Η εμπλοκή των ΗΠΑ στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής λειτουργεί από μόνη της ευεργετικά για τα συμφέροντα των ανταγωνιστών τους. Πόσο μάλλον από τη στιγμή που το Πεκίνο και η Μόσχα αδράχνουν στην πράξη την ευκαιρία σε μια σχέση win-win με το καθεστώς της Τεχεράνης.
Από την έναρξη της αμερικανοϊσραηλινής επιχείρησης στο Ιράν, σύμφωνα με αξιωματούχους δυτικών υπηρεσιών πληροφοριών, η Ρωσία παρέχει στο ιρανικό καθεστώς δορυφορικές εικόνες σχετικά με τις τοποθεσίες και τις κινήσεις των αμερικανικών στρατευμάτων, πλοίων και αεροσκαφών. Η Μόσχα φέρεται επίσης να συμβουλεύει το Ιράν ως προς τις τακτικές των drones. «Δεν είναι τυχαίο ότι τα μοτίβα επιθέσεων του Ιράν μοιάζουν με τη ρωσική προσέγγιση στην Ουκρανία – σμήνη μη επανδρωμένων αεροσκαφών που χτυπούν υποδομές, ακολουθούμενα από χτυπήματα ακριβείας σε ραντάρ και συστήματα διοίκησης και ελέγχου. Η Ρωσία αντιλαμβάνεται την άμυνα του Ιράν ως οφθαλμόν αντί οφθαλμού για τη δυτική υποστήριξη στις ουκρανικές δυνατότητες στοχοποίησης», αναφέρεται χαρακτηριστικά σε κείμενο εργασίας των Ριμπάκοβα και Γκαρσία-Χερέρο για το Peterson Institute for International Economics.
Ομως ακόμη πιο ενδιαφέρουσα είναι η στάση της Ουάσιγκτον, η οποία όχι απλώς δεν θίγει δημοσίως τη ρωσική εμπλοκή στο πλευρό του Ιράν, αλλά προσφέρει εμμέσως στη Μόσχα το δώρο της μερικής άρσης των κυρώσεων για τις εξαγωγές του πετρελαίου της. Η απόφαση αυτή από τη μία πλευρά ενισχύει τη διεθνή προσφορά ενέργειας, από την άλλη επιβραβεύει τη μελετημένη στάση του Πούτιν, ο οποίος καταδικάζει τις επιθέσεις εις βάρος του Ιράν χωρίς να επικρίνει ευθέως τον Τραμπ.
Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, είναι απροσδόκητο το οικονομικό όφελος για τη Μόσχα και τη χρηματοδότηση του πολέμου στην Ουκρανία. Πριν από την έναρξη του πολέμου στο Ιράν, τα ρωσικά έσοδα από τις εξαγωγές πετρελαίου είχαν μειωθεί κάτω από τα 10 δισ. δολάρια και το Κρεμλίνο προετοίμαζε περικοπές 10% σε όσες δαπάνες δεν σχετίζονται με τον αμυντικό τομέα. Από αυτήν την άποψη, η χαλάρωση των κυρώσεων από τη διοίκηση Τραμπ ήρθε την πλέον κατάλληλη στιγμή για τη Ρωσία, η οποία –σύμφωνα με έκθεση του Ινστιτούτου KSE– μπορεί να αντλήσει σε πρόσθετα έσοδα το 2026 από 45 δισ. δολάρια εάν ο πόλεμος στο Ιράν τερματιστεί αυτήν την εβδομάδα έως και 150 δισ. δολάρια εάν διαρκέσει τρεις μήνες. Η εκτίμηση είναι ότι εάν η επιχείρηση παραταθεί στους έξι μήνες, η Ρωσία θα επιτύχει πλεόνασμα στον προϋπολογισμό της και θα είναι σε θέση να αυξήσει τις πολεμικές δαπάνες της για τα επόμενα χρόνια.
Στο μεταξύ, παρά την εξάρτηση από το πετρέλαιο των αραβικών χωρών του Κόλπου, η Κίνα επωφελείται επίσης από την εκστρατεία των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή. Μέσα από τους ανοιχτούς διαύλους της διπλωματίας με την Τεχεράνη, το Πεκίνο εξασφαλίζει ασφαλή διέλευση για πλοία με κινεζική σημαία. Ως αποτέλεσμα, περισσότερα από 11 εκατ. βαρέλια ιρανικού αργού πετρελαίου συνέχισαν να ρέουν προς τα ανατολικά μόνο τις πρώτες εβδομάδες της σύγκρουσης –πληρωμένα σε γουάν μέσω του κινεζικού Διασυνοριακού Διεθνούς Συστήματος Πληρωμών (CIPS)–, τονώνοντας τα έσοδα της Τεχεράνης.
Σημειωτέον ότι το Πεκίνο προετοιμάστηκε εγκαίρως για το σενάριο της διακοπής του εφοδιασμού με τα αποθέματα του Κόλπου, αυξάνοντας τις εισαγωγές πετρελαίου κατά 16% μόνο τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο – η Ρωσία εξάγει στην Κίνα περίπου 300.000 επιπλέον βαρέλια την ημέρα. Τα συνδυασμένα στρατηγικά και εμπορικά αποθέματα του Πεκίνου ανέρχονται πλέον σε 1,3-1,4 δισ. βαρέλια, καλύπτοντας περίπου τέσσερις μήνες εισαγωγών. Εξάλλου, μια μέτρια αύξηση της τιμής του πετρελαίου είναι αναζωογονητική για την κινεζική οικονομία, η οποία αντιμετώπιζε αποπληθωρισμό.
Υπάρχει όμως μία ακόμη –αθέατη– πτυχή των πλεονεκτημάτων για την Κίνα από τον αμερικανικό πόλεμο στο Ιράν: και μόνο η παρατήρηση των ναυτικών επιχειρήσεων των ΗΠΑ σε πραγματικό χρόνο –κινήσεις αεροπλανοφόρων, μοτίβα αναχαίτισης πυραύλων, ροές εφοδιασμού– θεωρείται στρατηγικά πολύτιμη για το Πεκίνο, με το βλέμμα στα σενάρια που αφορούν τα Στενά της Ταϊβάν.
