Οι ΗΠΑ συνέχισαν να ενισχύουν τις δυνάμεις τους στην περιοχή της Μέσης Ανατολής παρά το γεγονός ότι ο Ντόναλντ Τραμπ είχε δεσμευτεί να τερματίσει σύντομα τον πόλεμο εναντίον του Ιράν. Ενδεικτικά, τις τελευταίες ημέρες, περισσότεροι από 5.000 Αμερικανοί πεζοναύτες, αλεξιπτωτιστές και μέλη ειδικών δυνάμεων έχουν φτάσει στην περιοχή, δίνοντας τροφή σε σενάρια χερσαίας εισβολής.
Ο Αμερικανός πρόεδρος απείλησε την περασμένη εβδομάδα να εισβάλει στον κύριο κόμβο εξαγωγής πετρελαίου του Ιράν, το νησί Χαργκ, και να «εξαφανίσει» τις εκεί εγκαταστάσεις εάν το Ιράν δεν επιτρέψει το άνοιγμα του ναυτιλιακού περάσματος στα Στενά του Ορμούζ. Το Ιράν έχει ουσιαστικά κλείσει τα Στενά από τότε που δέχτηκε επιθέσεις από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ πριν από περίπου έναν μήνα.
Σύμφωνα με δημοσίευμα των New York Times, για να φτάσουν στο νησί Χαργκ οι δυνάμεις των ΗΠΑ θα πρέπει να διανύσουν περίπου 800 χλμ. μέσα στον Περσικό Κόλπο. «Αυτό θα ήταν πολύ επικίνδυνο», εκτίμησε ο Μαρκ Φ. Κάνσιαν, ανώτερος σύμβουλος στο Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών (CSIS) και συνταξιούχος συνταγματάρχης του Σώματος Πεζοναυτών.
Αμερικανοί αξιωματούχοι αναφέρουν ότι ο πρόεδρος εξετάζει επίσης το ενδεχόμενο κατάληψης νησιών που βρίσκονται μέσα ή κοντά στα Στενά του Ορμούζ, σε μια προσπάθεια να ανοίξει τη θαλάσσια οδό, από την οποία σε κανονικές συνθήκες μεταφέρεται πολύ μεγάλο μέρος της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου. Σύμφωνα με ειδικούς, τα νησιά αυτά είναι ζωτικής σημασίας για τη ναυτιλία, αλλά η ισχυρή στρατιωτική παρουσία του Ιράν στην περιοχή, ιδίως στο νησί Κεσμ, θα καθιστούσε εξαιρετικά επικίνδυνες τις όποιες χερσαίες επιχειρήσεις των ΗΠΑ.
Το Ιράν χρησιμοποιεί ήδη σειρά από νησιά για να ελέγχει τη ροή του πετρελαίου. Από την έναρξη του πολέμου έχει επιτρέψει σε μικρό αριθμό πλοίων να διέρχονται από τα Στενά του Ορμούζ, συχνά ακολουθώντας μια διαδρομή που παρακάμπτει το νησί Λαράκ.
Αν και από το νησί Χαργκ εξάγεται το μεγαλύτερο ποσοστό του ιρανικού πετρελαίου, τα νησιά Λαβάν και Σίρι, που βρίσκονται πιο κοντά στο Στενά του Ορμούζ, διαθέτουν επίσης τερματικούς σταθμούς αποθήκευσης και εξαγωγής πετρελαίου.
Το Ιράν διαθέτει φυλάκια σε πολλά νησιά και κατά μήκος της ακτογραμμής, γεγονός που του επιτρέπει να γεμίζει γρήγορα τις στενές ναυτιλιακές διαδρομές με drones, πυραύλους κατά πλοίων και ταχύπλοα σκάφη επίθεσης.
Δεδομένης της ισχύος του Ιράν, οι ΗΠΑ θα έπρεπε να καταλάβουν ολόκληρο το σύμπλεγμα των νησιών, συμπεριλαμβανομένων των Κεσμ, Λαράκ, Αμπου Μούσα και Τουνμπ, για να προσπαθήσουν να ανοίξουν τα Στενά του Ορμούζ, δήλωσε ο Φαρζίν Ναντίμι, ανώτερος ερευνητής στο Washington Institute. Σημειώνεται ότι κάποια από αυτά τα νησιά, όπως τα Αμπού Μούσα και Τουνμπ εν προκειμένω, τα διεκδικούν ως δικά τους και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Πάντως, ακόμη και αν καταληφθούν ένα ή περισσότερα νησιά μέσα ή κοντά στο στενό, το νησί Χαργκ θα είχε σημαντική στρατηγική αξία για τον Τραμπ, όπως αναφέρουν σε ανάλυσή τους οι New York Times.
Το 90% του ιρανικού πετρελαίου εξάγεται από αυτό το νησί και οι σφοδρές αμερικανικές επιθέσεις που πραγματοποιήθηκαν εκεί τον Μάρτιο δεν ανέκοψαν τις μεταφορές πετρελαίου. Δορυφορικές εικόνες έδειξαν ότι τα δεξαμενόπλοια συνέχιζαν να ανεφοδιάζονται στους τερματικούς σταθμούς εξαγωγής του νησιού τις ημέρες μετά τις επιθέσεις.
Ειδικοί λένε ότι η κατάληψη του νησιού Χαργκ από τις ΗΠΑ θα έθετε υπό σημαντική πίεση την ιρανική οικονομία. «Είναι η αχίλλειος πτέρνα της υποδομής εξαγωγής πετρελαίου του καθεστώτος», δήλωσε ο Μπεχνάμ Μπεν Ταλεμπλού, ανώτερος διευθυντής του Προγράμματος για το Ιράν στο Foundation for Defenses of Democracies.
Ωστόσο, οποιαδήποτε απόπειρα απόβασης αμερικανικών στρατευμάτων στο νησί θα ήταν επίσης επικίνδυνη λόγω του ανισόπεδου εδάφους και της ιρανικής στρατιωτικής παρουσίας. Το εύφλεκτο πετρέλαιο που αποθηκεύεται εκεί αποτελεί από μόνο του απειλή, όπως σημειώνεται.
Η πολιτική «καμένης γης»
Ειδικοί προειδοποιούν ότι το Ιράν θα μπορούσε, από την πλευρά του, εάν δεχθεί χερσαίου τύπου επιθέσεις, να ακολουθήσει μια πολιτική «καμένης γης», καταστρέφοντας τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις του νησιού αντί να επιτρέψει στις αμερικανικές δυνάμεις να τις καταλάβουν. Για την κυβέρνηση Τραμπ υπάρχουν ωστόσο και άλλοι κίνδυνοι.
Εάν οι Αμερικανοί πεζοναύτες καταλάμβαναν ένα νησί του Ιράν, αλλά δεν κατάφερναν να αναγκάσουν την Τεχεράνη να παραδοθεί, οποιαδήποτε ενδεχόμενη απόσυρσή τους θα μπορούσε να θεωρηθεί ήττα. Και εάν προσπαθούσαν να κρατήσουν υπό τον έλεγχό τους οποιοδήποτε νησί για μεγάλο διάστημα, το Ιράν πιθανότατα θα επιχειρούσε να μετατρέψει την επιχείρηση σε πόλεμο διαρκείας.
