Δημιούργημα του αγγλοσαξονικού κόσμου, η Ευγονική υπήρξε δημοφιλής στους κόλπους των ελίτ και των δύο πλευρών του Ατλαντικού από τα τέλη του 19ου αιώνα μέχρι τα μέσα του 20ού. Τον όρο επινόησε ο Βρετανός στατιστικός και γεωγράφος Φράνσις Γκάλτον, ξάδελφος του Δαρβίνου. Ενας από τους πιο ένθερμους οπαδούς του ήταν ο Αμερικανός πρόεδρος Θίοντορ Ρούζβελτ (1901-1909), ο οποίος πίστεψε ότι είχε βρει την «επιστημονική» δικαιολόγηση της ιμπεριαλιστικής πολιτικής του εις βάρος «κατώτερων» λαών. Με την ετυμηγορία του στην πολύκροτη υπόθεση Buck vs. Bell (1927), το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ νομιμοποίησε την υποχρεωτική στείρωση «πνευματικά αδύναμων ή κοινωνικά ανεπαρκών» ατόμων, που είχαν επιβάλει ορισμένες πολιτείες έτσι ώστε να μη διαδίδονται τα «κακά γονίδια».
Θα πίστευε κανείς ότι, μετά την εμπειρία του ναζισμού και τη φρίκη του Ολοκαυτώματος, ο κοινωνικός δαρβινισμός θα αποτελούσε συνώνυμο της πνευματικής πανούκλας για κάθε άνθρωπο που θέλει να λέγεται πολιτισμένος. Εν πάση περιπτώσει, θα φαινόταν ανήκουστο, μέχρι πρόσφατα, να ηγηθεί της Αμερικής, στον 21ο αιώνα, ένας οπαδός της λευκής υπεροχής ενώπιον του οποίου ο Θίοντορ Ρούζβελτ θα φάνταζε ως το άκρον άωτον της προοδευτικότητας. Ωστόσο, και σε αυτό το πεδίο ο Ντόναλντ Τραμπ βάλθηκε να αποδείξει ότι η ικανότητά του να μας καταπλήσσει ξεπερνά τα όρια της φαντασίας μας.
«Εχετε καλά γονίδια»
Μιλώντας σε ένα κατάλευκο ακροατήριο στο Μπεμίτζι της Μινεσότα, τον Σεπτέμβριο του 2020, προς το τέλος της πρώτης θητείας του, είπε: «Εχετε καλά γονίδια. Το ξέρετε, δεν είναι έτσι; Πολλά εξαρτώνται από τα γονίδια – δεν το πιστεύετε; Είναι η θεωρία των αλόγων κούρσας». Τέσσερα χρόνια αργότερα, στην κορύφωση της προεκλογικής εκστρατείας που οδήγησε στην επανεκλογή του, είπε στη διάρκεια ραδιοφωνικής συνέντευξης, αναφερόμενος σε μετανάστες που έχουν καταδικαστεί για εγκληματικές ενέργειες: «Πιστεύω πως το έχουν στα γονίδιά τους. Και έχουμε πολλά κακά γονίδια αυτή τη στιγμή στη χώρα».
Η υπόσχεση για μαζικές απελάσεις μεταναστών ήταν ένα από τα βασικά στοιχεία της εκστρατείας του και, σύμφωνα με τους δημοσκόπους, του απέφερε ψήφους σε κρίσιμες πολιτείες. Από την πρώτη κιόλας μέρα της δεύτερης προεδρίας του έδωσε το σύνθημα για ένα ανελέητο σαφάρι μεταναστών χωρίς χαρτιά, που κλιμακώθηκε το καλοκαίρι με την απόφασή του να στείλει σε «γαλάζιες» (ελεγχόμενες από τους Δημοκρατικούς) πολιτείες, όπως η Καλιφόρνια, η Νέα Υόρκη, η Ουάσιγκτον και το Ιλινόι, την Υπηρεσία Μετανάστευσης και Τελωνειακής Επιβολής (ICE). Πρόκειται για ένα στρατιωτικού τύπου αστυνομικό σώμα, με μασκοφόρους γορίλες που πρώτα πυροβολούν και μετά ρωτάνε, όπως έδειξε, στις 7 Ιανουαρίου, η δολοφονία της 37χρονης ποιήτριας Ρενέ Γκουντ στη Μινεάπολη, περιστατικό που αποτυπώθηκε σε βίντεο και συγκλόνισε τον κόσμο.
