχνίδι– είχε ραγίσει ολόκληρος, αλλά δεν είχε προλάβει να τους θρηνήσει έτσι όπως ήθελε και έπρεπε. Εκτόνωσε όλο του τον θυμό στην ασπρόμαυρη μπάλα και μαλάκωσε γρήγορα όταν τους χαμούς διαδέχτηκε ο γρήγορος ερχομός της Μπενεντίτα. Υποσχέθηκε στον εαυτό του πως θα δώσει στην κόρη του όσα –και περισσότερα ακόμη– από αυτά που με δεκάδες στερήσεις τού έδωσαν οι δικοί του γονείς.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Καναδός τα πρώτα επτά χρόνια
Καναδός, ο Εουστάκιο, επί της ουσίας, ήταν μόνο την πρώτη επταετία της ζωής του. Πορτογάλοι και ο πατέρας και η μητέρα, μετακόμισαν στο Λέμινγκτον του Οντάριο, για ένα καλύτερο μέλλον έχοντας ήδη έναν γιο, τον Μάουρο, νυν προπονητή της Ιντερ Τορόντο. Εκεί γεννήθηκε ο άσος των «δράκων», που αγωνίζεται δανεικός στο MLS και στην Λος Αντζελες, στην πόλη που έμελλε να πετύχει το σπουδαιότερο γκολ της καριέρας του.
Η προσαρμογή δεν ήταν εύκολη για την οικογένεια που επέστρεψε στο Ναζαρέ, από όπου άρχισε και το ποδοσφαιρικό του ταξίδι ο Στέφεν και είχε ως κύριους σταθμούς ομάδες της Πορτογαλίας. Στα 18 του ξεκίνησε από την Τορένσε της τρίτης κατηγορίας και ακολούθησαν οι Λεϊσόες και Τσάβες. Το ταλέντο του και η ικανότητά του να παίζει σχεδόν σε όλες τις θέσεις της μεσαίας γραμμής ήταν πλέον εμφανή και το 2019, σε ηλικία 22 ετών, έναντι 3 εκατομμυρίων ευρώ, μετακόμισε στο Μεξικό και στην Κρουζ Αζούλ. Ενας σοβαρός τραυματισμός (ρήξη χιαστού) τον άφησε εκτός γηπέδων για επτά μήνες. Μοιραία, όταν επέστρεψε δεν κατάφερε να βρει θέση βασικού και επέστρεψε δανεικός στην Πάσος Φερέιρα, όπου μετά από μια εξαιρετική σεζόν (2020-2021) ο σύλλογος τον αγόρασε με 4 εκατομμύρια από τους Μεξικανούς και ύστερα από μια ακόμη καλύτερη χρονιά (2021-2022), η Πόρτο αναγκάστηκε να τον κάνει δικό της πληρώνοντας 5 εκατομμύρια.
Η προαίσθηση της μητέρας
Μεγαλώνοντας εκπροσώπησε αρχικά τον Καναδά σε επίπεδο νέων. Πρωτοεμφανίστηκε με τη U-17 της χώρας στο τουρνουά AGS Cup του 2012.
Τον Νοέμβριο του 2017, ο προπονητής της Πορτογαλίας U-21, Ρούι Ζόρζε, τον επέλεξε για τους προκριματικούς αγώνες του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2019 εναντίον της Ρουμανίας και της Ελβετίας. Εκανε την παρθενική του συμμετοχή εναντίον της πρώτης, παίζοντας 90 λεπτά στην ισοπαλία 1-1 στην Κωνστάντζα.
Κάπου εκεί όμως έπρεπε να αποφασίσει ποια από τις δύο θα επιλέξει για να αγωνιστεί στο υπόλοιπο της καριέρας του.
Η προαίσθηση της μητέρας του, που κατόπιν έγινε επιθυμία, ήταν να διαλέξει τον Καναδά, για να θυμάται από πού ξεκίνησαν όλα για αυτόν αλλά και να τιμήσει τους κόπους της ίδιας και του πατέρα του.
Μετά την επιστροφή του από τον τραυματισμό στο γόνατο, έλαβε την πρώτη του κλήση στην εθνική την 1η Οκτωβρίου 2019 για έναν αγώνα του CONCACAF Nations League εναντίον των ΗΠΑ. Εκανε το ντεμπούτο του στις 15 Νοεμβρίου, ερχόμενος από τον πάγκο στη θέση του Μαρκ-Αντονι Κέι στο δεύτερο ημίχρονο της εκτός έδρας ήττας με 4-1.
Σημείωσε το πρώτο του γκολ στον εναρκτήριο αγώνα των ομίλων του CONCACAF Gold Cup στις 11 Ιουλίου, σε μια νίκη με 4-1 επί της Μαρτινίκας στο Κάνσας Σίτι και πρόσθεσε άλλα δύο, στη νίκη με 4-1 επί της Αϊτής και στο 2-0 επί της Κόστα Ρίκας, φτάνοντας με τον Καναδά μέχρι τα ημιτελικά.
Στο προηγούμενο Μουντιάλ του Κατάρ, όπου οι Καναδοί είχαν αποκλειστεί από τους ομίλους με τρεις ήττες είχε αγωνιστεί στα ματς με Βέλγιο και Κροατία. Τον Μάρτιο του 2024 πήρε το χρίσμα του αρχηγού από τον προπονητή Μάουρο Μπιέλο για τα πλέι οφ του Copa America και το παιχνίδι με το Τρινιντάντ και Τομπάγκο, ένα χρίσμα που το είχε και στη θεωρία και στην πράξη στο χθεσινό ματς, ειδικά από τη στιγμή που επικυρώθηκε η απουσία του ηγέτη της εθνικής, Αλφόνσο Ντέιβις.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Στο φινάλε, με αυτό το δυνατό «σκαστό» σουτ που αναπαύθηκε στα δίχτυα του Νοτιοαφρικανού κίπερ Ρόνγουεν Γουίλιαμς είχε έρθει η λυτρωτική ώρα για τον Στέφεν, έστω και με καθυστέρηση δύο χρόνων.
Κατά τη διάρκεια των δηλώσεων, όταν ρωτήθηκε για την οικογένειά του, ξέσπασε σε κλάματα αφιερώνοντας αυτή τη σπουδαία ποδοσφαιρική στιγμή στη μνήμη των δύο γονιών του.
Ο δημοσιογράφος που του έπαιρνε συνέντευξη αντέδρασε συγκινητικά, λέγοντάς του: «Ο Καναδάς σε ευχαριστεί». Ο ίδιος κρατούσε στη σκέψη του τα δύο πρόσωπα που βρήκε με τον δικό του τρόπο να τα θρηνήσει και να τα ευχαριστήσει.
