Περίπου δυόμισι χρόνια πριν, μια δωδεκάδα ανώτερων αξιωματικών του γερμανικού στρατού συγκεντρώθηκε σε ένα τριγωνικού σχήματος στρατιωτικό συγκρότημα στο Βερολίνο για να εκπονήσει ένα απόρρητο σχέδιο πολέμου με τη Ρωσία. Από τότε, η γερμανική μηχανή ασφάλειας επιταχύνει για να το εφαρμόσει.
Η εισβολή πλήρους κλίμακας της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022 τερμάτισε δεκαετίες ευρωπαϊκής σταθερότητας.
Η Ευρώπη ξεκίνησε την ταχύτερη στρατιωτική ανασυγκρότηση μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, με τη Γερμανία να διαμορφώνει το πιο φιλόδοξο σχέδιό της: Operation Plan Germany (OPLAN DEU), μια ταξινομημένη μελέτη 1.200 σελίδων, συνταγμένη στα στρατόπεδα Julius Leber.
Το σχέδιο χαρτογραφεί τον τρόπο με τον οποίο έως και 800.000 στρατιώτες της Γερμανίας, των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ θα μεταφέρονταν προς την ανατολική γραμμή αντιπαράθεσης: διαδρομές μέσω λιμανιών, ποταμών, σιδηροδρόμων και οδικών αξόνων, καθώς και διαδικασίες ανεφοδιασμού και προστασίας των δυνάμεων καθ’ οδόν.
Με τις Αλπεις να λειτουργούν ως φυσικό εμπόδιο προς Νότο, όποια κι αν ήταν η αφετηρία της σύγκρουσης, οι νατοϊκές δυνάμεις θα έπρεπε να περάσουν από γερμανικό έδαφος.
Σε ανώτερο επίπεδο, το OPLAN DEU αποτελεί το πιο καθαρό δείγμα μιας νέας λογικής ως προς τον πόλεμο: μια επιστροφή σε ψυχροπολεμική νοοτροπία, προσαρμοσμένη σε απειλές που δεν υπήρχαν παλαιότερα – από σαμποτάζ και κυβερνοεπιθέσεις έως τη χρόνια υποβάθμιση των υποδομών.
Αξιωματούχοι στη Γερμανία έχουν αναφέρει ότι η Ρωσία πιθανόν θα είναι έτοιμη να επιτεθεί στο ΝΑΤΟ το 2029, αν και το κύμα κατασκοπείας, σαμποτάζ και παραβιάσεων εναέριου χώρου σε ευρωπαϊκό έδαφος υποδηλώνει ότι η Μόσχα ίσως κινηθεί νωρίτερα.
Παράλληλα, μια πιθανή εκεχειρία στην Ουκρανία -την οποία οι ΗΠΑ επιδιώκουν- θα μπορούσε να απελευθερώσει χρόνο και πόρους για τη Ρωσία ώστε να προετοιμαστεί για γεωστρατηγική κίνηση εναντίον χωρών του ΝΑΤΟ.
Στόχος του σχεδίου δεν είναι απλώς η νίκη. Είναι η αποτροπή. Οπως είπε ένας εκ των αρχικών συντακτών του OPLAN: «Να καταστήσουμε σαφές σε κάθε αντίπαλο ότι αν μας επιτεθεί δεν θα πετύχει».
Λογιστική υποδομή πολέμου
Η νέα πραγματικότητα αποτυπώθηκε φέτος στην ανατολική Γερμανία: Η Rheinmetall δημιούργησε καταυλισμό 500 στρατιωτών μέσα σε 14 ημέρες – κοιτώνες, 48 ντουζιέρες, πέντε σταθμούς καυσίμων, μαγειρεία πεδίου, drones επιτήρησης και ένοπλη φρουρά ελεγμένη για ρωσική ή κινεζική επιρροή. Αποσυναρμολογήθηκε σε επτά ημέρες.
Η εταιρεία υπέγραψε συμφωνία 260 εκατ. ευρώ για ανεφοδιασμό γερμανικών και νατοϊκών δυνάμεων.
Οι «πρόβες» αναδεικνύουν αδυναμίες: η γη δεν χωρούσε οχήματα, το έδαφος ήταν διασπασμένο, το προσωπικό μεταφερόταν με λεωφορεία.
Προηγούμενη άσκηση αποκάλυψε ότι για τη ροή των στρατιωτικών κομβόι χρειάζεται νέα φωτεινή σηματοδότηση σε συγκεκριμένο σημείο.
Το OPLAN βρίσκεται ήδη στη δεύτερη εκδοχή του.