Παρ’ όλα αυτά, ο Αμερικανός πρόεδρος όχι μόνο δεν καταδίκασε το φονικό, αλλά υπερασπίστηκε τους επιτελείς του, όπως η υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας Κρίστι Νόεμ, που σκότωσε την Γκουντ για δεύτερη φορά αποκαλώντας την «εγχώρια τρομοκράτη». Από το βήμα του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, στο Νταβός της Ελβετίας, καυτηρίασε τους Ευρωπαίους που δεν τον ακολουθούν στον αντιμεταναστευτικό του οίστρο, με αποτέλεσμα οι χώρες τους να γίνονται «αγνώριστες», παραπέμποντας στη φασίζουσα, συνωμοσιολογική θεωρία της «Μεγάλης Αντικατάστασης». Επανερχόμενος στην εμμονή του με τα γονίδια, τόνισε ότι τα δικά του είναι «100% γερμανικά από πατέρα και 100% σκωτσέζικα από μητέρα», χωρίς ίχνος επικίνδυνων προσμείξεων.
Σαφάρι μεταναστών – Το σύνθημα για ανελέητο σαφάρι μεταναστών χωρίς χαρτιά κλιμακώθηκε με την αποστολή σε ελεγχόμενες από τους Δημοκρατικούς πολιτείες της ICE, ενός στρατιωτικού τύπου αστυνομικού σώματος με στελέχη που πρώτα πυροβολούν και μετά ρωτούν.
Σκουπίδια και σάρωθρα
Με νωπό ακόμη το αίμα της Γκουντ, ένιωσε την ανάγκη να υπερασπιστεί την επιλογή του να στείλει την ICE στη Μινεσότα, επικαλούμενος ένα σκάνδαλο επιδοτήσεων στο οποίο φέρεται να εμπλέκονται μέλη της ισχυρής κοινότητας Σομαλών που ζουν στην πολιτεία. «Εκλεψαν πάνω από 19 δισ. Μπορείτε να το φανταστείτε για Σομαλούς; Αποδείχθηκε ότι έχουν υψηλότερο IQ απ’ ό,τι νόμιζα». Προηγουμένως είχε δηλώσει ότι «η Σομαλία δεν είναι χώρα, απλώς περιφέρονται και σκοτώνουν ο ένας τον άλλο, η χώρα τους βρωμάει, δεν τους θέλουμε εδώ». Ο ίδιος χαρακτήρισε «σκουπίδι» τη γεννημένη στη Σομαλία βουλευτή των Δημοκρατικών Ιλχάν Ομάρ, που έγινε στόχος επίθεσης τραμπούκου προ ημερών στη Μινεάπολη.
Τρεις μέρες μετά την ομιλία Τραμπ στο Νταβός, επτά ομοσπονδιακοί πράκτορες γάζωσαν κυριολεκτικά τον 37χρονο νοσηλευτή Αλεξ Πρέτι, ενώ ήταν καθηλωμένος από τους γορίλες στο έδαφος, τυλίγοντας σε εμφυλιοπολεμική ατμόσφαιρα τη Μινεάπολη, ο Δημοκρατικός κυβερνήτης της οποίας, Τιμ Γουόλς, είχε χαρακτηρίσει την ICE «σύγχρονη Γκεστάπο». Βέβαια η Μινεσότα, η μόνη από τις 50 αμερικανικές πολιτείες που καταψήφισε τον Ρόναλντ Ρέιγκαν στις εκλογές του 1984, δεν ήταν άμαθη σε ακραία περιστατικά κρατικής τρομοκρατίας. Στη Μινεάπολη άφησε την τελευταία του πνοή, από κεφαλοκλείδωμα λευκού αστυνομικού, ο Αφροαμερικανός Τζορτζ Φλόιντ, τον Μάιο του 2020, με τους τελευταίους του ψιθύρους –«Δεν μπορώ να αναπνεύσω»– να γίνονται μαχητική κραυγή σε όλη τη χώρα. Ωστόσο, αυτή τη φορά η αντίδραση ήταν πολύ ευρύτερη, καθώς το θύμα της αστυνομικής θηριωδίας δεν ήταν ένας μαύρος που μπαινόβγαινε σε φυλακές και κέντρα αποτοξίνωσης, αλλά δύο λευκοί της διπλανής πόρτας, μια μητέρα τριών παιδιών και ένας νοσηλευτής σε μονάδα εντατικής θεραπείας.
