Πέρασε ένα δεκαήμερο και το Παγκόσμιο Κύπελλο τώρα αρχίζουν να το σημαδεύουν οι πρώτες στιγμές. Στιγμές που δεν είναι μόνο χαρούμενες όπως αυτές που ζούνε οι διοργανωτές ΗΠΑ και Μεξικό. Είναι και οι άλλες οι αναπάντεχες, οι πιο συναισθηματικές και δυνατές, που κουβαλούν πολύ φορτίο και με την πρώτη ματιά μοιάζουν με συμφορές.
Τέτοιες ζουν από χθες οι Τούρκοι, που δεν μπορούν να χωνέψουν πως από τις 48 ομάδες που παίρνουν μέρος στο Μουντιάλ της Αμερικής, έγιναν μαζί με την Αϊτή οι πρώτοι που ξεκίνησαν να τσεκάρουν τα εισιτήρια επιστροφής.
62 σουτ. Πάνω από 100 επαφές στην αντίπαλη περιοχή. Σύνολο αναμενόμενων γκολ σχεδόν 3,5. Αυτά είναι τα στατιστικά της επίθεσης της εθνικής τους στους αγώνες εναντίον των δύο πιο αδύναμων ομάδων του τέταρτου ομίλου, της Αυστραλίας και της Παραγουάης.
Κι όμως οι γείτονες βρήκαν τον τρόπο να μην κάνουν αυτό που σε τελική ανάλυση μετράει. Δεν σημείωσαν κανένα γκολ, δεν συγκέντρωσαν κανέναν βαθμό και αποκλείστηκαν πριν ακόμη παίξουν με τις ΗΠΑ στον τελευταίο αγώνα του ομίλου προκαλώντας παγκόσμια αίσθηση. Αυτό το «μηδέν» σε όλα, με το οποίο κατέγραψε αρνητικό ιστορικό ρεκόρ στην ιστορία της διοργάνωσης, είναι που θα στοιχειώνει για πάντα αυτή την -αν μη τι άλλο- ταλαντούχα γενιά της τουρκικού αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος.
Η συγκεκριμένη επίδοση είναι η χειρότερη για μια ομάδα, σε διάστημα δύο αγώνων τελικής φάσης Μουντιάλ από το 1966, όταν και άρχισε η λεπτομερής καταγραφή στατιστικών.
«Συμβαίνει κάθε 50 χρόνια»
Η πορεία στο Euro 2024, όπου έφτασε μέχρι τα προημιτελικά αλλά και η σχετικά καλή πορεία στα προκριματικά γέννησαν πολλές ελπίδες για μια δυνατή παρουσία, με τους περισσότερους να προβλέπουν λίγο πριν την έναρξη του τουρνουά πως θα διεκδικήσει την πρώτη θέση του ομίλου μαζί με τις ΗΠΑ. Ελπίδες που αποδείχθηκαν φρούδες.
Στην ήττα από την Παραγουάη που έπαιζε με 10 παίκτες για ένα ημίχρονο, επειδή ο Μιγκέλ Αλμιρόν της Παραγουάης κάλυψε το στόμα του, οι πάσες και η δημιουργικότητα του άσου της Ρεάλ Μαδρίτης Αρντά Γκιουλέρ πήγαν χαμένες, όπως και η αυτοθυσία του Κενάν Γιλντίζ που έπαιζε τραυματίας ενώ ο Χακάν Τσαλχάνογλου έβλεπε το ένα σουτ μετά το άλλο που επιχειρούσε, να πετυχαίνει τα πάντα εκτός από την εστία.
Hταν ένας πραγματικά τρελός αγώνας, ιδανικός για τους ουδέτερους, αξέχαστος για τους Παραγουανούς και πραγματικά τραγικός για την Τουρκία. «Είμαι στο ποδόσφαιρο 35 χρόνια, συνήθως κάτι τέτοιο συμβαίνει μία φορά κάθε 50 χρόνια, αλλά μας συνέβη σε δύο αγώνες» είπε περίλυπος ο τεχνικός της ομάδας Βιντσέντσο Μοντέλα.
«Επρεπε να είχαμε κερδίσει αυτά τα παιχνίδια. Ολοι είναι λυπημένοι και κλαίνε στα αποδυτήρια», είπε με λυγμούς ο μικρός «μάγος» Γκιουλέρ, που υποσχέθηκε πως «από δω και πέρα σε όλη τη διάρκεια της καριέρας μου στην εθνική ομάδα, θα κάνω ό,τι μπορώ για να ξεχαστεί αυτό το τουρνουά. Ζητούμε συγγνώμη από τον λαό μας».
Την ίδια ώρα πάντως στα ΜΜΕ της χώρας ξεσπούσε ο πόλεμος και η αναζήτηση ευθυνών έστω και με αρκετή αμηχανία αφού αφού ουδείς ανέμενε αυτή την εξέλιξη.
Μοντέλα, αναρχία και ο Κόντε στο προσκήνιο
Ο Βιντσέντσο Μοντέλα, παρά την μόνιμη επωδό του πως «είμαι Τούρκος στην καρδιά» δεν έχει πείσει ποτέ πλήρως το έθνος με την προπονητική του πορεία και ο επίλογός του στην «ημισέληνο» θα γραφτεί με την επιστροφή στην Τουρκία.
