Πέρασαν κιόλας 14 χρόνια. Ομπράντοβιτς και Παναθηναϊκός διέγραψαν τη δική τους πορεία με τα θετικά και τα αρνητικά τους και, μοιραία, οι τροχιές τους συναντήθηκαν ξανά. Τόσο ο Σέρβος προπονητής όσο και ο πολυνίκης ελληνικός σύλλογος, όσα τρόπαια κι αν πήραν ο ένας μακριά από τον άλλο, όλα αυτά τα χρόνια, η προοπτική επανένωσής τους παρέμενε ζωντανή, δημιουργώντας μια προσμονή με μεγάλη δόση βεβαιότητας, την οποία συνήθως συναντάς στα βιβλία: όσο προχωρά η ανάγνωση, τόσο ο αναγνώστης γίνεται όλο και πιο σίγουρος ότι το τέλος θα είναι αυτό που υποψιάζεται.
Ο Ομπράντοβιτς μακριά από την Αθήνα, κατέκτησε μία Ευρωλίγκα με τη Φενέρ (πολλοί λένε ότι θα κατακτούσε και αυτή του 2023 αν η Ρεάλ δεν έκανε… ροντέο τη σειρά με την Παρτίζαν), 4 πρωταθλήματα Τουρκίας κι ένα Σερβίας. Ο Παναθηναϊκός χωρίς τον Σέρβο, σήκωσε μία Ευρωλίγκα, 8 πρωταθλήματα Ελλάδος και 9 Κύπελλα. Καθόλου άσχημα, θα λέγαμε…
Τι, όμως, έλειψε από τον Παναθηναϊκό αυτές τις 14 σεζόν; Ισως η ηρεμία, οι αποφάσεις χωρίς τα σύννεφα σκόνης, τα ακραία αγωνιστικά σκαμπανεβάσματα και το ράβε – ξήλωνε στο ρόστερ της ομάδας, μέχρι το 2023, όπου άρχισε η εποχή Αταμάν.
Ο Ομπράντοβιτς είναι δεδομένο ότι δεν θα πιάσει μόνο το τιμόνι του αγωνιστικού τμήματος, αλλά και ολόκληρου του οργανισμού. Ο Παναθηναϊκός μπορεί να φωνάζει ότι αδικήθηκε από τη διαιτησία, όμως όλοι αυτοί οι τριγμοί, επηρέασαν σημαντικά τους «πράσινους» σε όλα τα επίπεδα.
Σε σχέση με την πρώτη σεζόν του, όπου οι «πράσινοι» σάρωσαν τα πάντα κόντρα σε κάθε εμπόδιο που βρήκαν μπροστά τους, ο Αταμάν φάνηκε να χάνει το μυαλό του, οι μεταγραφές δεν βγήκαν, ενώ οι τραυματισμοί έδειξαν ότι ο Τούρκος κόουτς δεν ήταν έτοιμος να τις αντιμετωπίσει. Η διοργάνωση του Final 4 στο ΟΑΚΑ, αύξησε κατακόρυφα την πίεση και ο Παναθηναϊκός εκτροχιάστηκε σε όλα τα επίπεδα, δίνοντας μάχη για να μπει στα πλέι οφ της Ευρωλίγκας, ενώ παράλληλα γνώριζε ντροπιαστικές ήττες στο πρωτάθλημα και στο T – Center.
Οι «πράσινοι» έμειναν εκτός Final 4, χάνοντας στη συνέχεια και το πρωτάθλημα. Κοινός παρονομαστής και στις δύο αυτές αποτυχίες ήταν ο Ολυμπιακός, κάτι που δημιούργησε περισσότερο… καπνό στο «πράσινο» στρατόπεδο.
Αν δεχθούμε ότι η διαιτησία ήταν σημαντικός παράγοντας της φετινής αποτυχημένης πορείας του Παναθηναϊκού, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε ότι οι 7 φορές πρωταθλητές Ευρώπης, εγκλωβίστηκαν στις αστοχίες τους και στην απώλεια της ψυχραιμίας τους στην κρίσιμη στροφή.
Ολα αυτά καλείται να τα αλλάξει και να τα βάλει σε μια… τάξη ο Ομπράντοβιτς, ο οποίος δεν θα δεχθεί κραυγές, αστάθεια και αποπροσανατολισμό. Ο Σέρβος κόουτς έχει στα χέρια του έναν πολύ σημαντικό κορμό που ξεχειλίζει από πείρα και παραστάσεις και θα κληθεί πλέον να ανάψει το πράσινο φως για τις τελευταίες καθοριστικές προσθαφαιρέσεις.
Η νέα εποχή στον Παναθηναϊκό δεν σημαίνει απλώς αλλαγή προπονητή, αλλά ολικό reset του αγωνιστικού μοντέλου, της ιεραρχίας και του τρόπου που χτίζεται το κλαμπ. Αγωνιστική πειθαρχία, πιο αυστηροί ρόλοι, πιο απαιτητική αμυντική συνέπεια, λιγότερο «ελεύθερο» μπάσκετ και περισσότερο διάβασμα παιχνιδιού. Ο Ομπράντοβιτς έχει στα χέρια του τα κλειδιά, αλλά και ένα τριετές συμβόλαιο για να εφαρμόσει το πλάνο του.
Τι θα δούμε φέτος; Περισσότερα set plays και λιγότερο αυτοσχεδιασμό, καλύτερη στόχευση στα mismatch, μεγαλύτερη βάση στο passing game και πιο ξεκάθαρη ιεραρχία στις τελευταίες κατοχές. Αμυντικά, θα επανέλθουν τόσο η περιφερειακή πίεση στους αντίπαλους χειριστές και ο συντονισμός στο αμυντικό rotation με πιο ξεκάθαρη προστασία της ρακέτας.
Ομπράντοβιτς σημαίνει πιο αυστηρό μπάσκετ, πιο στοχευμένο ρόστερ, πιο σκληρή καθημερινότητα και κυρίως ηρεμία -από τα αποδυτήρια μέχρι τα social media. Ο Ζοτς δεν είναι ένας νέος προπονητής στον Παναθηναϊκό. Είναι κομμάτι του οργανισμού του, γνωρίζει πως λειτουργεί όσο κανείς άλλος, μπορεί να προβλέψει και να διαχειριστεί τα προεδρικά ξεσπάσματα πριν αυτά περάσουν την πόρτα των αποδυτηρίων και στα 66 του πλέον έχει ακόμη περισσότερη σοφία για να χτίσει μια νέα υπερδύναμη.
Ολα αυτά, βέβαια, θα φανούν στο παρκέ (και στο glass floor) από τη νέα σεζόν. Μέχρι τότε θα παρακολουθήσουμε με ενδιαφέρον τις μεταγραφικές επιλογές του Σέρβου «Μίδα», οι οποίες θα αποκαλύψουν τι θα σχεδιάσει στο νέο αυτό -απαιτητικό όσο κανένα άλλο- ξεκίνημά του…
