Ο Αντονι Ιραόλα θα βρεθεί αντιμέτωπος με μια «εντελώς διαφορετική» πρόκληση στη Λίβερπουλ, όμως μετά την επιτυχία του σε «μικρότερη κλίμακα» στη νότια ακτή της Αγγλίας είναι έτοιμος να μεταφέρει τη «μαγεία» του και στο «Ανφιλντ». Ο Ιραόλα έχει πλέον έρθει σε συμφωνία για να αναλάβει τη θέση του προπονητή των «κόκκινων» μετά την απόλυση του Αρνε Σλοτ και, όπως αναφέρουν στο Νησί, πρόκειται για μια από τις «μεγαλύτερες προκλήσεις στην Premier League».
Η επιτυχημένη πορεία του στην Μπόρνμουθ έδειξε ότι είχε έρθει η ώρα ώστε ο Βάσκος τεχνικός να κάνει το βήμα παραπάνω, όμως, όπως επισημαίνεται, εκεί που κολυμπούσε σε μια πισίνα, θα πέσει σε μια θάλασσα γεμάτη καρχαρίες. Αλλωστε, στο «Ανφιλντ» όλα θα είναι διαφορετικά.
Από τα πιο απλά θέματα της ποδοσφαιρικής καθημερινότητας μέχρι τα πιο περίπλοκα. Για παράδειγμα μια συνέντευξη Τύπου. Από τους 4-5 δημοσιογράφους που έπρεπε να… αντιμετωπίσει στην πρώην ομάδα του, τώρα μπροστά του θα έχει 25, 30, ίσως και περισσότερους σε μια βραδιά Champions League. Επίσης θα πρέπει να αποχαιρετήσει την… ηρεμία.
Οσον ήταν στην Μπόρνμουθ, πήγαινε και έφευγε από το προπονητικό κέντρο της ομάδας χωρίς να τον σταματά κανείς για ένα αυτόγραφο ή μια φωτογραφία, μπορούσε επίσης ανενόχλητος να πιει την μπίρα του σε μια παμπ. Στη Λίβερπουλ δεν θα συμβαίνει αυτό. Θα υπάρχουν εκατοντάδες οπαδοί που θα διεκδικούν μια στιγμή μαζί του, μια φωτογραφία ή ένα αυτόγραφο, ενώ οι δημοσιογράφοι θα περιμένουν απαντήσεις σε δύσκολες –κυρίως αν η ομάδα δεν τα πάει καλά– ερωτήσεις. Θα αισθάνεται πως αποτελεί το κεντρικό πρόσωπο μιας ολόκληρης πόλης όσο βρίσκεται στον πάγκο του συλλόγου. Θα είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Είναι ένας πολύ προσγειωμένος άνθρωπος, ταπεινός, μάλλον ήσυχος και ντροπαλός χαρακτήρας. Είναι όμως έτοιμος και κατάλληλος για αυτή τη δουλειά; Μάλλον ναι, αλλά αυτό θα πρέπει να το αποδεικνύει κάθε λεπτό που θα περάσει στη Λίβερπουλ.
Η προσέγγιση των παικτών
Πέρα από το μέγεθος του συλλόγου, ο Ιραόλα θα κληθεί να συνεργαστεί με ποδοσφαιριστές πολύ μεγαλύτερου βεληνεκούς και διαφορετικών απαιτήσεων από εκείνους που συνάντησε στην Μπόρνμουθ. Αυτό θα αποτελέσει μια δοκιμασία για τη φιλοσοφία διαχείρισης που ακολουθεί.
Μεγάλα καράβια, μεγάλες φουρτούνες, όπως θα λέγαμε και στην Ελλάδα. Ο Ιραόλα θα κληθεί να βρεθεί αντιμέτωπος με «φτασμένους» παίκτες, πολλοί εκ των οποίων έχουν και υπέρμετρο εγωισμό και δεν είναι εύκολο να μπουν σε καλούπια. Αυτά που οι ποδοσφαιριστές της Μπόρνμουθ τα έχουν ως στόχους, αυτοί της Λίβερπουλ τα έχουν πετύχει. Δεν θα μπαίνει σε αποδυτήρια με νεαρούς παίκτες που ονειρεύονται να παίξουν στο Champions League ή να μεταγραφούν σε μεγαλύτερους συλλόγους, όπως άλλωστε ήταν η φιλοσοφία της Μπόρνμουθ, που αγόραζε εξελίξιμους παίκτες όσο το δυνατόν φθηνότερα και τους έδινε τη δυνατότητα να εξελιχθούν, να βελτιωθούν και στη συνέχεια να πάρουν μεταγραφή σε μια μεγάλη ομάδα της Premier League ή της La Liga, όπως έχει συμβεί τα τελευταία χρόνια. Τώρα βρίσκεται σε έναν σύλλογο-προορισμό. Δεν υπάρχουν πολλά καλύτερα μέρη για όσους φορούν ήδη τη φανέλα της Λίβερπουλ. Αρα ο Ιραόλα πρέπει να προσαρμόσει και τη δική του νοοτροπία.
Το ενδιαφέρον με τον Ιραόλα είναι ότι δεν αναπτύσσει ιδιαίτερα στενές προσωπικές σχέσεις με τους παίκτες. Αφήνει το προπονητικό του επιτελείο να επικοινωνεί μαζί τους. Φυσικά μιλά μαζί τους στις προπονήσεις και στις παρουσιάσεις του, αλλά στην Μπόρνμουθ οι Τόμι Ελφικ, Σον Κούπερ και Πάμπλο ντε λα Τόρε είναι αυτοί που είχαν τις στενές σχέσεις με τους ποδοσφαιριστές.