Στο επίκεντρο βρίσκονται εμπόδια που δεν είναι τεχνικά: ελλιπείς νόμοι, βραδύτητα προμηθειών, προστασία προσωπικών δεδομένων καθώς και ρυθμίσεις «ειρηνικής εποχής» που εμποδίζουν τη στρατιωτική ετοιμότητα.
«Πρέπει να ξαναμάθουμε όσα ξεχάσαμε», παραδέχθηκε ο υφυπουργός Αμυνας Νιλς Σμιντ, αναφέροντας ότι χρειάζεται αξιοποίηση βετεράνων για την εμπειρική γνώση που χάθηκε.
Η Γερμανία ως κόμβος, όχι ως εμπροσθοφυλακή
Σε πόλεμο με τη Ρωσία, η Γερμανία δεν θα βρίσκεται στο μέτωπο αλλά θα λειτουργεί ως το έδαφος συγκέντρωσης στρατευμάτων, ανεφοδιασμού και διέλευσης προσφύγων.
Το στρατιωτικό σκέλος των επιχειρήσεων θα συμπληρώνεται από τον ιδιωτικό τομέα, το υγειονομικό σύστημα, τις υπηρεσίες πολιτικής προστασίας και τους διαχειριστές οδικών αξόνων.
Από το 2023, το επιτελείο υπό τον αντιστράτηγο Αντρέ Μποντεμάν ολοκλήρωσε την πρώτη εκδοχή του σχεδίου.
Ενώ η νέα κυβέρνηση Μερτς διαφημίζει πακέτο 500 δισ. ευρώ για άμυνα και επιστροφή στη στρατολόγηση, η Bundeswehr ενημέρωνε νοσοκομεία, αστυνομία, υπηρεσίες καταστροφών, περιφέρειες και διαχειριστές αυτοκινητοδρόμων – σχεδιάζοντας διαδρομές για στρατιωτικά κομβόι.
Τον Σεπτέμβριο, στο Αμβούργο, πραγματοποιήθηκε η στρατιωτική άσκηση Red Storm Bravo: 500 στρατιώτες του ΝΑΤΟ αποβιβάζονται στο λιμάνι για να κινηθούν ανατολικά με 65 οχήματα, αντιμετωπίζοντας drones, διαδηλωτές και επιχειρήσεις παρεμπόδισης.
Το άυλο κόστος
Πέρα από τις ασκήσεις, εντοπίζονται διαρθρωτικά προβλήματα. Από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, οι υποδομές δεν σχεδιάστηκαν για διπλή χρήση. Τμήματα αυτοκινητοδρόμων που σχεδιάστηκαν ως προσωρινοί διάδρομοι προσγείωσης εγκαταλείφθηκαν.
Το 20% των αυτοκινητοδρόμων και πάνω από το 25% των γεφυρών χρειάζονται επισκευές. Τα λιμάνια της Βόρειας και Βαλτικής Θάλασσας χρειάζονται επενδύσεις 15 δισ. ευρώ.
Ορισμένα περιστατικά χαρακτήρισαν πόσο εύθραυστη είναι η αλυσίδα ανεφοδιασμού: Τον Φεβρουάριο του 2024, φορτηγό πλοίο έριξε μια γέφυρα σιδηροδρόμου στον ποταμό Χούντε, κόβοντας τη μοναδική σιδηροδρομική σύνδεση με το λιμάνι του Νόρντενχαμ – το μοναδικό τότε στη Βόρεια Ευρώπη με άδεια για χειρισμό στρατιωτικού υλικού προς την Ουκρανία. Η ροή πυρομαχικών σταμάτησε επί εβδομάδες.
Το ίδιο επαναλήφθηκε τον Ιούλιο, όταν δεύτερο πλοίο χτύπησε την προσωρινή γέφυρα.
Η γκρίζα ζώνη ειρήνης–πολέμου
Οι επιθέσεις σε υποδομές -από εμπρησμούς μέχρι καλωδιώσεις- πολλαπλασιάζονται. Η Γερμανία έκανε σχεδόν 10.000 έλεγχους προσωπικού για κρίσιμες θέσεις σε ένα έτος.
Η Πολωνία κατηγόρησε πρόσφατα τη Ρωσία για έκρηξη σε σιδηροδρομική γραμμή. Στελέχη του ΝΑΤΟ μιλούν πλέον ανοιχτά για «γκρίζα ζώνη», όπου πόλεμος και ειρήνη δύσκολα διαχωρίζονται.
Οπως διατύπωσε ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς: «Δεν είμαστε σε πόλεμο. Αλλά δεν ζούμε πλέον σε ειρήνη».
Πηγή: WSJ
