Η νίκη της Αλγερίας επί της Ιορδανίας σήμερα, Τρίτη, το πρωί, ώρα Ελλάδος, δημιουργεί ένα ματς-τελικό για την πρόκριση μεταξύ των Αφρικανών και των Αυστριακών τα ξημερώματα της Κυριακής στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Ωστόσο για τους Αλγερινούς αυτό το ματς θα είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα παιχνίδι αποφασιστικής σημασίας για την πρόκριση.
Η Αλγερία ανέτρεψε το προβάδισμα της άπειρης Ιορδανίας και επικράτησε με σκορ 2-1 στη Σάντα Κλάρα, πετυχαίνοντας την πρώτη της νίκη στον όμιλο όπου κυριαρχεί η παγκόσμια πρωταθλήτρια Αργεντινή.
Οι Αργεντινοί, όπως αναμενόταν, πήραν άνετα την πρόκριση, καπάρωσαν και την πρώτη θέση στον 10ο όμιλο, και έχουν να παίξουν και με την Ιορδανία, που έχει αποκλειστεί. Αρα το ματς αυτό, στο Αρλινγκτον, δεν θα έχει το παραμικρό βαθμολογικό ενδιαφέρον.
Την ίδια ώρα, στις 5 το πρωί ώρα Ελλάδος τα ξημερώματα της Κυριακής, θα γίνει όμως και το Αλγερία-Αυστρία, στο Κάνσας Σίτι.
Οι δύο ομάδες ισοβαθμούν στη δεύτερη θέση, έχοντας νικήσει και οι δύο την Ιορδανία και χάσει από την Αργεντινή. Στην ισοβαθμία προς το παρόν επικρατεί η Αυστρία, αλλά όλα θα κριθούν στο ματς της Κυριακής, με τον νικητή να παίρνει σίγουρα το εισιτήριο για να αντιμετωπίσει πιθανότατα την Ισπανία στη φάση των 32 στις 2 Ιουλίου.
Το μεγάλο κίνητρο
Ομως το κίνητρο για τη βορειοαφρικανική ομάδα είναι πολύ μεγαλύτερο, καθώς η εκδίκηση, αν όχι κρύα εδώ, αλλά… κατεψυγμένη, θα σερβιριστεί 44 χρόνια μετά αν όλα πάνε καλά για την εθνική Αλγερίας.
Τον Ιούνιο του 1982 δεν είχε γεννηθεί κανείς από τους Αλγερινούς διεθνείς. Είχαν γεννηθεί όμως οι πατεράδες τους, και κανείς, από όσους είναι εν ζωή δεν έχει ξεχάσει, λησμονήσει ή συγχωρήσει τη λεγόμενη «Ντροπή της Χιχόν».
Στο Μουντιάλ της Ισπανίας, ένα από τα ωραιότερα στην ιστορία όπου είχε αγωνιστεί κατά πολλούς η κορυφαία ομάδα του κόσμου όλων των εποχών, η εθνική Βραζιλίας των Σόκρατες, Ζίκο κλπ., είχε διεξαχθεί και ένα ματς-ντροπή για το ποδόσφαιρο, που έκανε και τη FIFA να αλλάξει το σύστημα διεξαγωγής του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Ηταν το ματς της Αυστρίας με την τότε Δυτική Γερμανία, το οποίο έληξε με ένα μόλις γκολ και σχεδόν χωρίς φάσεις, στο γήπεδο της Χιχόν.
Είχε προηγηθεί η νίκη-σοκ της εκπληκτικής τότε ομάδας της Αλγερίας, με σταρ όπως ο Ραμπάχ Μαντζέρ, ο Σαλάχ Ασαντ και ο Λακντάρ Μπελουμί, επί της Δυτικής Γερμανίας με σκορ 2-1.
Με την ιστορική της εκείνη νίκη επί των Γερμανών (που θα έφταναν στη διοργάνωση αυτή έως και τον τελικό), η ισχυρότατη Αλγερία κατήγαγε την πρώτη νίκη αφρικανικής ομάδας επί ευρωπαϊκής σε επίσημο αγώνα.
Η Αυστρία νίκησε όμως την Αλγερία με 2-0, με αποτέλεσμα να μπουν στον αγωνιστικό χώρο του Ελ Μολινόν στις 25 Ιουνίου του 1982 Αυστριακοί και Δυτικογερμανοί γνωρίζοντας ότι με νίκη 1-0 της γερμανικής ομάδας θα υπήρχε τριπλή ισοβαθμία (όλοι είχαν νικήσει τη Χιλή) και θα περνούσαν στη διαφορά τερμάτων οι Δυτικογερμανοί και οι Αυστριακοί, αφού την προηγούμενη ημέρα στον τελευταίο αγώνα του ομίλου οι Αλγερινοί νίκησαν και τη Χιλή με 3-2.
Το ματς ήταν μια παρωδία. Οι δύο γερμανόφωνοι γείτονες έπαιξαν ένα παιχνίδι που εξ αρχής φαινόταν προκαθορισμένο. Μόνο στα 10 πρώτα λεπτά επιτέθηκαν ουσιαστικά οι Δυτικογερμανοί, σκόραραν ένα γκολ με τον άσο του Αμβούργου Χορστ Χρούμπες και μετά… κάθισαν.
Το θέαμα ήταν φρικτό. Οι δύο ομάδες έπαιζαν σαν να μην παίζουν. Οι αμυντικοί κάθε ομάδας άλλαζαν την μπάλα μεταξύ τους και όταν τύχαινε να πλησιάσει κάποιος αντίπαλος εκείνοι την επέστρεφαν στον τερματοφύλακα, που τότε είχε και τη δυνατότητα να την πιάσει με τα χέρια δεχόμενός τη και με το πόδι από τους συμπαίκτες του.
Το παιχνίδι έληξε 1-0, η θαυμάσια εκείνη Αλγερία αποκλείστηκε, το σύστημα άλλαξε και η τελευταία αγωνιστική έχει τα ματς κάθε ομίλου να διεξάγονται ταυτόχρονα, αλλά οι Αλγερινοί δεν είχαν ποτέ έως τώρα την ευκαιρία να αντιμετωπίσουν ξανά τους Αυστριακούς, που έκατσαν κι έχασαν στη Χιχόν.
Μέχρι φέτος. Δύο γενιές Αλγερινών ανέμεναν την ευκαιρία εκδίκησης των «Πολεμιστών της Ερήμου», και να που η ευκαιρία παρουσιάζεται για πρώτη φορά στον αγώνα τα ξημερώματα της Κυριακής στο Κάνσας Σίτι.
Η ειρωνεία ποια είναι εδώ; Οτι εάν Αλγερινοί και Αυστριακοί έρθουν ισόπαλοι, είτε εκουσίως είτε αλληλοεξουδετερούμενοι, κατά πάσα πιθανότητα θα προκριθούν και οι δύο, όπως ακριβώς είχε γίνει το 1982, με την Αυστρία να τερματίζει δεύτερη και την Αλγερία να μένει τρίτη αλλά να περνά ως μία από τις οκτώ καλύτερες τρίτες των 12 ομίλων έχοντας 4 βαθμούς.
Αμφιβάλλει κανείς όμως ότι η Αλγερία θα πάει για τη νίκη;
