Υπό την απειλή της λειψυδρίας

Οι μισές από τις 100 μεγαλύτερες πόλεις στον κόσμο αντιμετωπίζουν πρόβλημα

3' 43" χρόνος ανάγνωσης

ΛΟΝΔΙΝΟ. Επικίνδυνες ελλείψεις σε πόσιμο νερό αντιμετωπίζουν οι μισές από τις 100 μεγαλύτερες πόλεις του κόσμου, με 39 από αυτές να είναι χτισμένες σε ζώνες «εξαιρετικά μεγάλης υδατικής καταπόνησης», σύμφωνα με νέα ανάλυση και χαρτογράφηση των παγκόσμιων αποθεμάτων νερού.

Ο όρος υδατική καταπόνηση σημαίνει ότι η λήψη νερού για την τροφοδοσία των δημόσιων δικτύων ύδρευσης και της βιομηχανίας τείνει να υπερβεί τα υπάρχοντα αποθέματα, φαινόμενο που παρατηρείται συχνά ως αποτέλεσμα κακής διαχείρισης των αποθεμάτων και εντείνεται από την κλιματική κατάρρευση, σύμφωνα με την εφημερίδα The Guardian.

Η έρευνα διαπίστωσε ότι πόλεις όπως το Πεκίνο, η Νέα Υόρκη, το Λος Αντζελες, το Ρίο ντε Τζανέιρο, το Νέο Δελχί αλλά και η Αθήνα αντιμετωπίζουν οξεία υδατική καταπόνηση, ενώ το Λονδίνο, η Μπανγκόκ και η Τζακάρτα βρίσκονται σε επίπεδο εξαιρετικά μεγάλης καταπόνησης. Ανεξάρτητη ανάλυση δορυφορικών δεδομένων της NASA που μελέτησε το University College του Λονδίνου έδειξε σε ποιες από τις 100 μεγαλύτερες πόλεις του κόσμου ενισχύθηκε η ξηρασία και πού αυξήθηκε η υγρασία τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Πόλεις όπως το Τσενάι (πρώην Μαντράς), η Τεχεράνη και η Ζενγκζού εμφανίζουν έντονη τάση ξηρασίας, ενώ σε Τόκιο, Λάγος και Καμπάλα οι βροχοπτώσεις ενισχύονται.

Περισσότεροι από 1,1 δισεκατομμύριο άνθρωποι ζουν σήμερα σε μεγάλα αστικά κέντρα, τα οποία υφίστανται μακροπρόθεσμη μείωση των υδάτινων αποθεμάτων τους. Την ίδια ώρα, σχεδόν 96 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν σε αστικές και περιαστικές ζώνες, όπου η υγρασία τείνει να ενισχυθεί. Οι περισσότερες πόλεις στη ζώνη ενισχυόμενης υγρασίας εντοπίζονται στην Αφρική, νοτίως της Σαχάρας, με μόνο το Τόκιο και το Σάντο Ντομίνγκο της Δομινικανής Δημοκρατίας να βρίσκονται σε άλλη γεωγραφική ζώνη. Οι περισσότερες πόλεις με τάσεις ξηρασίας είναι στην Ασία και συγκεκριμένα στη βόρεια Ινδία και στο Πακιστάν.

Στο σημείο μηδέν

Η Τεχεράνη, που βιώνει τον έκτο χρόνο ανομβρίας, βρίσκεται επικίνδυνα κοντά στο σημείο μηδέν, όταν το νερό θα στερέψει για τους κατοίκους. Πέρυσι, ο πρόεδρος της χώρας, Μασούντ Πεζεσκιάν, δήλωσε ότι η ιρανική πρωτεύουσα ίσως χρειαστεί να εκκενωθεί αν η ανομβρία συνεχιστεί. Το Κέιπ Τάουν και το Τσενάι έχουν πλησιάσει στο σημείο μηδέν, ενώ πολλές από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες πόλεις στον κόσμο βρίσκονται σε ζώνες ενισχυόμενης ξηρασίας και είναι βέβαιο ότι θα αντιμετωπίσουν προβλήματα λειψυδρίας στο μέλλον.

Ο Μοχάμεντ Σαμσαντουχά, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο UCL του Λονδίνου, εξηγεί: «Καταγράφοντας τις μεταβολές της πλήρους έλλειψης νερού από το Διάστημα, το πρόγραμμα Grace της NASA δείχνει ποιες πόλεις ξηραίνονται και ποιες γίνονται πιο υγρές, προσφέροντας έγκαιρη προειδοποίηση για την αυξανόμενη υδατική ανασφάλεια».

