Ο Ρικάρντο Μαρτίνεζ, μαθητής της δευτέρας λυκείου (11η τάξη), έτρωγε στο εστιατόριο του σχολείου όταν ένα τεράστιο μπουλούκι εισήλθε βίαια στην αίθουσα. Τρομοκρατημένος παρακολούθησε περισσότερα από δέκα αγόρια να ανταλλάσσουν μεταξύ τους κλωτσιές και γροθιές, αναποδογυρίζοντας τραπέζια, καρέκλες και διαλύοντας την καφετέρια. Πολλοί συμμαθητές τους πανηγύριζαν και άλλοι βιντεοσκοπούσαν τη μάχη με τα κινητά τους.
«Ηταν σαν διαγωνισμός βίντεο», λέει ο 18χρονος σήμερα Μαρτίνεζ. «Oλοι προσπαθούσαν να βρουν την καλύτερη γωνία λήψης». Το πανδαιμόνιο στο λύκειο Ρεβίρ της Μασαχουσέτης, όμως, ήταν μόνον η αρχή. Μέσα σε λίγα λεπτά, αμέτρητα παιδιά από άλλα σημεία του κτιρίου έμαθαν για το συμβάν και έτρεξαν προς το εστιατόριο να δουν τον αγώνα πάλης.
Σε ολόκληρη την επικράτεια των Ηνωμένων Πολιτειών τα κινητά τηλέφωνα χρησιμοποιούνται για να προωθούνται ή ακόμη και για να ξεσπούν ξυλοδαρμοί σε σχολικές αυλές. Τα βίντεο με τις άγριες μάχες μεταξύ μαθητών συχνά ανοίγουν νέους κύκλους βίας στο Ιντερνετ, οι οποίοι με τη σειρά τους κορυφώνονται σε πραγματικές αντιπαραθέσεις.
Οι New York Times παρακολούθησαν περισσότερα από 400 βίντεο προερχόμενα από σχολεία στην Καλιφόρνια, στην Τζόρτζια, στο Τέξας και σε δεκάδες άλλες πολιτείες. Το μοτίβο που φαίνεται να υπάρχει αφορά τον κομβικό ρόλο των smartphones και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, ώστε να προκληθούν, να κανονιστούν και τελικά να καταγραφούν οι άγριοι καβγάδες. Τις περισσότερες φορές, τα βίντεο-λάφυρα των αγριοτήτων μοιράζονται μεταξύ των μαθητών. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι μαθητές πέθαναν λίγες ημέρες μετά τις επιθέσεις.
Οι μαθητές χρησιμοποιούν τα social media ήδη από τη δεκαετία του 2000. Τα τελευταία χρόνια, οι βελτιωμένες κάμερες και οι νέες δυνατότητες, όπως η ζωντανή αναμετάδοση, έχουν βοηθήσει τους μαθητές να δημιουργήσουν μια βιομηχανία μαζικής παραγωγής βίντεο σχολικών ξυλοδαρμών.
«Τα κινητά τηλέφωνα και η χρήση προηγμένης τεχνολογίας είναι η Νο 1 πηγή διοργάνωσης, διαφήμισης, καταγραφής –που μερικές φορές φτάνουν έως και την αποθέωση– άγριων ξυλοδαρμών μεταξύ των μαθητών», τονίζει η Κέλι Στιούαρτ, υποδιευθύντρια γυμνασίου σε περιοχή της Αλάσκας.
Τον Αύγουστο, ενόψει της νέας σχολικής χρονιάς, ο κύριος Μπόουεν ανακοίνωσε την εφαρμογή της νέας πολιτικής «χωρίς κινητά» για το λύκειο του Ρεβίρ που ο ίδιος διευθύνει. Οι μαθητές δεν επιτρέπεται να έχουν μαζί τους τα τηλέφωνά τους παρά μόνο στο εστιατόριο. Ωστόσο, την τρίτη ημέρα εφαρμογής του νέου κανονισμού, μια νέα μάχη ξέσπασε μεταξύ των μαθητών. Σε ένα από τα βίντεο που κυκλοφόρησαν, φαίνεται ένα αγόρι να χτυπάει την υποδιευθύντρια επάνω σε ένα μεταλλικό ντουλάπι κι εκείνη να καταρρέει στο πάτωμα.
Οι μαθητές μοιράστηκαν το στιγμιότυπο μεταξύ τους και σύντομα το είχε δει όλο το σχολείο.
Η 18χρονη Ερτα Ισμαΐλι, η οποία φοίτησε στο σχολείο και πρόσφατα ολοκλήρωσε ένα πρόγραμμα επαγγελματικής προετοιμασίας στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον για φοιτητές χαμηλού εισοδήματος, τόνισε επίσης ότι ανησυχεί για την αντιμεταναστευτική ρητορική γύρω από τους καβγάδες. Μιλώντας σε συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, περιέγραψε τον τρόπο που αντιδρούν οι ενήλικοι σε αυτά τα βίντεο ως «καταστροφικό». «Είδα ενήλικους ανθρώπους να μας αποκαλούν ζώα αντί να ανησυχούν για τη σωματική ή την ψυχική μας υγεία», υπογράμμισε η Ισμαΐλι, της οποίας οι γονείς κατάγονται από την Αλβανία. Τον Σεπτέμβριο, το λύκειο Ρεβίρ προσέλαβε και δεύτερο σχολικό αστυνομικό. Με την αναγκαία συνδρομή τους, οι δάσκαλοι άρχισαν να επιβάλλουν την απαγόρευση των κινητών στην τάξη.
