Οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας προκάλεσαν τις μεγαλύτερες ανθρώπινες απώλειες των τελευταίων 40 ετών στην περιοχή. Πρόκειται για αντίποινα των εκατοντάδων επιθέσεων με όλμους που εξαπέλυσε η Χαμάς τον τελευταίο καιρό και είχαν αποτέλεσμα το θάνατο ενός Εβραίου πολίτη. Το ισοζύγιο των απωλειών στις δύο αντιμαχόμενες πλευρές είναι πάντοτε το ίδιο άνισο. Αλλωστε, η απόφαση να ξεκινήσουν οι βομβαρδισμοί το πρωί του Σαββάτου, όταν ήταν γνωστό ότι όλοι οι δρόμοι του εξαθλιωμένου Παλαιστινιακού θύλακα θα έσφυζαν από κόσμο, αποτελεί απόδειξη ότι το Ισραήλ επιδεικνύει την ίδια αδιαφορία για την ανθρώπινη ζωή για την οποία κατηγορεί τους αντιπάλους του.
Την επόμενη φορά που οι βομβιστές αυτοκτονίας θα ανταπαντήσουν επιτιθέμενοι σε εμπορικά κέντρα και καφετέριες, το Ισραήλ θα εκφράσει τον αποτροπιασμό του για την τρομοκρατία. Ωστόσο, θα έχει απωθήσει από τη συνείδησή του το αίμα των αθώων που χάθηκαν από τις βόμβες των μαχητικών του.
Πρόκληση τρόμου
Η υπουργός Εξωτερικών, Τζίπι Λίβνι, είχε προειδοποιήσει σε υψηλούς τόνους ότι οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας θα συνέθλιβαν τη Χαμάς αν η οργάνωση δεν σταματούσε τον καταιγισμό ρουκετών. Εντούτοις, τόσο εκείνη, όσο και ο υπουργός άμυνας, Εχούντ Μπάρακ, είναι υπεύθυνοι για τη ρίψη εκατοντάδων τόνων εκρηκτικών σε μια λωρίδα γης όπου συνωστίζονται 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι. Σκοπός των ισραηλινών βομβαρδισμών ήταν ο εκφοβισμός του πληθυσμού και η πρόκληση τρόμου.
Οι στόχοι που επελέγησαν δεν ήταν τα στρατόπεδα εκπαίδευσης του στρατιωτικού σκέλους της Χαμάς, τα οποία ήταν ούτως ή άλλως άδεια την ώρα που ξεκίνησε η επίθεση, αλλά οι υποδομές που χρησιμοποιεί η οργάνωση για να εξασφαλίσει τον έλεγχο της περιοχής. Αυτό είχε αναπόφευκτο αποτέλεσμα να περιλαμβάνονται και αστυνομικοί, δικαστές, πολιτικοί και γιατροί ανάμεσα στα θύματα.
Η κυρία Λίβνι, η οποία διαπραγματεύεται με την Παλαιστινιακή αρχή στη Δυτική Οχθη, έχει επενδύσει περισσότερο πολιτικό κεφάλαιο από την πλειοψηφία των συμπατριωτών της πολιτικών στη δημιουργία ανεξάρτητου Παλαιστινιακού κράτους. Αν νομίζει όμως ότι πρέπει να εξοντώσει την ηγεσία του μισού Παλαιστινιακού πληθυσμού προκειμένου να προωθήσει την ειρηνευτική διαδικασία, τότε κάνει ολέθριο λάθος.
Η δημοφιλία της Χαμάς δεν μειώθηκε ούτε κατ’ ελάχιστον με τον αποκλεισμό της Γάζας και πιθανότατα θα αυξηθεί μετά τους βομβαρδισμούς. Δεν υπάρχει στρατιωτική λύση εναντίον της. Απόδειξη ότι οι ρίψεις ρουκετών συνεχίστηκαν και κατά τις μέρες των βομβαρδισμών. Ενδεχόμενη εισβολή του Ισραήλ στη Γάζα απλώς θα την αναγκάσει να χρησιμοποιήσει διαφορετικά σημεία για να εξαπολύσει επιθέσεις, όπως για παράδειγμα τους παλαιστινιακούς θύλακες στην ανατολική Ιερουσαλήμ.
Η Χαμάς έχει φέρει την κατάσταση στα μέτρα της. Τορπίλισε τη διαμεσολαβητική προσπάθεια της Αιγύπτου τον περασμένο Νοέμβριο, έχτισε τούνελ απ’ όπου σκόπευε να επιτεθεί σε συνοριακό φυλάκιο του Ισραήλ και εξαπέλυσε εκατοντάδες ρουκέτες από τη Γάζα.
Με αυτόν τον τρόπο όμως, δεν θα καταφέρει να ενώσει τους Παλαιστίνιους. Απλώς θα επιδεινώσει το διχασμό στην πολιτική τους ηγεσία, υπονομεύοντας έτσι την προοπτική δημιουργίας ενός βιώσιμου κράτους. Το ισραηλινό «σοκ και δέος» από την άλλη πλευρά βεβαίως, δεν έκανε τίποτε άλλο από το να παραλύσει την ειρηνευτική διαδικασία που και οι δύο λαοί έχουν τόση ανάγκη.
