Εστω κι αν ο Αυθεντικός Μαραθώνιος της Αθήνας παραμένει μία από τις δυσκολότερες διαδρομές του ιστορικού αυτού αγωνίσματος του στίβου, η επίδοση του Σεμπάστιαν Σάουε στον London Marathon φαίνεται πως επαναπροσδιορίζει τα όρια του ανθρώπινου σώματος.
Η… πτώση του τείχους των 2 ωρών από τον Κενυάτη δρομέα, ο οποίος διήνυσε την απόσταση των 42.195 μέτρων σε 1:59:30, σπάζοντας ένα ψυχολογικό και αγωνιστικό φράγμα που επί δεκαετίες αποτελούσε αντικείμενο συζήτησης, αμφισβήτησης και επιστημονικής ανάλυσης, είναι η είδηση των τελευταίων ημερών, έστω κι αν αυτά τα επιτεύγματα δεν πουλάνε τόσο στην αθλητική επικαιρότητα.
Ο ίδιος ο Σάουε εμφανίστηκε αφοπλιστικά ειλικρινής μετά τον τερματισμό του: «Δεν ήταν στο μυαλό μου», δήλωσε αρχικά. «Ημουν καλά προετοιμασμένος για τον αγώνα, αλλά δεν σκεφτόμουν παγκόσμιο ρεκόρ».
Οσοι παρακολουθούσαν στενά την πορεία του, γνώριζαν ότι ο Σάουε διέθετε κάτι ξεχωριστό, όμως τίποτα δεν προμήνυε αυτό που επρόκειτο να συμβεί. Το 2022, στον ημιμαραθώνιο της Σεβίλλης, εμφανίστηκε ως «λαγός» και κατέληξε να κερδίζει τον αγώνα με ρεκόρ διαδρομής, αφήνοντας πίσω του όλους τους αντιπάλους πριν ακόμη συμπληρωθούν τα πρώτα 10 χιλιόμετρα.
Δύο χρόνια αργότερα, το 2024, έκανε το ντεμπούτο του στον μαραθώνιο στη Βαλένθια με χρόνο 2:02:05, τον δεύτερο ταχύτερο στην ιστορία για πρωτοεμφανιζόμενο δρομέα. Hταν μόλις 12 δευτερόλεπτα πιο αργός από το αντίστοιχο ντεμπούτο του αδικοχαμένου Κέλβιν Κίπτουμ, ο οποίος στη συνέχεια θα κατέρριπτε το παγκόσμιο ρεκόρ στο Σικάγο το 2023.
Η επίδοση του Σάουε στο Λονδίνο δεν ήταν απλώς μία νίκη. Hταν μια τομή στην ιστορία του αθλήματος. Ο διευθυντής του αγώνα, Χιου Μπράσερ, τη χαρακτήρισε «απίστευτη ημέρα για τον αθλητισμό», και δεν είχε άδικο.
Η Πόλα Ράντκλιφ, πρώην κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ στον μαραθώνιο γυναικών, στάθηκε στη σημασία του επιτεύγματος: «Δεν είναι απλώς ιστορία. Είναι η κατάρριψη ενός εμβληματικού φράγματος, για το οποίο συζητούσαμε εδώ και χρόνια αν είναι καν εφικτό».
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Σάουε πέτυχε το ρεκόρ αυτό σε μια διαδρομή που θεωρείται λιγότερο ευνοϊκή σε σχέση με άλλες, όπως το Βερολίνο ή το Σικάγο και ήταν η πρώτη φορά μετά το 2002 που σημειώθηκε παγκόσμιο ρεκόρ ανδρών στο Λονδίνο.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο Αιθίοπας Γιομίφ Κεφιέλτσα, στο ντεμπούτο του στον μαραθώνιο, κατέβηκε επίσης τις δύο ώρες, ενώ ο Τζέικομπ Κιπλίμο από την Ουγκάντα ξεπέρασε το προηγούμενο ρεκόρ του Κίπτουμ, σε μια ημέρα που επανακαθόρισε τα δεδομένα στο αγώνισμα.
Ο ίδιος ο Ελιούντ Κιπτσόγκε, 41 ετών σήμερα, ο οποίος το 2019 είχε τρέξει ανεπίσημα μαραθώνιο κάτω από δύο ώρες σε ελεγχόμενες συνθήκες, συνεχάρη δημόσια τους αθλητές, τονίζοντας ότι «βρισκόμαστε μόλις στην αρχή όσων είναι πλέον εφικτά να συμβούν, όταν το ταλέντο, η πρόοδος και η πίστη συνδυάζονται».
Η πορεία του Σάουε προς την κορυφή δεν ήταν μια ευθεία γραμμή. Μεγάλωσε στην κοιλάδα του Ριφτ στην Κένυα, με τον πατέρα του να εργάζεται ως αγρότης σε φυτείες καλαμποκιού, ενώ μεγάλο μέρος της ανατροφής του ανέλαβε η γιαγιά του. Το 2017 μετακόμισε στο Ιτεν, τη «Μέκκα» των δρομέων αντοχής, όμως τα πρώτα του βήματα εκεί δεν απέδωσαν.
