ΛΟΝΔΙΝΟ – ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ. Οι λαϊκές συνοικίες Γκόρντον και Ντέντον βρίσκονται στα νοτιοανατολικά προάστια του Μάντσεστερ. Εδώ μεγάλωσαν οι αδελφοί Γκάλαχερ και στα ντιμπέιτ των επαναληπτικών κοινοβουλευτικών εκλογών για την τοπική έδρα η ερώτηση προς τους υποψηφίους για το ποιο είναι το αγαπημένο τους τραγούδι από τους Oasis ήταν στανταράκι.
Τον τελευταίο μήνα, οι δρόμοι της εκλογικής περιφέρειας έγιναν το εργαστήρι όπου παίρνει σχήμα το νέο πολιτικό τοπίο της Βρετανίας, στην πιο συνταρακτική αλλαγή του εδώ και αιώνες. Το δεξιό λαϊκιστικό Reform του Νάιτζελ Φάρατζ είχε ανακηρύξει την αναμέτρηση δημοψήφισμα για την παραμονή του Εργατικού Κιρ Στάρμερ στην πρωθυπουργία.
Οι Πράσινοι την αντιμετώπισαν ως τη στιγμή που θα τους εδραίωνε στη συνείδηση της κοινής γνώμης ως το κυρίαρχο αντίπαλον δέος στον Φάρατζ. Και οι Εργατικοί την περιέγραψαν ως «τη μάχη για την ψυχή της χώρας».
Για την υποψήφια του Εργατικού Κόμματος Αγγελική Στόγια, η αναμέτρηση είχε τη δική της ιστορική σημασία: Αν τις κέρδιζε, θα ήταν η πρώτη Ελληνίδα βουλευτής στο κοινοβούλιο του Γουέστμινστερ. Οι Πράσινοι τελικά πήραν την έδρα με άνεση: 41% έναντι 29% του Reform. Οι Εργατικοί λίγο πιο πίσω στο 26%. Το Συντηρητικό Κόμμα, με λιγότερο από 2%, υπέστη την απόλυτη πολιτική ατίμωση: χάνει τις 500 λίρες που είχε καταβάλει ως εγγύηση συμμετοχής της υποψήφιας Σαρλότ Κάντεν στις εκλογές – είναι το ελάχιστο προβλεπόμενο διοικητικό κόστος για να ασχοληθεί το κράτος με μία υποψηφιότητα.
Και όμως, το 2024 οι Labour είχαν επικρατήσει με 51%, το Reform είχε έρθει δεύτερο με 14% και οι Πράσινοι τρίτοι με 13%. Οι Labour εκλέγουν εκεί τον βουλευτή τους πάππου προς πάππου, από την εποχή του ιδρυτή του κόμματος Ράμσεϊ ΜακΝτόναλντ. Στις 35 εκλογικές αναμετρήσεις από το 1906 μέχρι την περασμένη Πέμπτη, οι Εργατικοί είχαν χάσει μόνο μία φορά: το 1931 από τους Συντηρητικούς. Μόνο που στη Βρετανία δεν υπάρχουν πια σίγουρες έδρες. Γι’ αυτό και οι επαναληπτικές εκλογές του Γκόρντον και Ντέντον είχαν μια σπάνια ιστορική φόρτιση: μια πρόβα τζενεράλε για το ιστορικό τέλος του δικομματισμού στη Βρετανία.
Η 34χρονη τοπική σύμβουλος, υδραυλικός στο επάγγελμα, Χάνα Σπένσερ, που κέρδισε τις εκλογές στο Μάντσεστερ, είχε αρχικά θεωρηθεί από πολλούς λάθος υποψηφιότητα σε λάθος περιοχή. Στο Διαδίκτυο εμφανίστηκαν παλαιότερα σχόλιά της με τα οποία περιέγραφε την ανακούφισή της όταν μετακόμισε από την περιοχή, «αφού είχε γεμίσει με takeaways για ξέπλυμα χρήματος».
Ακόμη και αν τα σχόλια ήταν απαξιωτικά, η Σπένσερ περιέγραφε μια αληθινή υποβάθμιση, ορατή διά γυμνού οφθαλμού. Στο Γκόρντον και Ντέντον, το ποσοστό σχετικής παιδικής φτώχειας είναι διπλάσιο από τον εθνικό μέσο όρο. Πολλές γειτονιές με ένδοξο παρελθόν στη μεταποίηση και στη μηχανουργία τώρα συγκαταλέγονται στο 10% των πιο υποβαθμισμένων περιοχών της Αγγλίας. H ανατολική πλευρά, στο Ντέντον, είναι λαϊκή «white British», εκεί όπου στόχευε το Reform. Στη δυτική πλευρά, στο Γκόρντον, περίπου το 28% του πληθυσμού είναι μουσουλμάνοι, στόχος των Πρασίνων.
Το μεγάλο ποσοστό της Σπένσερ δείχνει ότι κατάφερε να συνομιλήσει και με τις δύο κοινότητες. Ενα γνήσιο λαϊκό παιδί της λευκής εργατικής τάξης που χόρευε με σημαίες του Μπανγκλαντές με γυναίκες με μαντίλες και έστελνε τα προεκλογικά της μηνύματα στα ουρντού, την επίσημη γλώσσα στο Πακιστάν.
«Δώσ’ τα όλα»
Η Σπένσερ (με τη στήριξη μεταξύ άλλων και του Τζέρεμι Κόρμπιν) υποσχέθηκε, βέβαια, τα πάντα στους πάντες άνευ κόστους. Με τη φορολόγηση λίγων βαθύπλουτων μετόχων στις πολυεθνικές, οι λογαριασμοί ρεύματος θα μειωθούν, οι μισθοί θα ανέβουν, το NHS θα συνταγογραφεί δωρεάν γυαλιά στους κατοίκους της χώρας. Στην επινίκια ομιλία της ζήτησε συγγνώμη από όσους πελάτες την περίμεναν για επισκευές στο σπίτι τους την επόμενη εβδομάδα, και τόνισε ότι στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου πρόλαβε να πάρει και την ειδικότητα του σοβατζή. Iσως της χρειαστεί. Το παλιό κοινοβούλιο του Γουέστμινστερ δεν έμοιαζε ποτέ τόσο ετοιμόρροπο.