Εκείνοι γνωρίζουν τι συμβαίνει με τις συζύγους, τις συντρόφους, τα παιδιά και τις οικογένειές τους, καθώς και τι συμβαίνει εκτός γηπέδου.
Αυτοί κάνουν όλη αυτή τη δουλειά και στη συνέχεια ενημερώνουν τον Ιραόλα. Εκείνος επεξεργάζεται τις πληροφορίες και αποφασίζει πώς θα κινηθεί. Δεν έχει όμως αυτή τη σχέση που ίσως είχε ο Γιούργκεν Κλοπ με τους παίκτες του.
Πρόκειται για ένα εντελώς διαφορετικό στυλ διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού και, φυσικά, είχε λειτουργήσει απόλυτα στην Μπόρνμουθ. Ομως τώρα τίθεται ένα ακόμη ερώτημα: μπορεί αυτή η προσέγγιση να πετύχει σε έναν σύλλογο όπως η Λίβερπουλ, όπου υπάρχουν ποδοσφαιριστές που έχουν κατακτήσει την Premier League, έχουν αγωνιστεί στο Champions League και έχουν βρεθεί στο υψηλότερο επίπεδο με τις εθνικές τους ομάδες; Οι παίκτες της Λίβερπουλ δεν είναι άνθρωποι που αμείβονται με λίγα χρήματα και περιμένουν μια ευκαιρία να εξελιχθούν. Είναι ποδοσφαιριστές που τα έχουν ήδη ζήσει και τα έχουν ήδη κατακτήσει.
Η σχέση με την εξέδρα
Το αγωνιστικό στυλ του Ιραόλα θα μπορούσε να έχει σημαντικό αντίκτυπο και εκτός γηπέδου, συμβάλλοντας στην αποκατάσταση της σχέσης ανάμεσα στους οπαδούς της Λίβερπουλ και στην ομάδα τους. Μετά από μια αρκετά κακή σεζόν, καλείται να επαναφέρει τον ενθουσιασμό στην εξέδρα, γνωρίζοντας όμως καλά και ο ίδιος ότι τώρα ο χρόνος δεν είναι σύμμαχος, αλλά εχθρός, καθώς όλοι θα περιμένουν άμεσο αποτέλεσμα. Ενα από τα πιο σημαντικά πράγματα που πέτυχε στη θητεία του στην Μπόρνμουθ είναι το ότι έκανε τους οπαδούς της να ερωτευθούν ξανά την ομάδα τους.
Λάτρευαν να πηγαίνουν στο «Vitality Stadium». Εβλεπαν την αγωνιστική εικόνα της ομάδας να εξελίσσεται, έβλεπαν τη φιλοσοφία της και ακόμη και στην αρχή, όταν τα αποτελέσματα δεν ήταν καλά, καταλάβαιναν τι προσπαθούσε να χτίσει και ήξεραν ότι χρειαζόταν απλώς χρόνος.
Σίγουρα η αποστολή δεν είναι εύκολη, γιατί εδώ στόχος δεν είναι μόνο η ομάδα να παίξει καλό ποδόσφαιρο, αλλά και να φέρει αποτελέσματα. Να επιστρέψει στην κορυφή και να ανταγωνιστεί την Αρσεναλ, τη Σίτι και τη Γιουνάιτεντ που θέλει να μπει και αυτή μετά από χρόνια στο «κόλπο» για την κατάκτηση της Premier League. Και παράλληλα θα υπάρχει και η πίεση του Champions League, όπου ο Ιραόλα θα δοκιμαστεί για πρώτη φορά στην καριέρα του.
Στην Μπόρνμουθ, ο Βάσκος κέρδισε και τα δύο παραπάνω στοιχήματα και εκτόξευσε και την ομάδα, αλλά και τη δική του προπονητική αξία. Δημιούργησε ένα εξαιρετικά έξυπνο σύνολο παικτών, έχτισε γέφυρες με τους φιλάθλους και όλοι τον λάτρεψαν. Στο τέλος, οι οπαδοί της Μπόρνμουθ πήγαιναν σε αγώνες απέναντι στη Λίβερπουλ, την Αρσεναλ ή τη Μάντσεστερ Σίτι πιστεύοντας πως «θα κερδίσουμε σήμερα και, ακόμη κι αν δεν κερδίσουμε, θα απολαύσουμε αυτό που θα δούμε». Αν μπορέσει να μεταφέρει στη Λίβερπουλ τη μαγεία που είχε στην Μπόρνμουθ και να δημιουργήσει αυτή την ατμόσφαιρα, τότε όλα τα υπόλοιπα θα ακολουθήσουν.
Και, παρότι η σύγκριση είναι υπερβολική, ο Γιούργκεν Κλοπ αυτό ακριβώς έκανε όταν έφτασε στο «Ανφιλντ». Κατάφερε να γίνει κάτι σαν πατέρας για τους παίκτες και κάτι σαν φίλος για τους οπαδούς. Αυτή η συναισθηματική σύνδεση είναι κάτι που έχει λείψει από τους φιλάθλους της Λίβερπουλ, καθώς δεν υπήρξε ποτέ πραγματική συναισθηματική ταύτιση ανάμεσα στον κόσμο και τον Αρνε Σλοτ. Κανείς δεν είχε ενθουσιαστεί που πήγε, ελάχιστοι στενοχωρήθηκαν τώρα που έφυγε. Ο Ιραόλα δεν θέλει σίγουρα να έχει τη δική του τύχη…
