Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου –κυρίως αυτό– και η κατάκτηση της Ευρωλίγκας του μπάσκετ από τον Ολυμπιακό θα επιτείνουν τη λειψανδρία στον ελληνικό στίβο. Κι αν απορείτε πώς μπορεί να σχετίζονται αυτές οι διοργανώσεις με τον ελληνικό ανδρικό στίβο, θα λύσω τις απορίες με την παράθεση αριθμών και σχετιζομένων γεγονότων.
Οι αριθμοί: στο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου Κ16 (έως και 15 ετών) οι συμμετοχές στα ατομικά αγωνίσματα κοριτσιών ήταν 414 περισσότερες από των αγοριών – οι συνολικές συμμετοχές, όχι ο αριθμός όσων αγωνίσθηκαν, διότι κάποια παιδιά μετέσχον σε δύο αγωνίσματα. Στα 4Χ80 μ., δε, έτρεξαν 76 ομάδες κοριτσιών και 20 αγοριών.
Γεγονός 1ο: Ο Δήμος Π. Φαλήρου οργανώνει κάθε έτος τη «Μαθητιάδα». Αγώνες για μαθητές 9 έως 12 ετών. Τα κορίτσια πάντα υπερτερούν αριθμητικά. Οταν κάποιο αγόρι ξεχωρίζει και του προτείνουν να εγγραφεί στον στίβο, η συνηθέστερη απάντηση είναι «πάω ποδόσφαιρο». Και η επόμενη, «πάω μπάσκετ». Με τα κορίτσια τα πράγματα είναι απλώς ελαφρώς καλύτερα. Αλλωστε, στη «Μαθητιάδα» ανιχνεύθηκε μια κοπέλα, που τώρα κατέχει δύο πανελλήνια ρεκόρ στη σφυροβολία!
Γεγονός 2ο: Μετά μια μεγάλη διοργάνωση ή μια σημαντική επιτυχία, τα παιδιά σπεύδουν στα συγκεκριμένα αθλήματα. Ετσι είχε συμβεί κάποτε και με την άρση βαρών.
Μπορεί ν’ αναστραφεί η κατάσταση και πώς; Μία λύση ίσως θα ήταν η επαναλειτουργία δύο προγραμμάτων: των αθλητικών τάξεων και της ανίχνευσης ταλέντων στα δημοτικά με αξιοποίηση όσων επιλεγούν. Διότι όταν προ 25-30 ετών εφαρμόσθηκε από τη ΓΓΑ το πρόγραμμα, δεν ολοκληρώθηκε. Επελέγησαν παιδιά, αλλά μετά δεν κατεβλήθη προσπάθεια ν’ αξιοποιηθούν στο άθλημα, για το οποίο έδειξαν το ταλέντο τους.
Μήπως είμαστε ουτοπιστές;