Η καμπή ήρθε σε μια δύσκολη περίοδο. Τραυματισμοί και η πανδημία είχαν περιορίσει τις ευκαιρίες του, μέχρι που ο θείος του, ο δρομέας Αμπραχαμ Τσέπκιρβοκ από την Ουγκάντα, τον έφερε σε επαφή με τον Ιταλό προπονητή Κλαούντιο Μπεραρντέλι.
Η συνεργασία τους αποδείχθηκε καθοριστική για τη συνέχεια. Ο Μπεραρντέλι διέκρινε αμέσως το ταλέντο του και τον κατεύθυνε προς τον μαραθώνιο, εκτιμώντας ότι εκεί μπορούσε να αξιοποιήσει πλήρως τα σωματικά του πλεονεκτήματα.
Η επιτυχία του Σάουε, όμως, δεν είναι αποτέλεσμα μόνο του ταλέντου του και των προσόντων του. Πίσω από το 1:59:30 κρύβεται μια εξαντλητική καθημερινότητα: περίπου 200 χιλιόμετρα προπόνησης την εβδομάδα, δηλαδή περίπου 30 χιλιόμετρα ημερησίως, σε υψόμετρο.
Η τεχνολογία έπαιξε κι αυτή τον ρόλο της. Η Adidas μπήκε κι αυτή στο παιχνίδι δημιουργώντας γι’ αυτόν το μοντέλο Adios Pro 3, βάρους μόλις 99 γραμμαρίων. Ενα ζευγάρι που προσέφερε στον αθλητή αυξημένη επιστροφή ενέργειας, βελτιώνοντας την οικονομία του τρεξίματος, με τον ίδιο, μάλιστα να μη διστάζει να τα σηκώσει στον τερματισμό, αναγνωρίζοντας τη συμβολή τους στο ιστορικό ρεκόρ.
Κι αν νομίσατε ότι μόνο αυτοί οι παράγοντες ώθησαν τον Σάουε στο να σπάσει το φράγμα των 2 ωρών, κάνετε λάθος. Ο Κενυάτης ακολούθησε πιστά και μία διατροφική στρατηγική, καταναλώνοντας περίπου 115 γραμμάρια υδατανθράκων ανά ώρα κατά τη διάρκεια του αγώνα, σε συνδυασμό με ένα απλό πρωινό – ψωμί με μέλι και τσάι. Το αποτέλεσμα; Ρυθμός 2:50 ανά χιλιόμετρο για 42.195 μέτρα. Ενα επίτευγμα που μέχρι πρόσφατα ανήκε στη σφαίρα της θεωρίας.
Διαφάνεια σε μια δύσκολη εποχή
Σε μια περίοδο που το κενυατικό δρομικό οικοσύστημα έχει πληγεί από υποθέσεις ντόπινγκ, ο Σάουε επέλεξε να κινηθεί προληπτικά. Με τη στήριξη της Adidas, χρηματοδοτήθηκε ένα εντατικό πρόγραμμα ελέγχων από τη Athletics Integrity Unit. Περισσότεροι από 25 έλεγχοι εκτός αγώνων πραγματοποιήθηκαν πριν από τον μαραθώνιο του Βερολίνου, ενώ η διαδικασία συνεχίστηκε και ενόψει Λονδίνου. «Είναι σημαντικό για εμένα, γιατί απομακρύνει κάθε αμφιβολία», δήλωσε, προσθέτοντας: «Δείχνει ότι μπορούμε να τρέχουμε καθαρά και να τρέχουμε γρήγορα».
Παρά το ιστορικό επίτευγμα, ο ίδιος, πάντως, εμφανίζεται ανικανοποίητος. «Ηταν δυνατό να τρέξω πιο γρήγορα. Ακόμη και 1:58 είναι εφικτό», είπε με σιγουριά. Αν αυτή η δήλωση ακουγόταν υπερβολική πριν από λίγες ημέρες, πλέον δεν μπορεί να προσπεραστεί εύκολα. Ο 31χρονος Σάουε βρίσκεται μόλις στην αρχή της καριέρας του στον μαραθώνιο, με τέσσερις μόλις συμμετοχές, και ο προπονητής του επιμένει ότι δεν έχει φτάσει ακόμη στο ταβάνι του.
Το βέβαιο είναι πως, από εδώ και πέρα, κάθε του εμφάνιση θα παρακολουθείται με διαφορετικό βλέμμα. Οχι απλώς ως μία ακόμη συμμετοχή, αλλά ως πιθανή συνέχεια μιας νέας εποχής.
Γιατί, τελικά, το 1:59:30 δεν είναι μόνο ένας χρόνος. Είναι η απόδειξη ότι τα όρια υπάρχουν για να μετακινούνται και, κάποιες φορές, για να καταρρίπτονται θεαματικά.
