Με την υποχρέωση να κυνηγήσει ό,τι μπορεί –όσο τα μαθηματικά του το επιτρέπουν– αλλά ρεαλιστικό στόχο τη δεύτερη θέση, ο Μεντιλίμπαρ καλείται να οδηγήσει την ομάδα στα τρία τελευταία παιχνίδια των playoffs όχι ως «γέρικο σκυλί που δεν μπορεί να μάθει νέα κόλπα», αλλά ως διαβασμένος τακτικιστής που θα στοχεύσει στα τρωτά σημεία των αντιπάλων του, παίρνοντας ταυτοχρόνως από τους δικούς του παίκτες όσες εκλάμψεις ποιότητας έχουν ακόμα να δώσουν.
Οι «ερυθρόλευκοι» έχουν αγωνιστεί με ΠΑΟΚ, Παναθηναϊκό και ΑΕΚ 10 φορές συνολικά την αγωνιστική χρονιά που διανύουμε, με απολογισμό δύο νίκες, τρεις ισοπαλίες και πέντε ήττες και τέρματα 7-11. Η πολύ φτωχή αυτή συγκομιδή για μια ομάδα που έχει μόνιμες βλέψεις πρωταθλητισμού έφερε προβληματισμό και απογοήτευση, κυρίως για τη μέτρια αγωνιστική εικόνα που παρουσίασε στα παιχνίδια αυτά. Στην τελική ευθεία, ωστόσο, το ζητούμενο είναι πρώτα οι βαθμοί.
Ολυμπιακός – ΠΑΟΚ (10/5)
Ο μόνος από τους τρεις που δεν έχει ακόμα καταφέρει να κερδίσει φέτος. Εχασε δύο φορές στην Τούμπα, μία για το πρωτάθλημα και μία στα playoffs με 1-2 και 1-3 αντίστοιχα, έχασε 0-2 στο Καραϊσκάκης για το Κύπελλο και πήρε μια λευκή ισοπαλία την 24η αγωνιστική για το πρωτάθλημα, εντός έδρας.
Στο παιχνίδι της Κυριακής ο Ολυμπιακός βρίσκει τον ΠΑΟΚ σε καμπύλη αγωνιστικής ανόδου μετά τη δίμηνη «κοιλιά» που έκανε, κυρίως λόγω απουσιών βασικών παικτών, γνωρίζοντας ότι αυτό είναι μάλλον το κρισιμότερο παιχνίδι για τη δεύτερη θέση. Στην πρόσφατη ήττα του στην Τούμπα έμεινε με την πίκρα ότι είχε την υπεροχή και έκανε ευκαιρίες, αλλά ο ΠΑΟΚ «με δύο τελικές πέτυχε τρία γκολ».
Τα σημεία-κλειδιά του παιχνιδιού είναι η εξουδετέρωση του Γερεμέγεφ, ο οποίος έχει ιδιαίτερη έφεση στο σκοράρισμα με λίγες επαφές, το «πνίξιμο» του κέντρου του ΠΑΟΚ από το αντίστοιχο του Ολυμπιακού έτσι ώστε να δημιουργούνται συνεχείς προϋποθέσεις επιθετικής υπεραριθμίας και η σωστή τροφοδότηση του Ελ Κααμπί όταν αυτός βρίσκεται σε θέσεις βολής.
Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός (13/5)
Ισοπαλία εκτός έδρας 1-1 για το πρωτάθλημα και ήττα στον δεύτερο γύρο εντός έδρας με 0-1. Κατάφερε να τον κερδίσει στη Λεωφόρο στα playoffs με το γκολ του Μαρτίνς μετά το απρόσεκτο γύρισμα του Γέντβαϊ. Τρία διαφορετικά παιχνίδια με μεικτή εικόνα, που δεν παρέπεμπε σε σαφή αγωνιστική κυριαρχία για καμία από τις δύο ομάδες.
Τα σημεία-κλειδιά της προσέγγισης εδώ είναι πιο σαφή: Ο Ολυμπιακός πρέπει αφενός να κρατήσει τον Τεττέη μακριά από την περιοχή του και να ελαχιστοποιήσει τη δημιουργικότητα του Ταμπόρδα και αφετέρου να αξιοποιήσει την ευκολία που έχει στο να φέρνει την μπάλα στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου, χτυπώντας με γρήγορους συνδυασμούς των μεσοεπιθετικών του, με μαέστρο σ’ αυτό τον Τσικίνιο, την ευάλωτη «καρδιά» της άμυνας των «πράσινων».
ΑΕΚ – Ολυμπιακός (17/5)
Οταν κέρδιζε την ΑΕΚ στο Καραϊσκάκης με 2-0 την 8η αγωνιστική, τίποτα δεν προμήνυε ότι λίγους μήνες αργότερα θα την κυνηγούσε ασθμαίνοντας. Μετά την ισοπαλία εκτός έδρας με 1-1 την 19η αγωνιστική ήρθε το «όλα για όλα» παιχνίδι της πρώτης αγωνιστικής των playoffs –κι εκεί η ΑΕΚ ήταν όσο αποτελεσματική και κυνική έπρεπε.
Με την ψυχολογία στα αντίθετα άκρα του φάσματος ο αγώνας αυτός μπορεί να είναι από τυπικός μέχρι υψίστης σημασίας, αναλόγως του τι θα έχει μεσολαβήσει στις δύο αγωνιστικές που προηγούνται. Σε κάθε περίπτωση υπάρχουν πάντα το γόητρο και ο αγωνιστικός εγωισμός.
Τα σημεία-κλειδιά εδώ είναι η αμυντική προσήλωση, κυρίως στις στημένες φάσεις, στους Γιόβιτς – Βάργκα – Ζίνι, ο τρόπος απενεργοποίησης των Πινέδα – Μάριν και, κυρίως, το σταμάτημα του Κοϊτά, που τον τελευταίο καιρό μοιάζει Κβαρατσκέλια. Από πλευράς του, ο Ολυμπιακός θα χρειαστεί απαραίτητα τη δημιουργική αποτελεσματικότητα των ακραίων μεσοεπιθετικών του (Μαρτίνς – Ποντένσε κυρίως) γιατί, κακά τα ψέματα, όταν στο τέλος ενός αγώνα διακριθέντες παίκτες σου είναι ο Τζολάκης, ο Ρέτσος ή ο Εσε, μπορεί από ηρωισμό να έχεις πάει καλά, αλλά στον βαθμολογικό πίνακα μένεις ακίνητος.