Φυσικό ήταν η οργή να επεκταθεί και σε μεγάλο μέρος της MAGA. Ενδεικτική ήταν η εξέγερση του λόμπι της οπλοκατοχής (NRA), που παραδοσιακά συνδέεται με τους Ρεπουμπλικανούς, εναντίον των κυβερνητικών αξιωματούχων που εμφάνισαν τον Πρέτι ως εν δυνάμει δολοφόνο γιατί είχε μαζί του όπλο (με νόμιμη άδεια). Ολα τα γκάλοπ έδειχναν ότι ο Τραμπ αποδοκιμαζόταν από τους ψηφοφόρους στο μέχρι χθες προνομιακό του πεδίο, την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού. Πολλοί γερουσιαστές και βουλευτές, που έχουν μπροστά τους μια δύσκολη μάχη, τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου, ζήτησαν από τον Τραμπ να παραμερίσει τη Νόεμ και να αποσύρει την ICE και τους συνοριοφύλακες του διαβόητου Γκρεγκ Μποβίνο –που κυκλοφορεί με στρατιωτικό παλτό και μπρούντζινα κουμπιά σε στυλ αξιωματικού της Βέρμαχτ– προειδοποιώντας για τον κίνδυνο εκλογικού Βατερλώ.
Υποχωρήσεις
Το γεγονός ότι ο Τραμπ αναγκάστηκε να υποχωρήσει στέλνει ένα μήνυμα γενικότερης σημασίας. Ο νταής, που χτυπάει τις γροθιές του στο στήθος του, είναι νταής γιατί είναι ανασφαλής, κι αν βρει αντίσταση, μαζεύεται. Μήπως το ίδιο δεν συνέβη με τον εμπορικό πόλεμο που κήρυξε στην Κίνα, για να έρθει σε συμβιβασμό με τον Σι υπό την πίεση των αμερικανικών πολυεθνικών που θα πλήρωναν το μάρμαρο; Ή με την κυβίστησή του στο θέμα της Γροιλανδίας, όπου κατάπιε τις απειλές του για χρήση βίας και για επιβολή δασμών στους Ευρωπαίους; Ή ακόμη με τη συγγνώμη που αναγκάστηκε να ζητήσει δημοσίως από τον Κιρ Στάρμερ ύστερα από την ανεκδιήγητη προσβολή του για το αξιόμαχο του βρετανικού στρατού στο Αφγανιστάν – όπου 457 Βρετανοί στρατιώτες σκοτώθηκαν πολεμώντας στο πλευρό των Αμερικανών, στη μοναδική μέχρι σήμερα περίπτωση που ενεργοποιήθηκε το άρθρο 5 του ΝΑΤΟ;
Στο μνημειώδες έργο του, ο Μακιαβέλι γράφει ότι «θα ήταν καλό για τον Ηγεμόνα να τον αγαπούν και συγχρόνως να τον φοβούνται· επειδή όμως είναι δύσκολο να συνυπάρχουν αγάπη και φόβος, θα ήταν πολύ πιο ασφαλές να τον φοβούνται». Το κακό για τον Τραμπ είναι ότι, έτσι όπως πάει, θα τον φοβούνται ολοένα και λιγότεροι, ολοένα και λιγότερο.
