Χθες, 24 Φεβρουαρίου, συμπληρώθηκαν τέσσερα χρόνια από την παράνομη και απρόκλητη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία κατά παράβαση του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.
Σε αυτά τα τέσσερα χρόνια από την ολοκληρωτική επίθεση εναντίον ενός υπερήφανου, ανεξάρτητου και κυρίαρχου ευρωπαϊκού έθνους, ο λαός της Ουκρανίας έχει επιδείξει αξιοθαύμαστο θάρρος και αντοχή. Εχει υποστεί ανελέητα, τυφλά και βάναυσα πλήγματα που έχουν προκαλέσει ανυπολόγιστο πόνο και καταστροφή αλλά και τρομερές ανθρώπινες απώλειες και για τις δύο πλευρές.
Ακόμη πιο σοκαριστικό είναι το γεγονός ότι αυτή η βία στην καρδιά της Ευρώπης, αυτή η ευθεία πρόκληση στο κράτος δικαίου και στις δημοκρατικές αξίες που τόσο επίμονα υπερασπιζόμαστε επί οκτώ δεκαετίες, δεν περιορίζεται στις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις που μάχονται για την πατρίδα τους. Οι συνεχιζόμενες ρωσικές επιθέσεις έχουν εσκεμμένα και κυνικά στοχοποιήσει αθώους πολίτες, άνδρες, γυναίκες και παιδιά.
Τους τελευταίους μήνες, και ενώ η Ουκρανία διανύει έναν από τους πιο παγωμένους χειμώνες των τελευταίων ετών, αυτός ο ωμός κυνισμός και η βαρβαρότητα έχουν στραφεί κατά των υποδομών ηλεκτρισμού και ενέργειας. Είναι σαφές ότι ο Πούτιν επιχειρεί να κάμψει το ηθικό των Ουκρανών πλήττοντας αθώους και τους πλέον ευάλωτους. Δεν θα τα καταφέρει. Οπως συνέβη και τις πρώτες ημέρες της εισβολής το 2022 που ο ρωσικός στρατός υποτίμησε τη θέληση και την αποφασιστικότητα των Ουκρανών μαχητών, έτσι και τώρα, μετά από τέσσερα χρόνια ανελέητης βίας, το Κρεμλίνο του Πούτιν δεν μπορεί να καταλάβει το θάρρος και την εσωτερική δύναμη των Ουκρανών που τους κρατούν όρθιους.
Οσο για εμάς, ως γείτονες, σύμμαχοι και φίλοι αλλά και ως κυρίαρχα κράτη με πίστη στη δημοκρατία και στο κράτος δικαίου, στεκόμαστε με αποφασιστικότητα στο πλευρό της Ουκρανίας και των Ουκρανών. Ο αγώνας τους είναι και δικός μας αγώνας. Η δοκιμασία τους είναι και δική μας δοκιμασία.
Ο πόλεμος που εκτυλίσσεται εδώ και τέσσερα χρόνια δεν είναι κάτι που μπορούμε να αγνοήσουμε ή να προσπεράσουμε. Οι Ουκρανοί μάχονται υπερασπιζόμενοι τη δημοκρατία και την ελευθερία όχι μόνο για την Ουκρανία αλλά και για την Ευρώπη και τα ελεύθερα, δημοκρατικά έθνη πέρα από αυτήν.
Τους οφείλουμε την απόλυτη και διαρκή στήριξή μας.
Το οφείλουμε και στους πολίτες των δικών μας χωρών, για να ανακόψουμε το κύμα βίας και αυταρχισμού που αναπόφευκτα θα ακολουθήσει, εάν δεν τα καταφέρουμε.
Και το οφείλουμε σε όσους εργάζονται για έναν δίκαιο τερματισμό του πολέμου και μια βιώσιμη ειρήνη.
Η ειρήνη είναι αυτό που επιζητούμε όλοι. Χαιρετίζουμε και στηρίζουμε κάθε ειλικρινή προσπάθεια για να μπει ένα τέλος στη βία.
Η ίδια η Ουκρανία πρέπει να αποφασίσει για το μέλλον της. Εάν ο Πούτιν εννοεί όσα λέει για την ειρήνη, πρέπει να σταματήσει τις φονικές επιθέσεις και να προσέλθει καλή τη πίστει στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις.
Θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε από κοινού με τους Ουκρανούς και τους Αμερικανούς εταίρους μας για μια συμφωνία που θα αποκλείει την πιθανότητα ρωσικής εισβολής στο μέλλον. Και μέχρι να υπάρξει μια τέτοια συμφωνία, θα συνεχίσουμε να στεκόμαστε στο πλευρό της Ουκρανίας. Σήμερα, αύριο, την ερχόμενη εβδομάδα, τον ερχόμενο μήνα, όσο χρειαστεί. Για εκείνους, για εμάς και για την ελευθερία στην Ευρώπη.
To άρθρο υπογράφουν 16 πρέσβεις ξένων χωρών στην Ελλάδα: Αλισον Ντάνκαν (Αυστραλία), Λοράνς Αουέρ (Γαλλία), Αντρέας Κιντλ (Γερμανία), Περ Φαμπρίσιους Αντερσεν (Δανία), Κάριν Ράνου (Εσθονία), Μάθιου Λοτζ (Ηνωμένο Βασίλειο), Κόιτσι Ιτο (Ιαπωνία), Χόρχε Ντομέκ (Ισπανία), Σόνια Τίσεν (Καναδάς), Ιέβα Μπρίντε (Λετονία), Λίνα Σκέρστονετ (Λιθουανία), Χάριετ Μπεργκ (Νορβηγία), Μπάρμπαρα βαν Χέλεμοντ (Ολλανδία), Βόιτσεχ Πονικιέφσκι (Πολωνία), Χακάν Εμσγκαρντ (Σουηδία), Λεένα Πιλβανάινεν (Φινλανδία).
