Μετά τις διαρροές για το σχέδιο 28 σημείων που αποσκοπεί στον τερματισμό του πολέμου, οι αναλύσεις ευλόγως επικεντρώθηκαν στις μεγάλες παραχωρήσεις στις οποίες θα πρέπει να προβεί η Ουκρανία για την ευόδωση μιας συμφωνίας –τελικά– προς όφελος της Ρωσίας. Ομως ακόμη και αυτές οι παραχωρήσεις δεν έχουν πείσει τον Πούτιν να υπογράψει την αμερικανική πρόταση, γεγονός που καταδεικνύει ότι η Μόσχα πιθανώς δεν είναι ακόμη έτοιμη να εγκαταλείψει έστω κάποιες από τις πιο μαξιμαλιστικές επιδιώξεις της. Βασικός παράγοντας, ο οποίος παρέχει στο Κρεμλίνο αυτήν τη δυνατότητα, είναι η αρωγή των χωρών που φαίνεται να συντηρούν, άμεσα ή έμμεσα, τη στρατιωτική επιχείρηση της Ρωσίας.
Η Κίνα διατηρεί εμπορικές σχέσεις, το Ιράν δίνει drones, η Βόρεια Κορέα πυρομαχικά και στρατιώτες, η Ινδία εισάγει πετρέλαιο, ενώ η Τουρκία προμηθεύει νιτροκυτταρίνη για πυραύλους.
Σύμφωνα με Αμερικανούς αξιωματούχους, μία τέτοια χώρα είναι κατ’ αρχάς η Κίνα, η οποία φέρεται να έχει προμηθεύσει το Κρεμλίνο με τεχνολογίες για drones και πυραύλους, καθώς και να έχει παράσχει πληροφορίες πεδίου μάχης, όπως και εργαλειομηχανές που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή πυρομαχικών. Επιπλέον, κινεζικές εταιρείες φέρεται να έχουν εμπλακεί σε εκτεταμένο εμπόριο «γκρίζας» αγοράς με τη Ρωσία, πουλώντας από τσιπ μέχρι κρίσιμα ορυκτά που απαιτούνται για ηλεκτρονικά υψηλής τεχνολογίας και όπλα ακριβείας. Εξάλλου, η επέκταση του διμερούς εμπορίου στην ενέργεια έχει στηρίξει τη ρωσική οικονομία σε μια περίοδο που έχει να διαχειριστεί τις δυτικές κυρώσεις.
Στο μεταξύ, το Ιράν τα τελευταία χρόνια έχει προμηθεύσει τη Ρωσία με χιλιάδες drones, τα οποία στόχευσαν ουκρανικές πόλεις, υποδομές και άμαχο πληθυσμό.
Η Τεχεράνη έχει μάλιστα βοηθήσει τη Μόσχα να δημιουργήσει εγχώρια παραγωγή των αντίστοιχων συστημάτων και έχει, άλλωστε, βοηθήσει στην εκπαίδευση του ρωσικού στρατού στον συγκεκριμένο τομέα.
Εφόδια για τον στρατό
Επειτα, η Βόρεια Κορέα έχει μετατραπεί στον βασικό προμηθευτή πυρομαχικών για τον ρωσικό στρατό. Εχει ακόμη προμηθεύσει τη Ρωσία με βαλλιστικούς πυραύλους και έχει αναπτύξει περίπου 14.000 στρατιώτες για την ενίσχυση της επιχείρησης των ρωσικών δυνάμεων στην Ουκρανία.
Χώρα η οποία έχει μεν στηρίξει την Ουκρανία, αλλά έχει παράσχει κρίσιμες εισροές και στη Ρωσία, είναι η Τουρκία, η οποία σύμφωνα με πληροφορίες από αμερικανικές πηγές έχει αναδειχθεί σε πολύ σημαντικό προμηθευτή νιτροκυτταρίνης, βασικού συστατικού για την παραγωγή πυρομαχικών και πυραύλων.
Αξιοσημείωτοι κόμβοι της εφοδιαστικής αλυσίδας στην οποία βασίζεται η πολεμική μηχανή της Ρωσίας φαίνεται να είναι και κράτη της Κεντρικής Ασίας, όπως το Καζακστάν, το Κιργιστάν και το Ουζμπεκιστάν. Σύμφωνα με μία σχολή σκέψης στην Ουάσιγκτον, την οποία προς στιγμήν ο Αμερικανός πρόεδρος –καλώς ή κακώς– υιοθέτησε στην περίπτωση της Ινδίας, είναι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να πλήξουν το μπλοκ των εκούσιων ή ακούσιων συμμάχων της Ρωσίας για να ασκήσουν έτσι μεγαλύτερη πίεση στον Πούτιν.
«Μερικές φορές, για να μικρύνεις ένα πρόβλημα θα πρέπει πρώτα να το μεγαλώσεις. Ετσι συμβαίνει και με τον πόλεμο στην Ουκρανία, ο οποίος πλησιάζει σύντομα στη ζοφερή τέταρτη επέτειό του», γράφει σε σημείωμα-παρέμβαση ο Ιλαν Μπέρμαν, αντιπρόεδρος του American Foreign Policy Council, ο οποίος συστήνει στην αμερικανική κυβέρνηση να καταδείξει ότι η σύγκρουση της Ουκρανίας είναι πλέον μια πραγματικά διεθνής υπόθεση και άρα η στόχευση των εξωτερικών πηγών υποστήριξης της ρωσικής εισβολής είναι ενδεχομένως ο πιο αποτελεσματικός τρόπος αντιμετώπισης.
Οι κυρώσεις των ΗΠΑ
Η αλήθεια είναι ότι οι πρόσφατες κυρώσεις των ΗΠΑ στην Ινδία μπορεί να έσπρωξαν προς την αγκαλιά της Κίνας το Νέο Δελχί, αλλά στο πεδίο ανάγκασαν τα ινδικά διυλιστήρια να αναστείλουν τις εισαγωγές ρωσικού πετρελαίου, προκειμένου να διατηρήσουν την πρόσβασή τους στην αμερικανική αγορά. Θεμιτή ή αθέμιτη, η άσκηση πίεσης στη Ρωσία μέσω φερόμενων συμμάχων της είναι μια άποψη η οποία θα κερδίζει έδαφος στην Ουάσιγκτον, όσο το Κρεμλίνο δεν θα ανταποκρίνεται στις χειρονομίες καλής θελήσεως του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος σε αυτήν τη φάση έχει σαφώς γείρει την πλάστιγγα εις βάρος της Ουκρανίας.