Ο Ιταλός τεχνικός όλα δείχνουν πως θα πληρώσει το άναρχο στυλ παιχνιδιού της ομάδας, με την έντονη αλλά προβλέψιμη επιθετική δημιουργικότητα αλλά και την τόσο εκτεθειμένη άμυνά του, που φανερώθηκε στον μέγιστο βαθμό σε εκείνο το 0-6 από την Ισπανία για τα προκριματικά.
Παράλληλα, η αναρχία και στο εσωτερικό της ομάδας αναδείχθηκε και με το προ ημερών βίντεο που κυκλοφόρησε από το ξενοδοχείο της αποστολής και έδειχνε τον Τσαγκλάρ Σογιοντσού και δύο ακόμη συμπαίκτες του, των οποίων τα πρόσωπα δεν φαίνονταν καθαρά, να καπνίζουν στο μπαλκόνι. Ενα περιστατικό που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στους Τούρκους φιλάθλους και αποδείχθηκε κακός οιωνός.
Για τους λόγους της αποτυχίας λέγεται πως έχει ενημερωθεί πλήρως και ο ίδιος ο Ερντογάν, γνωστός για το πόσο παθιασμένος είναι με το ποδόσφαιρο. Οταν είχε προκριθεί η εθνική στο Μουντιάλ και πανηγύριζαν οι παίκτες στα αποδυτήρια, είχε πάρει τον Μοντέλα στο κινητό τηλέφωνο και σε ανοιχτή ακρόαση είπε σε όλους συγχαρητήρια.
Τώρα το ρεπορτάζ τον θέλει πλήρως απογοητευμένο, έχοντας δώσει εντολή στην Ομοσπονδία για άμεσες αλλαγές.
Mάλιστα οι τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν πως έγιναν οι πρώτες διερευνητικές επαφές με την πλευρά του Αντόνιο Κόντε που μετά το διαζύγιο με τη Νάπολι εξακολουθεί να δέχεται προτάσεις. Μια εξ αυτών ήταν προ μηνός από την Φενερμπαχτσέ η οποία όμως κατέληξε στο πρόσωπο του Ισμαΐλ Καρτάλ για τον πάγκο της αφού το κασέ του «Νονού» ξεπερνά τα 12 εκατομμύρια ετησίως. Ο ακριβός Κόντε φαντάζει η πρώτη επιλογή προκειμένου να δοθεί συνέχεια στο Ιταλικό μοντέλο, έχοντας όμως στέρεες τις βάσεις της πειθαρχίας, με τις εναλλακτικές λύσεις να ακούνε στο όνομα του Γερμανού Στέφαν Κουντς και του Ουκρανού Σεργκέι Ρεμπρόφ.
Ο Μοντέλα -αν και διαψεύδεται- λέγεται πως εκφώνησε αποχαιρετιστήριο λόγο στους παίκτες, στα αποδυτήρια, μετά το τέλος του χθεσινού αγώνα.
Τα σημαδιακά γρήγορα γκολ
Συμπτωματικά, η Τουρκία συμμετείχε τελευταία φορά στο μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό τουρνουά στον κόσμο το 2002, όταν είχε κάνει την μεγάλη πορεία φτάνοντας μέχρι τα ημιτελικά όπου αποκλείστηκε από την Βραζιλία του Ρονάλντο.
Ο Χακάν Σουκούρ, ο μεγάλος αρχηγός της ομάδας, σκόραρε το γρηγορότερο γκολ στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου – μόλις 10,8 δευτερόλεπτα μετά την έναρξη του μικρού τελικού με τη Νοτια Κορέα, στον οποίο η Τουρκία κατέκτησε την 3η θέση. Η κληρονομιά του Σουκούρ όλοι περίμεναν πως θα αναβίωνε και πάλι από τους επιγόνους του, που επέστρεψαν αυτό το καλοκαίρι στη μεγαλύτερη σκηνή του ποδοσφαίρου, ύστερα από 24 ολόκληρα χρόνια.
Οι Τούρκοι είχαν πειστεί πως θα ζούσαν έναν μήνα που θα ένιωθαν στιγμές υπερηφάνιας και εθνικής ανάτασης και αντ΄αυτού έγιναν οι πρώτοι που αποχαιρετούν. Το γκολ του Γκαλάρζα μόλις στα 65 δευτερόλεπτα αρκούσε.
Όταν η χώρα άλλαξε το όνομα σε Türkiye το 2022, ο πρόεδρος Ερντογάν ανακοίνωσε ότι αυτό συνέβη επειδή το νέο όνομα ήταν «η καλύτερη αναπαράσταση και έκφραση του πολιτισμού και των αξιών του τουρκικού λαού». Η αλλαγή ονόματος, ωστόσο, είχε και έναν λιγότερο ευγενή λόγο. Η συσχέτιση με την «turkey» που σημαίνει γαλοπούλα στα αγγλικά και η οποία ενοχλούσε πραγματικά τον Ερντογάν και τους ανθρώπους γύρω του.
Παρά το γεγονός πως το να βάζεις τα πράγματα στην σωστή τους θέση είναι σημαντικό, κάποια άλλα πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ. Κι αυτό αναφέρει πως το 2002 θα εξακολουθήσει να είναι μια παρένθεση στην ιστορία της Τουρκίας σε Μουντιάλ. Η τρίτη της συμμετοχή οχι μόνο ήταν η φαρμακερή αλλά της άφησε και φέσι…
