Το μικρό νησί Χαργκ, μερικά χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιράν, στον Περσικό Κόλπο έγινε στόχος αμερικανικών επιθέσεων τα ξημερώματα, όπως ανακοίνωσε ο Ντόναλντ Τραμπ, διευκρινίζοντας ότι επλήγησαν μόνο στρατιωτικοί στόχοι.
Το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Fars του Ιράν ανέφερε ότι δεν υπέστησαν ζημιές πετρελαϊκές υποδομές, κάτι που επιβεβαίωσε και η Τεχεράνη, η οποία απειλεί με αντίποινα απέναντι σε στόχους αμερικανικών συμφερόντων.
Πάντως, ο Τραμπ ξεκαθάρισε ότι εάν το Ιράν ή οποιοσδήποτε άλλος εμποδίσει τις επιχειρήσεις για ελεύθερη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ, «θα αναθεωρήσει αμέσως τις αποφάσεις του», εννοώντας ότι οι Αμερικανοί θα στοχεύσουν και τις ενεργειακές εγκαταστάσεις του νησιού.
Οπως πρόσφατα είχε γράψει η «Κ», το νησάκι αυτό αποτελεί ίσως τον πιο ευαίσθητο οικονομικό στόχο της χώρας, αφού από εκεί διακινείται το 90% των εξαγωγών πετρελαίου. Ο Τραμπ το χαρακτήρισε μάλιστα «πετράδι» του Ιράν.
Το Χαργκ, ένα κοραλλιογενές νησί μήκους 8 χλμ. στον Περσικό Κόλπο, απέναντι από το Κουβέιτ, είναι το σημείο όπου καταλήγουν οι αγωγοί από τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις του κεντρικού και δυτικού Ιράν. Ιδρύθηκε από τον αμερικανικό πετρελαϊκό όμιλο Amoco και καταλήφθηκε από το Ιράν κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1979.
Ενώ το μεγαλύτερο μέρος της ακτογραμμής του Ιράν είναι λασπώδες και πολύ ρηχό για τα ογκώδη τάνκερ της παγκόσμιας πετρελαϊκής βιομηχανίας, το Χαργκ βρίσκεται αρκετά κοντά σε βαθιά νερά. Δορυφορικές εικόνες έχουν καταγράψει τεράστιες αποβάθρες φόρτωσης, στην ανατολική ακτή του.
Συνήθως, από το Χαργκ διακινούνται ημερησίως μεταξύ 1,3 και 1,6 εκατομμυρία βαρέλια πετρελαίου – αν και το Ιράν αύξησε τον όγκο σε 3 εκατομμύρια την ημέρα στα μέσα Φεβρουαρίου, σύμφωνα με την επενδυτική τράπεζα JP Morgan, λόγω των προειδοποιήσεων Τραμπ για επίθεση. Επιπλέον, στο νησί βρίσκονται αποθηκευμένα 18 εκατομμύρια βαρέλια ως εφεδρεία, σύμφωνα με την αμερικανική επενδευτική τράπεζα.
Διεθνή μέσα αναφέρουν ότι οι χθεσινή επίθεση των ΗΠΑ, ίσως αποτελεί προοίμιο στρατιωτικής επιχείρησης για κατάληψη του νησιού. Πριν από μια εβδομάδα, άλλωστε, δημοσίευμα του Axios αποκάλυπτε το ενδιαφέρον του Λευκού Οίκου για το νησί, αλλά και τις σκέψεις περί ενδεχόμενης «κατάληψής» του.
Προ ημερών, ο Μάικλ Ρούμπιν, ανώτερος σύμβουλος του Πενταγώνου για το Ιράν και το Ιράκ στην κυβέρνηση του Τζορτζ Μπους, επιβεβαίωσε πως είχε είχε συζητήσει το σχέδιο με αξιωματούχους του Λευκού Οίκου, υποστηρίζοντας ότι θα μπορούσε να είναι ένας τρόπος οικονομικού στραγγαλισμού του ιρανικού καθεστώτος. «Αν δεν μπορούν να πουλήσουν το δικό τους πετρέλαιο, δεν μπορούν να πληρώσουν τους μισθούς», είπε.
Πριν από την τελευταία επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ, το μεγαλύτερο μέρος του αργού πετρελαίου του Ιράν από το Χαργκ εξαγόταν στην Κίνα. Ωστόσο, η μεγάλη εξάρτηση της αγοράς σημαίνει ότι μια μόνιμη απώλεια στην προσφορά θα επηρεάσει τις τιμές σε παγκόσμιο επίπεδο, σε μια συγκυρία που, λόγω διατάραξης της ροής μέσω Ορμούζ, είναι «παροπλισμένα» επιπλέον 3,5 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα, κυρίως από το Ιράκ.
Η επίθεση στο Χαργκ ή η πρόκληση ζημιών στον εξαγωγικό σταθμό «ενέχει τον κίνδυνο να προκαλέσει νέα αύξηση της τιμής του πετρελαίου που θα επηρεάσει την οικονομία και δεν θα υποχωρήσει γρήγορα», υποστηρίζει η Λινέτ Νουσμπάχερ, πρώην αξιωματικός της βρετανικής στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών. Οχι τυχαία, το Ισραήλ δεν είχε πλήξει το νησί στην 12ήμερη επίθεση του περασμένου καλοκαιριού.
Εκτός από τη διατάραξη του πετρελαϊκού εφοδιασμού, την αύξηση των διεθνών τιμών και τη χρονοβόρα διαδικασία επισκευής τυχόν κατεστραμμένων υποδομών, υπάρχει επίσης ένα πολιτικό επιχείρημα με μακρύτερο ορίζοντα. «Το νησί Χαργκ είναι τόσο σημαντικό για την ιρανική οικονομία, που η καταστροφή των εγκαταστάσεών του θα σήμαινε την εγκατάλειψη κάθε προσχήματος πως ο πόλεμος διεξάγεται για να δημιουργηθεί ένα καλύτερο μέλλον για το Ιράν», επειδή θα στερούσε από την επόμενη ηγεσία τα ζωτικά έσοδα του πετρελαίου, υποστηρίζει η Νουσμπάχερ.
