Η ζωή της Ζιζέλ Πελικό, όπως η ίδια την αντιλαμβανόταν, άλλαξε ριζικά τον Νοέμβριο του 2020, όταν την κάλεσαν σε ένα τοπικό αστυνομικό τμήμα στη νότια Γαλλία.
Ο επί πενήντα χρόνια σύζυγός της Ντομινίκ Πελικό, ο άνδρας τον οποίο γνώριζε από 19 ετών και με τον οποίο είχαν αποκτήσει τρία παιδιά, είχε συλληφθεί από ένα φύλακα σούπερ μάρκετ να βιντεοσκοπεί κάτω από τις φούστες γυναικών. Αυτό, ωστόσο, ήταν μόνον η αρχή της κατάδυσης σε ένα αναπάντεχα σκοτεινό παρελθόν κακοποιήσεων.
Στο πλαίσιο της έρευνας που ακολούθησε από τις αστυνομικές αρχές, στον υπολογιστή του Ντομινίκ Πελικό βρέθηκαν πάνω από 20.000 φωτογραφίες και βίντεο με βιασμούς.
Οπως αποκαλύφθηκε, για σχεδόν μία δεκαετία, από το 2011 έως και το 2020, αυτός νάρκωνε και βίαζε τη σύζυγό του, ενώ είχε παράλληλα καλέσει δεκάδες αγνώστους στο σπίτι τους για να την κακοποιήσουν σεξουαλικά την ώρα που εκείνη ήταν σε κατάσταση νάρκης.
Αναλύοντας τα ντοκουμέντα, οι αστυνομικές αρχές «είδαν» 72 διαφορετικούς δράστες, από τους οποίους κατάφεραν τελικώς να ταυτοποιήσουν τους 50.
Η δίκη στην Αβινιόν
Τέσσερα χρόνια αργότερα, ο Ντομινίκ Πελικό και άλλοι 50 άνδρες οδηγήθηκαν σε δίκη στην Αβινιόν στη νότια Γαλλία, με τη Ζιζέλ Πελικό όμως να τους κοιτάει κατάματα στο δικαστήριο. Ο σύζυγός της καταδικάστηκε σε 20 χρόνια κάθειρξης. Οι άλλοι κατηγορούμενοι έλαβαν ποινές φυλάκισης που κυμαίνονταν από τρία έως 15 χρόνια.
Αν και μπορούσε να διατηρήσει την ανωνυμία της και να κρατήσει τη δίκη κεκλεισμένων των θυρών, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, η ίδια δεν το επέλεξε.
«Η ντροπή πρέπει να αλλάξει πλευρά», είχε δηλώσει, και αυτή η φράση της έγινε σύνθημα, ένα σύνθημα το οποίο κυριαρχεί στο βιβλίο της με τον τίτλο «Υμνος στη ζωή» που κυκλοφορεί σήμερα διεθνώς, σε συνολικά 22 γλώσσες, της ελληνικής συμπεριλαμβανομένης (στα ελληνικά από τις εκδόσεις Ψυχογιός), ενώ αφηγήτρια της ηχητικής του έκδοσης στα αγγλικά είναι η ηθοποιός Εμα Τόμσον.
Στις περίπου 320 σελίδες αυτού του βιβλίου, που γράφτηκε με τη βοήθεια της Γαλλίδας δημοσιογράφου και συγγραφέως Ζουντίτ Περινιόν, η Ζιζέλ Πελικό αφηγείται την ιστορία της.
«Την έχουν αποκαλέσει θύμα, επιζήσασα, φεμινιστικό είδωλο. Ωστόσο, παρ’ όλα αυτά “τα δύσκολα κεφάλαια”, η ίδια αυτοχαρακτηρίζεται “αισιόδοξη”. Στα 73 της χρόνια, δεν έχει χάσει την πίστη της στους άνδρες, στην αγάπη ή στην πιθανότητα εύρεσης ηρεμίας», γράφει το καναδικό ειδησεογραφικό δίκτυο CBC, στο οποίο η Ζιζέλ Πελικό παραχώρησε συνέντευξη.
«Πίστη στους ανθρώπους»
«Εχω ακόμα πίστη στους ανθρώπους. Κάποτε αυτή ήταν η μεγαλύτερη αδυναμία μου, τώρα είναι η δύναμή μου, η εκδίκησή μου», γράφει η ίδια στο βιβλίο της.
«Στον δρόμο, οι γυναίκες μού λένε: “Είσαι ένα είδωλο”. Θα έλεγα ότι είμαι περισσότερο ένα σύμβολο ή ένα ορόσημο στη ζωή αυτών των γυναικών, επειδή η δίκη μου τους έδωσε φωνή. Στην πραγματικότητα, είμαι μια συνηθισμένη γυναίκα που αρνήθηκε η δίκη να είναι κλειστή για το κοινό», δήλωσε η 73χρονη Γαλλίδα στο καναδικό CBC.
«Οταν έγραψα αυτό το βιβλίο, ήθελα να είναι χρήσιμο. Μου επέτρεψε να κοιτάξω μέσα μου, να κάνω έναν απολογισμό της ζωής μου και να προσπαθήσω να την ξαναχτίσω από τα ερείπια. Οταν ακούς τα στοιχεία στη δίκη, βλέπεις αυτήν τη γυναίκα και αναρωτιέσαι: Πώς στέκεται ακόμα όρθια; Είχα ανάγκη να στείλω το μήνυμα ότι είμαι ακόμη μια γυναίκα που στέκεται όρθια», εξηγούσε η Ζιζέλ Πελικό στο πλαίσιο συνέντευξης που παραχώρησε στους New York Times. «Αποδόθηκε δικαιοσύνη;» τη ρωτάει η δημοσιογράφος των NYT, αναφερόμενη στις ποινές πολυετούς κάθειρξης που επιβλήθηκαν στον σύζυγό της και στους άλλους 50 κατηγορουμένους. «Για μένα, αποδόθηκε», απαντά η ίδια. «Η ποινή δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ότι κρίθηκαν ένοχοι», προσθέτει.
