Η συζήτηση στην Silicon Valley δεν αφορά πλέον μόνο την αντικατάσταση εργαζομένων γραφείου ή χειρωνακτών από την τεχνητή νοημοσύνη. Πλέον, στο επίκεντρο τίθεται και η ίδια η κορυφή της εταιρικής ιεραρχίας.
Με δηλώσεις που προκάλεσαν αίσθηση, κορυφαίοι επικεφαλής της Big Tech αφήνουν να εννοηθεί ότι ακόμη και η θέση του CEO δεν είναι ασφαλής από την επελαύνουσα αυτοματοποίηση.
Ο διευθύνων σύμβουλος της Alphabet, Σούνταρ Πιτσάι, δήλωσε πως «αυτό που κάνει ένας CEO είναι ίσως ένα από τα πιο εύκολα πράγματα για να το κάνει μια AI».
Λίγες εβδομάδες νωρίτερα, ο επικεφαλής της OpenAI, Σαμ Αλτμαν, είχε δηλώσει σε συνέδριο ότι «θα ήταν ντροπή αν η OpenAI δεν γίνει η πρώτη μεγάλη εταιρεία που θα διοικείται από έναν AI CEO».
Ο Αλτμαν εκτίμησε ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσε σύντομα να αναλάβει τη διοίκηση ολόκληρων επιχειρησιακών μονάδων και ενδεχομένως ολόκληρων εταιρειών, επισημαίνοντας ότι το πραγματικό εμπόδιο ίσως δεν είναι η τεχνολογία αλλά η κοινωνική αποδοχή.
Όπως είπε, «μπορεί να χρειαστεί πολύ περισσότερος χρόνος για να νιώσει άνετα η κοινωνία με κάτι τέτοιο, όμως στη λήψη αποφάσεων, για τα περισσότερα πράγματα, η AI ίσως είναι αρκετά καλή, αρκετά σύντομα».
Παρά τη ρητορική αισιοδοξίας, τα τεχνικά όρια παραμένουν. Οι ιδρυτές της ερευνητικής ομάδας Andon Labs σημειώνουν σε εργασία τους τον Φεβρουάριο του 2025 ότι τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα μπορεί να αποδίδουν εντυπωσιακά σε βραχυπρόθεσμα και απομονωμένα καθήκοντα, συχνά όμως αποτυγχάνουν σε συνθήκες μακράς χρονικής διάρκειας.
Για να μετρήσουν αυτή τη δυσκολία, ανέπτυξαν το τεστ Vending-Bench, μια προσομοίωση όπου η AI καλείται να διαχειριστεί μια επιχείρηση αυτόματων πωλητών, με έλεγχο αποθεμάτων και προμηθευτών.
Σε δημόσια παρουσίαση της xAI, ο Ίλον Μασκ σχολίασε χαριτολογώντας ότι «έχουμε πλέον έναν τρόπο να πληρώσουμε όλες αυτές τις GPU. Απλώς χρειαζόμαστε ένα εκατομμύριο αυτόματους πωλητές».
Το κόστος ανάπτυξης της τεχνητής νοημοσύνης έχει εκτοξευθεί. Google, OpenAI, xAI και άλλοι κολοσσοί επενδύουν τεράστια ποσά, ποντάροντας στη ριζική ανατροπή που μπορεί να φέρει η τεχνολογία.
Η Morgan Stanley εκτιμά ότι οι συνολικές επενδύσεις της Big Tech στην AI θα προσεγγίσουν τα 3 τρισεκατομμύρια δολάρια έως το 2028. Για να αποσβεστούν τέτοια μεγέθη, απαιτούνται αλλαγές πλανητικής κλίμακας και όχι απλές εφαρμογές τύπου αυτόματων πωλητών.
Οι αγορές μέχρι στιγμής δείχνουν να στηρίζουν αυτό το στοίχημα, οραματιζόμενες αναδιάταξη ολόκληρων κλάδων και την ανάδειξη νέων πρωταγωνιστών.
Οι ίδιοι οι επικεφαλής των εταιρειών ενισχύουν αυτές τις προσδοκίες, μιλώντας για ρομποτικά εργατικά δυναμικά που θα ξεπερνούν πληθυσμιακά τους ανθρώπους, για «θεϊκής ευφυΐας» συσκευές που θα αντικαταστήσουν τα smartphones και για data centers που θα επεκταθούν ακόμη και στο Διάστημα.
Πιο επιφυλακτικός εμφανίζεται ο διευθύνων σύμβουλος της Microsoft, Σάτια Ναντέλα. Ερωτηθείς από τον επικεφαλής της Axel Springer, Ματίας Ντέπφνερ, αν η AI θα μπορούσε να διοικεί εταιρείες, απάντησε ότι αυτό του φαίνεται «υπερβολικά τραβηγμένο».
Παραδέχθηκε ότι τα επίπεδα αυτοματοποίησης θα είναι εντυπωσιακά στα επόμενα πέντε ή δέκα χρόνια, αλλά υπογράμμισε ότι «θα υπάρχουν άνθρωποι».
Περιέγραψε το μοντέλο «άνθρωπος-ηγέτης, AI εκτελεστικός βραχίονας», όπου η τεχνολογία αναλαμβάνει καθήκοντα, επιστρέφει αποτελέσματα και λαμβάνει νέες οδηγίες.
Ο Μασκ, αντίθετα, κινείται σταθερά προς ένα πιο ριζοσπαστικό όραμα. Σε πρόσφατη γενική συνέλευση της Tesla, δήλωσε ότι αν η τεχνητή νοημοσύνη υπερβεί κατά πολύ το άθροισμα της ανθρώπινης νοημοσύνης, «είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι οι άνθρωποι θα είναι πραγματικά επικεφαλής».
Τόνισε ότι σε ένα τέτοιο μέλλον το κρίσιμο ζήτημα θα είναι «να είναι η AI φιλική».
Οι δηλώσεις αυτές έγιναν λίγο μετά την έγκριση από τους μετόχους πακέτου αμοιβών που μπορεί να φτάσει το 1 τρισεκατομμύριο δολάρια, εφόσον η Tesla μετασχηματιστεί επιτυχώς σε πλήρως ρομποτική εταιρεία.
Ο Μασκ επανήλθε επίσης στην ιδέα ότι η εργασία στο μέλλον θα είναι προαιρετική, μια δραστηριότητα περισσότερο εθελοντική, αντίστοιχη με το να καλλιεργεί κανείς τον δικό του κήπο αντί να αγοράζει λαχανικά από το κατάστημα.
Το ερώτημα πλέον δεν αφορά μόνο το αν η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να αντικαταστήσει εργαζομένους και διευθυντικά στελέχη, αλλά αν μπορεί να αναλάβει τον ίδιο τον πυρήνα της εταιρικής εξουσίας.
Οι απαντήσεις διχάζουν ακόμη και τους ισχυρότερους παίκτες της παγκόσμιας τεχνολογίας.
Πηγή: WSJ