Την Τρίτη, ο ΟΗΕ ανακοίνωσε ότι ο πλανήτης εισήλθε σε καθεστώς υδρολογικής χρεοκοπίας, όπου η συρρίκνωση υδάτινων πόρων έχει καταστεί μόνιμη και μη αναστρέψιμη. Ο καθηγητής Καβέ Μαντανί, επικεφαλής του Ινστιτούτου Υδροβιότοπων του ΟΗΕ, λέει ότι η κακοδιαχείριση του νερού είναι συχνά η κύρια αιτία της χρεοκοπίας αυτής και ότι η κλιματική κρίση δεν είναι ποτέ το μοναδικό αίτιο του παραπάνω φαινομένου. «Η κλιματική αλλαγή είναι σαν την οικονομική ύφεση, που δυσχεραίνεται εξαιτίας κακοδιαχείρισης των κρατικών επιχειρήσεων», λέει ο Μαντανί.

Η κλιματική κρίση δεν είναι το μοναδικό αίτιο της έλλειψης νερού, ευθύνεται και η κακοδιαχείριση των υδάτινων αποθεμάτων.

Ο Ομιλος Παγκόσμιας Τράπεζας (World Bank Group) εκπέμπει και αυτός σήμα κινδύνου. Τα παγκόσμια αποθέματα πόσιμων υδάτων έχουν συρρικνωθεί έντονα τα τελευταία 20 χρόνια, σύμφωνα με τον οργανισμό, ο οποίος εκτιμά ότι ο πλανήτης χάνει 324 δισ. κυβικά μέτρα πόσιμου νερού κάθε χρόνο, ικανά να καλύψουν τις ανάγκες 280 εκατομμυρίων ανθρώπων, όσος είναι ο πληθυσμός της Ινδονησίας. Οι απώλειες αυτές αφορούν τις λεκάνες μεγάλων ποταμών σε κάθε ήπειρο.

Η Βρετανία

Μέχρι το 2055, η Βρετανία θα χρειαστεί να βρει επιπλέον 5 δισ. λίτρα νερού την ημέρα για να ικανοποιήσει τις ανάγκες του δημόσιου δικτύου ύδρευσης. Αυτός ο όγκος νερού είναι ίσος με το ένα τρίτο των 15 δισ. λίτρων που διοχετεύονται καθημερινά στο δίκτυο ύδρευσης. Αλλοι τομείς, όπως η γεωργία και η ενέργεια, αναμένεται να απαιτήσουν άλλο 1 δισ. λίτρα νερού την ημέρα.

Ο Σαμσαντουχά λέει ότι «τα υπόγεια αποθέματα νερού της Βρετανίας της προσφέρουν ανθεκτική στην κλιματική αλλαγή πηγή ύδρευσης», για να προσθέσει όμως ότι «χωρίς βελτιωμένη διαχείριση και καλύτερη καταγραφή, κινδυνεύουμε να διαχειρισθούμε τα αποθέματα αυτά στα τυφλά, εν μέσω αυξανόμενης αναπτυξιακής και κλιματικής πίεσης».

Τμήματα της νότιας Αγγλίας υπέστησαν πρόσφατα διακοπές στην υδροδότηση, με την εταιρεία υδάτων South East Water να αποδίδει τις βλάβες στις χειμερινές καταιγίδες. Οι ρυθμιστικές αρχές, όμως, έχουν εκφράσει τις σοβαρές ανησυχίες τους στην εταιρεία για την ελλιπή διαχείριση των αποθεμάτων πόσιμου νερού. Την Τρίτη, η κυβέρνηση του Λονδίνου δημοσίευσε λευκή βίβλο του νερού, με στόχο τον εκσυγχρονισμό του δικτύου τροφοδοσίας και την καταπολέμηση της σπατάλης του πολύτιμου αυτού αγαθού.

comment-below Λάβετε μέρος στη συζήτηση 0 Εγγραφείτε για να διαβάσετε τα σχόλια ή
βρείτε τη συνδρομή που σας ταιριάζει για να σχολιάσετε.
Για να σχολιάσετε, επιλέξτε τη συνδρομή που σας ταιριάζει. Παρακαλούμε σχολιάστε με σεβασμό προς την δημοσιογραφική ομάδα και την κοινότητα της «Κ».
Σχολιάζοντας συμφωνείτε με τους όρους χρήσης.
Εγγραφή Συνδρομή

Editor’s Pick

ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ ΟΙ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΕΣ

MHT