Η παράδοση της εθνικής ομάδας, είτε απέναντι στη Ρωσία, είτε στη
Σοβιετική Ένωση παλαιότερα, είναι σαφέστατα αρνητική, αν εξεταστεί
υπό το πρίσμα των αριθμών. Μέχρι χθες το βράδυ το αντιπροσωπευτικό
συγκρότημα μετρούσε μόλις μία νίκη σε σύνολο 10 αγώνων απέναντι στη
ρωσική «αρκούδα» (5 ήττες, 4 ισοπαλίες, 9-14 τα τέρματα), ενώ ακόμη
χειρότερη ήταν η κατάσταση στην ιστορία των αναμετρήσεων με την
πάλαι ποτέ κραταιά Ε.Σ.Σ.Δ: σε 11 αγώνες η Ελλάδα είχε χάσει τους
9, με απολογισμό τερμάτων 4-25.
Η περίπτωση της «γαλανόλευκης» ομάδας, όμως, επιβεβαιώνει ότι στον
αθλητισμό οι αριθμοί δεν απεικονίζουν κατ΄ ανάγκη την
πραγματικότητα ή, διαφορετικά, πως είναι ο καλύτερος τρόπος για να
πεις ψέματα. Οι νίκες της εθνικής είναι συνολικά τέσσερις, αλλά οι
συνέπειές τους υπήρξαν «ολέθριες» στις τρεις περιπτώσεις για τους
Ρώσους. Ας τις θυμηθούμε λοιπόν, ξεκινώντας από την τελευταία.
Χθες, η Ελλάδα «πέταξε έξω» από το Euro 2012 ένα συγκρότημα
φιλόδοξο και ισχυρό, οι στόχοι του οποίου έφταναν τουλάχιστον ως
την ημιτελική φάση. Ο απερχόμενος εκλέκτορας της Ρωσίας, Ντικ ’ν
τβοκαατ, είχε προετοιμάσει την ομάδα του μεθοδικά, με στόχο να
επαναλάβει πορεία ανάλογη με εκείνη του Euro 2008. Τότε, οι Ρώσοι,
με έναν «εξωπραγματικό» Αρσάβιν στη σύνθεσή τους, έφτασαν ως τα
ημιτελικά, αλλά εκεί συνάντησαν τη μετέπειτα πρωταθλήτρια Ευρώπης,
Ισπανία. Ταυτόχρονα, η εθνική έπαυσε το αρνητικό σερί των δύο
συνεχών ηττών που μετρούσε από τη Ρωσία σε τελική φάση Ευρωπαϊκού
Πρωταθλήματος (2-1 το 2004, 1-0 το 2008).
Πριν από περίπου 19 χρόνια, στις 17 Νοεμβρίου 1993, η Ελλάδα είχε
υποδεχθεί τη Ρωσία στο ΟΑΚΑ, στον τελευταίο αγώνα του 5ου
προκριματικού ομίλου για το Μουντιάλ των ΗΠΑ. Οι δύο ομάδες
ξεκίνησαν την αναμέτρηση ισόβαθμες, αλλά το γκολ του Μαχλά στο 68ο
λεπτό έγραψε την ιστορία του αγώνα και του ομίλου, στέλνοντας την
εθνική στο πρώτο Μουντιάλ της ιστορίας της.
Στις 12 Σεπτεμβρίου 1979, η «γαλανόλευκη» είχε πανηγυρίσει το πρώτο
«νοκ άουτ» επί της τότε κραταιής Σοβιετικής Ένωσης. Στον τελευταίο
αγώνα της στο πλαίσιο του 6ου προκριματικού ομίλου, στο Κύπελλο
Εθνών Ευρώπης, το ρολόι στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας
«σημάδευε» το 26ο λεπτό. Τότε, ο Γιώργος Δεληκάρης συνδυάστηκε
εξαιρετικά με τον Τάκη Νικολούδη, ο οποίος πλάσαρε υπέροχα τον
εξερχόμενο Ντασάεφ, στη στιγμή που καταγράφηκε ως η μεγαλύτερη
επιτυχία του ελληνικού ποδοσφαίρου έως τότε.
www.kathimerini.gr Πηγή: ΑΜΠΕ
