Ο 13χρονος Αυστραλός που κολύμπησε για ώρες προκειμένου να ζητήσει βοήθεια για την οικογένειά του, αφού παρασύρθηκαν στη θάλασσα, δήλωσε σήμερα στο BBC: «Δεν σκέφτηκα ότι ήμουν ήρωας, απλώς έκανα αυτό που έπρεπε να κάνω».
Ο Οστιν Απελμπι δεν γνώριζε αν η μητέρα του, Τζοάν, ο αδελφός του Μπο, και η αδελφή του Γκρέις ήταν ακόμη ζωντανοί όταν τελικά έφτασε στην ακτή, τέσσερις ώρες αφότου τους είχε αφήσει στη θάλασσα, να κρατιούνται από δύο σανίδες.
Αυτό που ξεκίνησε ως μια οικογενειακή ημέρα στη θάλασσα κατέληξε σε έναν δεκάωρο εφιάλτη για την Τζοάν και την οικογένειά της. Η τρομερή προσπάθεια του Οστιν για να σημάνει συναγερμό χαρακτηρίστηκε αργότερα από τους διασώστες ως «υπεράνθρωπη».
«Πίστευα ότι ο Οστιν δεν τα είχε καταφέρει», δήλωσε η 47χρονη Τζοάν στο BBC. Τελικά όμως, όπως είπε, «ήταν το απόλυτα τέλειο τέλος: όλοι ζωντανοί, καλά, εξαντλημένοι και πονεμένοι, αλλά χωρίς τραυματισμούς».
«Μια σκληρή μάχη»
Η οικογένεια επρόκειτο να επιστρέψει στο Περθ την περασμένη Παρασκευή και «πέρναγε όμορφες ώρες στη θάλασσα» με δύο σανίδες SUP και ένα καγιάκ, όταν τα παιδιά «απομακρύνθηκαν λίγο περισσότερο απ’ όσο έπρεπε», όπως εξήγησε η Τζοάν.
«Ο άνεμος δυνάμωσε και από εκεί και πέρα όλα πήραν άσχημη τροπή», θυμάται. «Χάσαμε κουπιά και παρασυρόμασταν όλο και πιο μακριά… όλα πήγαν πολύ, πολύ στραβά, πολύ γρήγορα».
Καθώς απομακρύνονταν όλο και περισσότερο από την παραλία Κουίνταλαπ στη Δυτική Αυστραλία, η Τζοάν κατάλαβε πως έπρεπε να γίνει κάτι – όμως δεν μπορούσε να αφήσει μόνα τους τα δύο μικρότερα παιδιά, τον 12χρονο Μπο και την οκτάχρονη Γκρέις. «Από νωρίς στείλαμε το παιδί πίσω για να ζητήσει βοήθεια, γιατί φαινόταν πως δεν ήμασταν τόσο μακριά από την ακτή», είπε.
Ο Οστιν πήρε το καγιάκ, χωρίς κανείς να γνωρίζει ότι είχε υποστεί ζημιές και ήδη έμπαζε νερά. «Αρχισε να βουλιάζει, έχασα ένα κουπί και τότε κατάλαβα ότι ήμουν σε κίνδυνο», θυμάται. «Αρχισα να κωπηλατώ με το χέρι». Για λίγο κατάφερε να το σταθεροποιήσει, ωστόσο τελικά το καγιάκ ανατράπηκε και ο 13χρονος βρέθηκε στο νερό. «Η κατάσταση είχε γίνει επικίνδυνη γιατί ήμουν ήδη ώρες στη θάλασσα».
Είχε χάσει την οπτική επαφή με την οικογένειά του, η οποία επίσης δεν μπορούσε να τον δει. Καθώς η Τζοάν και τα παιδιά παρασύρονταν όλο και πιο μακριά, τα κύματα μεγάλωναν και η ορατότητα μειωνόταν. Ολοι φορούσαν σωσίβια, όμως δεν είχαν ούτε φαγητό ούτε νερό.
«Νόμιζα ότι ο Οστιν θα είχε φτάσει πολύ πιο γρήγορα», είπε η Τζοάν. «Καθώς περνούσε η ώρα, δεν βλέπαμε κανένα σκάφος, τίποτα να έρχεται να μας σώσει. Αν δεν τα κατάφερε, τι έκανα; Πήρα τη λάθος απόφαση; Και θα έρθει κανείς να σώσει τα άλλα δύο μου παιδιά;»
Την ίδια ώρα, ο Οστιν είχε ξεκινήσει να κολυμπά τα τελευταία τέσσερα χιλιόμετρα, εγκαταλείποντας τελικά το σωσίβιό του, καθώς δεν τον βοηθούσε. Για τις επόμενες δύο ώρες, ήταν η προσευχή και οι «χαρούμενες σκέψεις» που κράτησαν όρθιο τον «πολύ φοβισμένο» 13χρονο. «Σκεφτόμουν τη μαμά, τον Μπο και τη Γκρέις. Σκεφτόμουν επίσης τους φίλους μου και τη φίλη μου», είπε. «Οταν ακούμπησα τη στεριά δεν το πίστευα».
Ηταν περίπου 18:00 τοπική ώρα όταν έφτασε τελικά στην τσάντα της μητέρας του και κάλεσε για βοήθεια. Η κλήση αυτή κινητοποίησε μια μεγάλη επιχείρηση έρευνας και διάσωσης, σύμφωνα με την αστυνομία.
Ο Οστιν –που λιποθύμησε μετά την κλήση– μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, όπου τηλεφώνησε στον πατέρα του, ξεσπώντας σε κλάματα. Ακόμη δεν γνώριζε αν η μητέρα του και τα αδέλφια του ήταν ζωντανοί.
Λίγα λεπτά αργότερα, έλαβε τηλεφώνημα ότι είχαν εντοπιστεί. Γιατροί και αστυνομικοί πανηγύριζαν από χαρά. «Ηταν μια στιγμή που δεν θα ξεχάσω ποτέ», είπε.
Στη θάλασσα, η Τζοάν πάλευε να κρατήσει κοντά της τα μικρότερα παιδιά. Ετρεμαν από το κρύο και είχε πλέον σκοτεινιάσει. Φοβόταν ότι το χειρότερο είχε συμβεί στον Οστιν. «Δεν βλέπαμε τίποτα να έρχεται να μας σώσει», είπε. «Φτάσαμε στο σημείο να νιώθουμε πως είμαστε εντελώς μόνοι».
Ούτε όταν είδε το σκάφος να πλησιάζει μπόρεσε να ηρεμήσει: τα παιδιά είχαν πέσει στο νερό και προσπαθούσε απεγνωσμένα να τα φτάσει. «Ηταν απόλυτος εφιάλτης», σημείωσε.
Λιγότερο από πέντε ημέρες μετά, ο 13χρονος προσπαθεί ακόμη να συνειδητοποιήσει τι συνέβη. Παρά τα όσα ακούει, δεν θεωρεί τον εαυτό του ήρωα. Αναγνωρίζει μόνο ότι ήταν «μια σκληρή μάχη».
BBC
