Είναι σαφές ότι δεν υπάρχει πια αυτό που θα λέγαμε ασφαλές ηλεκτρονικό αρχείο. Κανένας οργανισμός δεν μπορεί να θεωρεί την ψηφιακή του επικοινωνία απόρρητη. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ γνώριζε για τη διαρροή των τηλεγραφημάτων του στο Wikileaks πολλούς μήνες πριν και είχε άφθονο χρόνο να θέσει σε επαγρύπνηση το προσωπικό του σε ευαίσθητους τομείς. Επιπλέον, δεν πρόκειται για άκρως απόρρητο υλικό, υπό την έννοια ότι βρίσκεται σε ένα επίπεδο το οποίο μπορούν να δουν πάνω από τρία εκατομμύρια υπάλληλοι της αμερικανικής κυβέρνησης και διαθέσιμο στο Siprnet, το εσωτερικό δίκτυο του υπουργείου Αμύνης. Τέτοια «διασπορά» μυστικών θα μπορούσε να θεωρηθεί απερίσκεπτη, δεδομένης της διπλωματικής εξάπλωσης των ΗΠΑ.
Οι διαρροές δεν είναι τόσο εντυπωσιακές, ούτε πάγωσαν το αίμα -με την αμεσότητα όσων περιείχαν- οι αποκαλύψεις του Wikileaks για τους πολέμους στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, που έδωσαν ωστόσο μια συγκλονιστική εικόνα τού τι σκέφτονταν όσοι εμπλέκονταν σ’ αυτούς τους πολέμους. Αυτές είναι αποκαλύψεις που αφορούν κυρίως αναλύσεις και υψηλού επιπέδου κουτσομπολιό. Δείχνουν περισσότερο τη διαφθορά και την αναξιοπιστία όσων βρίσκονται στην εξουσία και την ανακολουθία μεταξύ όσων ισχυρίζονται και όσων κάνουν.
Ελάχιστοι θα εκπλαγούν από το γεγονός ότι ο Βλαντιμίρ Πούτιν κυβερνά τη μεγαλύτερη… κλεπτοκρατία στον κόσμο, ότι οι Σαουδάραβες ήθελαν από τους Αμερικανούς να βομβαρδίσουν το Ιράν ή ότι η ISI του Πακιστάν εμπλέκεται σε οργανώσεις των Ταλιμπάν. Τώρα ξέρουμε ότι το ξέρει και η Ουάσιγκτον. Η αμερικανική εξωτερική πολιτική αποκαλύπτεται σαν δούλος της δεξιάς στροφής, τρομοκρατημένη από το ενδεχόμενο μιας έκρηξης βόμβας ή ενός φιλοϊσραηλινού βουλευτή στο εσωτερικό της χώρας. Είναι σαφές ότι οι κυβερνήσεις και όχι οι δημοσιογράφοι πρέπει να προστατεύουν τα κρατικά μυστικά κι αν υπήρχε κάποιος εθνικός κίνδυνος από την αποκάλυψή τους, θα ταίριαζε μεγαλύτερη αυτοσυγκράτηση.
Δυνατή η πρόσβαση
Αν το Wikileaks μπορεί να έχει πρόσβαση σε απόρρητο υλικό, το ίδιο μπορεί και μια ξένη δύναμη. Οι λέξεις που γράφονται στο χαρτί μπορούν να διασφαλιστούν, τα ηλεκτρονικά αρχεία όχι. Οι διαρροές έχουν ανοίξει μια τρύπα στο πλαίσιο όπου τα κράτη φυλάσσουν τα μυστικά τους. Ολα τα εμπόδια είναι τρωτά. Στο μέλλον, τα μόνα μυστικά θα είναι όσα λέγονται με λόγια. Αν αυτό είναι καλό, θα πρέπει να γίνει αντικείμενο δημόσιας συζήτησης.
