Το μήνυμα που έστειλε ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν στον Ντόναλντ Τραμπ, και το οποίο ο Αμερικανός πρόεδρος δημοσιοποίησε, προσφέρει -σύμφωνα με ανάλυση του Politico- μια σπάνια ματιά στον τρόπο με τον οποίο ξένοι ηγέτες επιχειρούν να προσεγγίσουν τον Τραμπ αλλά και στο βαθύτερο υπόβαθρο της σημερινής γεωπολιτικής αστάθειας.
Στο μήνυμα, το οποίο το Μέγαρο των Ηλυσίων επιβεβαίωσε ως αυθεντικό, ο Μακρόν δηλώνει ότι δεν κατανοεί την αμερικανική στρατηγική γύρω από τη Γροιλανδία, την οποία ο Τραμπ έχει απειλήσει να «πάρει», προκαλώντας τριβές στις διατλαντικές σχέσεις.
Παράλληλα, προτείνει τη διοργάνωση συνάντησης της ομάδας G7 στο Παρίσι, μετά την αποχώρηση του Τραμπ από το Νταβός, στο περιθώριο της οποίας θα μπορούσαν να συμμετάσχουν και άλλοι βασικοί παίκτες, ακόμη και Ρώσοι εκπρόσωποι.
Το μήνυμα κλείνει με πρόσκληση για δείπνο στο Παρίσι.
Η φαινομενικά φιλική γλώσσα -όπως η προσφώνηση «φίλε μου»- αποτυπώνει, σύμφωνα με την ανάλυση, μια συνειδητή προσπάθεια του Μακρόν να απευθυνθεί στο «εγώ» και στις φιλοδοξίες του Τραμπ.
Ωστόσο, η σχέση των δύο ανδρών περιγράφεται ως ασταθής.
Λίγες ώρες πριν, ο Τραμπ είχε δηλώσει δημοσίως ότι «κανείς δεν θέλει» τον Μακρόν, αναφερόμενος στην άρνησή του να συμμετάσχει στο αμερικανικό «Συμβούλιο Ειρήνης» για τη Γάζα, ενώ απείλησε και με επιβολή δασμών 200% στα γαλλικά κρασιά και στις σαμπάνιες.
Στο ζήτημα της Συρίας, το μήνυμα του Μακρόν υπογραμμίζει μια από τις περιοχές σύγκλισης Παρισιού και Ουάσιγκτον, καθώς και οι δύο στηρίζουν τον Αχμεντ αλ Σαρά ως ηγέτη της χώρας.
Η αναφορά αυτή εκλαμβάνεται ως προσπάθεια να καλυφθούν βαθιές διαφωνίες σε άλλα μέτωπα, όπως η στάση των ΗΠΑ απέναντι στην ευρωπαϊκή Ακροδεξιά, η ρύθμιση των τεχνολογικών κολοσσών, ο πόλεμος Ισραήλ – Γάζας, η κλιματική πολιτική και ο ρόλος του ΟΗΕ.
Για το Ιράν, ο Μακρόν αφήνει να εννοηθεί ότι «μπορούν να γίνουν σπουδαία πράγματα», αν και οι διαφορές παραμένουν ουσιαστικές.
Η Γαλλία δεν στηρίζει στρατιωτική επίθεση κατά της Τεχεράνης, την οποία έχει κατά καιρούς απειλήσει ο Τραμπ, ενώ το Παρίσι είχε συμβάλει καθοριστικά στη συμφωνία για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, από την οποία οι ΗΠΑ αποχώρησαν στην πρώτη θητεία Τραμπ.
Η αναφορά στη Γροιλανδία θεωρείται η πιο προσεκτικά διατυπωμένη, με τον Μακρόν να χρησιμοποιεί ήπια γλώσσα, τη στιγμή που η Γαλλία δημοσίως έχει υιοθετήσει πιο σκληρή στάση, πιέζοντας για ενεργοποίηση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Αντιεξαναγκασμού(Anti-Coercion Instrument), γνωστού και ως «μπαζούκα».
Παράλληλα, το Παρίσι έχει ενισχύσει τη στρατιωτική του παρουσία στην περιοχή.
Η πρόταση για σύνοδο της G7 στο Παρίσι αποκτά ιδιαίτερη σημασία λόγω του χρόνου: ενδέχεται να συμπέσει με έκτακτη σύνοδο ηγετών της Ε.Ε. στις Βρυξέλλες, κάτι που θα μπορούσε να αναδείξει εσωτερικές ευρωπαϊκές τριβές.
Η επιλογή της G7, στη οποία συμμετέχουν και το Ηνωμένο Βασίλειο και ο Καναδάς, αποτυπώνει την αναζήτηση φόρουμ πέραν της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ για τη διαχείριση της κρίσης στις διατλαντικές σχέσεις.
Ιδιαίτερες ανησυχίες προκαλεί η πρόθεση του Μακρόν να προσκαλέσει, έστω στο περιθώριο, Ρώσους εκπροσώπους σε συνάντηση στην οποία θα βρίσκονται και Ουκρανοί.
Μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να εκληφθεί ως πρόωρη αποκατάσταση της Μόσχας, τη στιγμή που οι βομβαρδισμοί στην Ουκρανία συνεχίζονται και ο Βλαντιμίρ Πούτιν δεν έχει δείξει έμπρακτη διάθεση για ουσιαστικές ειρηνευτικές συνομιλίες.
Τέλος, η πρόσκληση για δείπνο στο Παρίσι εντάσσεται σε αυτό που περιγράφεται ως «διπλωματία του δείπνου», μια τακτική που ο Μακρόν έχει χρησιμοποιήσει και με άλλους ηγέτες, όπως ο Βίκτορ Oρμπαν, με αβέβαια αποτελέσματα.
Σύμφωνα με την ανάλυση, η γαλλική πλευρά εκτιμά ότι η επισημότητα και η προσωπική φιλοξενία μπορούν να επηρεάσουν θετικά τη στάση του Αμερικανού προέδρου, έστω και προσωρινά.
Πηγή: Politico
