Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν εισέρχεται ουσιαστικά στην περίοδο της λεγόμενης κουτσής πάπιας μετά την επικείμενη έγκριση του προϋπολογισμού του 2026, με τη γαλλική πολιτική σκηνή να μετατοπίζεται σταδιακά από τη νομοθετική εργασία στην προεκλογική αντιπαράθεση ενόψει των προεδρικών εκλογών την άνοιξη του 2027.
Σύμφωνα με νυν και πρώην υπουργούς, βουλευτές και πολιτικούς συνεργάτες -μεταξύ των οποίων και τρεις σύμμαχοι του Μακρόν- μόλις κλείσει η δύσκολη μάχη του προϋπολογισμού και κατευναστούν οι ανησυχίες τόσο των πολιτών όσο και των αγορών, το σύνολο του πολιτικού κύκλου θα περάσει σε «λειτουργία καμπάνιας», εις βάρος των δύσκολων συμβιβασμών που απαιτεί η καθημερινή διακυβέρνηση.
Το πρώτο ορόσημο είναι οι δημοτικές εκλογές τον επόμενο μήνα, στις οποίες οι ψηφοφόροι σε περισσότερους από 35.000 δήμους θα εκλέξουν δημάρχους και δημοτικά συμβούλια.
Στη συνέχεια, το ενδιαφέρον θα στραφεί σχεδόν αποκλειστικά στη μάχη για το προεδρικό αξίωμα, από την οποία ο Μακρόν αποκλείεται λόγω συνταγματικών περιορισμών. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ενδέχεται να τον διαδεχθεί υποψήφιος του ακροδεξιού Εθνικού Συναγερμού.
«Είναι το τέλος της θητείας του Μακρόν», σχολίασε πρώην σύμβουλος προσκείμενος στον πρωθυπουργό Σεμπαστιάν Λεκορνί, αναφερόμενος στην ψήφιση του προϋπολογισμού.
Αντίστοιχα, ο πρώην πρωθυπουργός και νυν επικεφαλής του προεδρικού κόμματος Γκαμπριέλ Ατάλ επιβεβαίωσε ότι είχε πει στα στελέχη του πως ο προϋπολογισμός σηματοδοτεί «το τέλος» της δεύτερης θητείας Μακρόν.
Στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής και της άμυνας, ο Μακρόν διατηρεί σημαντικό ρόλο και διεθνή παρουσία, ιδίως εν μέσω των γεωπολιτικών αναταράξεων που έχει προκαλέσει η δεύτερη θητεία του Ντόναλντ Τραμπ. Στο εσωτερικό, ωστόσο, η εξουσία του έχει περιοριστεί μετά τις πρόωρες εκλογές του 2024 που οδήγησαν σε κατακερματισμένη Βουλή.
Ο Λεκορνί κατάφερε να περάσει τον προϋπολογισμό αποφεύγοντας την πτώση της κυβέρνησής του -σε αντίθεση με τους προκατόχους του Μισέλ Μπαρνιέ και Φρανσουά Μπαϊρού– χάρη σε πολιτικούς ελιγμούς, συμβιβασμούς και αποφάσεις όπως η αναστολή της εμβληματικής μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού και η αποφυγή χρήσης συνταγματικών «παραθύρων» για την επιβολή της χωρίς ψηφοφορία.
Παρά την επιτυχία αυτή, η κυβέρνηση προσανατολίζεται πλέον σε λιγότερο αμφιλεγόμενα μέτρα, όπως η ανακατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ κράτους και τοπικής αυτοδιοίκησης, η απλούστευση των κοινωνικών παροχών και η έγκαιρη προετοιμασία του δημοσιονομικού σχεδιασμού για το 2027, ώστε να αποφευχθεί τρίτη διαδοχική κρίση προϋπολογισμού.
«Πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2027 πρέπει να συμφωνήσουμε σε μια ελάχιστη κοινή βάση που θα επιτρέψει στη χώρα να προχωρήσει», δήλωσε η κυβερνητική εκπρόσωπος Μοντ Μπρεζόν.
Την ίδια ώρα, δεν περνά απαρατήρητο ότι η επιτυχία Λεκορνί με τον προϋπολογισμό έχει οδηγήσει ορισμένους να τον βλέπουν πλέον ως δυνητικό προεδρικό υποψήφιο.
Ο αναλυτής της Ipsos Ματιέ Γκαλάρ εκτιμά ότι η θέση του έχει ενισχυθεί, αν και επισημαίνει ότι «η μετάβαση από την πρωθυπουργία στην προεδρία είναι πάντα δύσκολη».
Αλλοι, πιο κυνικοί, προβλέπουν ότι οι ίδιες κομματικές φιλοδοξίες που ο ίδιος ο Λεκορνί καταγγέλλει μπορεί να του κοστίσουν τη θέση, καθώς τα κόμματα θα επιχειρήσουν να τον αποδυναμώσουν πριν από τη μάχη της διαδοχής του Μακρόν.
Πηγή: Politico
